Standard maakte zondagmiddag een wel erg behoedzame indruk. Alsof een onzichtbare draad de Rouches tegenhield in hun drang om het Anderlechtkamp binnen te dringen, met of zonder bal. Was het de schrik om paars-wit wakker te schudden, of een gebrek aan vertrouwen door de tegenvallende resultaten buitenshuis, ver van het eigen vertrouwde Sclessin? Het antwoord blijft een mysterie, maar de vraag bleef hangen in het Lotto Park.
...

Standard maakte zondagmiddag een wel erg behoedzame indruk. Alsof een onzichtbare draad de Rouches tegenhield in hun drang om het Anderlechtkamp binnen te dringen, met of zonder bal. Was het de schrik om paars-wit wakker te schudden, of een gebrek aan vertrouwen door de tegenvallende resultaten buitenshuis, ver van het eigen vertrouwde Sclessin? Het antwoord blijft een mysterie, maar de vraag bleef hangen in het Lotto Park. Een week eerder had Felice Mazzu nochtans getoond hoe je de Brusselse machine kon verstoren. Door zijn eigen team in blok erg hoog druk te laten zetten, en daardoor Anderlecht vanaf het begin van de wedstrijd te confronteren met de technische limieten van enkele van zijn spelers. Standard volgde dat voorbeeld maar half, omdat de zekerheden die Michel Preud'homme inbouwde om bij balverlies overeind te blijven, de rood-witten verhinderden om over gans het terrein druk te gaan zetten. Nochtans was hij het die als trainer van Club Brugge bij zijn laatste Belgische titel het verschil maakte door over heel het veld één-tegen-éénsituaties te creëren tegen het KAA Gent van Hein Vanhaezebrouck. Toen bleef slechts één Brugse verdediger in dekking, terwijl twee Bruggelingen de drie Gentse achterspelers voor hun rekening namen, waardoor de minst balvaste tegenstander vrijgelaten werd, en men diens passes makkelijker kon onderscheppen. Een strategie die toen werkte, maar die sinds de terugkeer van Preud'homme aan de oevers van de Maas zijn limieten toonde. Door bij mandekking een libero vrij te houden dwingt de Luikse trainer zijn spelers om druk te zetten met een man minder, met de rem aangetrokken. Anderlecht profiteerde daarvan, vond vaak Sieben Dewaele in de rug van Paul-José Mpoku die niet altijd goed wist waar te lopen. De goeie voeten van doelman Hendrik Van Crombrugge, die graag mee voetbalt, hielpen de Luikenaars evenmin en bezorgde hen nog een extra tegenstander die mee de tegenaanval hielp opzetten. In de eerste helft recupereerden de Luikse bezoekers maar weinig ballen op de helft van de tegenstander. Die moeizame balrecuperatie tegen een team dat goed uitvoetbalt van achteruit bleek al tegen het STVV van Marc Brys en eerder tegen het Club van Ivan Leko. Toch brengt dat de verdedigende organisatie van Standard niet in gevaar. Ze verhindert wel dat de Luikenaars openingen vinden op de andere speelhelft. En vooral dat er kansen uit voortvloeien, die er vooral zijn wanneer Maxime Lestienne er is om met zijn verticale manier van voetballen de snelle omschakeling te benutten. Maar Lestienne was er zondag niet bij.