Het was een vreemd, bijna hallucinant beeld: terwijl de regen over het Marakanastadion van Belgrado neerviel, stond Marc Wilmots net na het begin van de wedstrijd tussen Servië en België in hemdsmouwen twintig minuten lang driftig te coachen. Hij was verrast door de offensieve aanpak van het constant over de flanken opererende Servië, dat met beweging en finesse de Rode Duivels in de aanvangsfase compleet zoek tikte. Pas toen het organisatorisch weer in zijn plooi viel, trok Wilmots zijn jas aan.
...

Het was een vreemd, bijna hallucinant beeld: terwijl de regen over het Marakanastadion van Belgrado neerviel, stond Marc Wilmots net na het begin van de wedstrijd tussen Servië en België in hemdsmouwen twintig minuten lang driftig te coachen. Hij was verrast door de offensieve aanpak van het constant over de flanken opererende Servië, dat met beweging en finesse de Rode Duivels in de aanvangsfase compleet zoek tikte. Pas toen het organisatorisch weer in zijn plooi viel, trok Wilmots zijn jas aan. Anderhalf uur later kende de euforie geen grenzen en leken de Rode Duivels in het oubollige decor van het stadion van Rode Ster Belgrado echt aan een nieuwe tijdperk te zijn begonnen. En dat na een wedstrijd vol contrasten, zoals dat past in een land van schrijnende tegenstellingen. Felle uitersten kenmerkten tot dusver ook het spel van de nationale ploeg en terecht stelde Marc Wilmots in Belgrado dat de ploeg nog nergens staat. Hoe de wedstrijd van dinsdagavond tegen Schotland ook afliep, duidelijk is dat de Rode Duivels aan de boorden van de Donau als ploeg zijn gegroeid. Met een spelersgroep die echt in dezelfde richting denkt, hongerig is naar succes en gedragen wordt door een discipline die assistent Vital Borkelmans hoger inschat dan de samenhorigheid in zijn tijd als international. Op een haast natuurlijke wijze heeft Marc Wilmots zich binnen dit gezelschap als bondscoach geïntegreerd. Zelfs Philippe Collin erkende vorige week in een kranteninterview dat Wilmots tactisch sterker is dan hij had verwacht. Los van het gegeven of de voorzitter van de Technische Commissie dat kan beoordelen, was hij aanvankelijk nochtans geen voorstander van de aanstelling van Wilmots. In hoeverre Marc Wilmots de nieuwe richting heeft uitgetekend, valt moeilijk te beoordelen. Hij heeft veel ervaringen gefilterd en zijn persoonlijkheid niet laten verminken, hij probeert de beperkte tijd om aan automatismen te werken zo goed mogelijk in te vullen. Wilmots zit menselijk goed in elkaar en treedt als dusdanig ook de groep tegemoet. Hij laat iedereen in zijn waarde en gaat op een authentieke manier met de media om. In Belgrado maakte Wilmots tactisch de juiste keuzes door onder meer volop de kaart van Kevin De Bruyne te trekken en Christian Benteke in de spits te posteren. Maar Wilmots zwaait zichzelf geen lof toe. Dat komt goed aan in de spelersgroep. Net zoals het feit dat hij een zwalpende Eden Hazard in Belgrado naar de kant haalde, het respect voor Wilmots alleen maar doet groeien. Meer dan ooit lijkt de nationale ploeg te zijn uitgegroeid tot een product waarmee iedereen zich wil identificeren. In alle stilte waait er een nieuwe wind doorheen het glazen huis langs de Brusselse Houba de Strooperlaan. De KBVB, veel te lang verstrikt in starre netten, wordt getransformeerd van een log ministerie tot een eigentijds bedrijf, de tijd dat de zuinige penningmeester Germain Landsheere in wezen besliste wat er wel en niet uitgegeven mocht worden, is voorbij. CEO Steven Martens werkt aan andere structuren, de macht van het Uitvoerend Comité werd bijvoorbeeld herbekeken, er is een snelle rechtspraak en een doorgetrokken automatisering in het afwerken en afhandelen van tal van administratieve aangelegenheden. En ieder departement werkt met een grote mate van autonomie. De goede resultaten moeten daarbij dienen als katalysator, al heeft dat in wezen geen invloed op de hervormingen. Ze vallen nu alleen maar op. Tijdens de driedaagse trip die de sponsors in het spoor van de spelers naar Belgrado maakten, frappeerde de rust van Steven Martens. De voormalige tennisman verkoopt geen wind, is geen emotioneel kruitvat, maar een intelligente en ervaren stuurman die zich zo veel mogelijk omringt door specialisten. Zo ontstaat er op en naast het veld een nieuw product waarachter het hele land zich kan scharen. Dat springt in het oog in een tijd dat de verkiezingen van afgelopen zondag in Vlaanderen een verdere groei van het Vlaams nationalisme registreren. Communautaire tegenstellingen leken lang deel uit te maken van het leven binnen de nationale ploeg. Uitgerekend nu hebben ze plaatsgemaakt voor eendracht. DOOR JACQUES SYSDe KBVB verandert van een log ministerie in een eigentijds bedrijf.