Vanochtend - we schrijven dinsdag de zestiende - hadden hij en Steven nog ruzie over een interview in Dag Allemaal, zegt Jacques Defour, Stevens vader. Onderlinge twisten tussen de zoon en de vader en de gescheiden moeder en de would-be schoonouders, het was geen gezicht, wat zij en sommige media ervan maakten. Wat RenéVandereycken met Steven Defour deed bij de nationale ploeg, hem afschermen, vond Jacques Defour daarom fantastisch. "Ik heb Steven toen 's avonds na de wedstrijd gesproken en dat was weer de Steven van vroeger : los, plezant, zelfs tegen mij."
...

Vanochtend - we schrijven dinsdag de zestiende - hadden hij en Steven nog ruzie over een interview in Dag Allemaal, zegt Jacques Defour, Stevens vader. Onderlinge twisten tussen de zoon en de vader en de gescheiden moeder en de would-be schoonouders, het was geen gezicht, wat zij en sommige media ervan maakten. Wat RenéVandereycken met Steven Defour deed bij de nationale ploeg, hem afschermen, vond Jacques Defour daarom fantastisch. "Ik heb Steven toen 's avonds na de wedstrijd gesproken en dat was weer de Steven van vroeger : los, plezant, zelfs tegen mij." Dat hun relatie bekoelde, zegt Jacques Defour, kwam doordat zijn zoon argwanend werd over de rechtvaardigheid van zijn contract. "Na de laatste thuiswedstrijd tegen Beveren maakte het hem kwaad dat anderen beter betaald werden dan hij, terwijl die nog niet in de eerste ploeg stonden. Toen hij daarover met Jos Vaessen ging praten, werd hem nochtans het tegendeel gezegd." Maar de onvrede nam toe en het interview dat vorige week voorlopig het laatste wapenfeit in de openbare discussie leek, dreef de wig weer dieper tussen vader en zoon. Merkwaardig dat een club die er prat op gaat veel in zijn jeugdwerking te investeren - en dat ook beloond zag in de vele jongeren die afgelopen seizoen de eerste ploeg haalden -, er niet in slaagt de talentrijkste onder hen in het gareel te houden. "Je kan het als club zo goed doen als je wil," zegt beloftetrainer Ronny Van Geneugden, "maar buiten de club kan je ze niet altijd aan het handje blijven houden." Toen Defour na een halfjaar bij de eerste ploeg de toestemming kreeg om met zijn vriendin een weekendje in vakantiepark Erperheide te gaan slapen, kregen ze een andere mens terug. "Ineens was hij hier niet graag meer, was het hier in het gastgezin te druk", zegt Willy Mraz, hoofd van het gastgezin. De drang naar zelfstandigheid bleek niet meer te stoppen. Steven Defour kwam, zoals hij wilde, op een appartement - of bij zijn vriendin - terecht. Waarna hij 18 werd en de club zijn greep op de speler noodgedwongen moest lossen. Op training bleek hij er na het oefenkamp dan ook even met zijn hoofd niet helemaal meer bij. "Wat heb je op een gegeven moment als club nog te zeggen", vraagt Roland Breughelmans, jeugdcoördinator, zich af. "Blijkbaar kan je als club nog moeilijk nee zeggen of ze gaan naar een andere, waar het hen wel toegegeven wordt. En als er één schaap over het hek is, wil de rest volgen. Zolang ze bij de jeugd spelen, is er geen enkel probleem, maar eens ze meer beginnen te verdienen, is het sommigen moeilijker aan het verstand te brengen dat ze niet moeten hollen als ze nog niet kunnen stappen." Een stuk van de verklaring, vindt hij, ligt bij het gebroken gezin waaruit Defour komt. Zijn ouders scheidden toen Steven 7 was. "Ik mis een beetje het ouderschap : waar zitten vader en moeder ?" Willy Mraz, die Steven Defour in zijn gastgezin had, weet hoe begaan diens vader in het kader van de carrière van zijn zoon redeneerde, maar ook hoe bang hij was om zijn zoon dingen te weigeren. "En Steven wist : pa geeft altijd toe." Steven Defour, zo leerden ze hem in Genk kennen, heeft een vastberaden karakter dat hem bracht waar hij nu staat, maar kan moeilijk tegen kritiek. Wie hem zaken verbiedt of tegen hem in gaat, ervoeren ze in zijn naaste omgeving, laat hij te gemakkelijk links liggen. "Dat typeert Steven."Vader Jacques ontkent het niet. "Laat ons zeggen dat ik gefaald heb als vader. Ik heb gehandeld met het oog op zijn carrière en we hebben hem andere mogelijkheden voorgeschoteld - een ander gastgezin, een appartement in Genk waar mijn echtgenote voor hem zou komen zorgen, terug naar Mechelen of Boom komen zodat ik hem kon voeren - maar ik heb te veel toegegeven. Gá maar alleen wonen. En blijkbaar is hij toch meer bij zijn vriendin gaan wonen. We hebben gepraat met Genk over wat het beste zou zijn, maar ik wil hen geen steen werpen. Hij is 18, zeiden ze. Terwijl ik strenger had moeten zijn. Ik spreek niet tegen dat zijn schoonfamilie goed voor hem zorgt, maar ik hoop ook dat hij zijn band met Mechelen niet vergeet." Ronny Van Geneugden onthoudt zich van persoonlijke commentaren, "maar je hoopt", zegt hij, "dat het sportieve verstand zal zegevieren. Alleen spelen sommigen op het moment dat kwaliteiten de neus aan het venster steken, al meteen met het idee om zo snel mogelijk te vertrekken, zonder de sportieve progressie in acht te nemen. Je kan na vijftien of twintig wedstrijden niet zeggen : ik heb het wel gehad." Ook al krijgt hij het gevoel dat de meesten wel beseffen dat ze geen stap, met name het jaar van de bevestiging, moeten overslaan, "spelers moeten wel weten dat ze worden beoordeeld op het rendement dat ze halen."En haalde Steven Defour ondanks een sterk seizoen dat rendement al voldoende in de eerste ploeg ? De balans van 1 doelpunt en 6 assists in 25 wedstrijden is niet mis, maar nog niet het niveau dat ze van hem zagen bij de beloften, waar hij nog dwingender in het strafschopgebied kwam. Liever hadden ze in Genk Defour daarom nog een seizoen bij hen zien blijven. "Steven heeft het heel goed gedaan, maar ik hoop dat de mensen die hem begeleiden daar ook eens over nadenken."Op een laatste woord van dank sinds hij er vertrok, wachten ze ondertussen nog altijd in het gastgezin. "Ik misgun die jongen echt niks," zegt Willy Mraz, "maar ik ga mij in het vervolg toch niet meer zo emotioneel laten betrekken bij het individu en er korter bovenop zitten."Intussen is het uitkijken naar de afronding van Defours transfer naar Ajax, in de veronderstelling dat die er komt. "Maar ik ben bang dat het ginder niet gaat lukken", vreest Jacques Defour. "Niet dat ik twijfel aan zijn kwaliteiten, maar ik had graag eerst nog een seizoen de bevestiging gezien bij Genk. Want wat gaat er gebeuren als het ginder eens tegenslaat ? Dan zit hij in Amsterdam en niet in Genk."RAOUL DE GROOTE