Córdoba, op 850 kilometer van Buenos Aires, is met zijn 1,7 miljoen inwoners de op een na grootste stad van Argentinië. Een toeristische trekpleister ook: liefhebbers van trektochten rond bergen en meren kunnen er hun hart ophalen. Naast de vier grote teams uit de stad vinden we in de lagere afdelingen nog tal van wijkteams terug die zich in de regionale competitie met elkaar meten. Het is bij een van die wijkclubs, Unión San Vicente, dat Matías Suárez begon te voetballen. Hun oefenterrein ligt er erbarmelijk bij, al weerhoudt dat de kinderen uit de buurt er niet van om er de godganse dag aan hun techniek te schaven - soms zelfs blootsvoets. Vijftien jaar geleden spijkerde de huidige Anderlechtaanvaller hier ook zijn dribbelkwaliteiten bij. Het veldje ligt immers vlak bij het huis waar Suárez opgroeide. Voor dat huis zien we drie spelende meisjes. Wanneer we hen vragen of ze Matías Suárez kennen, antwoorden ze simultaan: "Natuurlijk, dat is onze oom!"
...

Córdoba, op 850 kilometer van Buenos Aires, is met zijn 1,7 miljoen inwoners de op een na grootste stad van Argentinië. Een toeristische trekpleister ook: liefhebbers van trektochten rond bergen en meren kunnen er hun hart ophalen. Naast de vier grote teams uit de stad vinden we in de lagere afdelingen nog tal van wijkteams terug die zich in de regionale competitie met elkaar meten. Het is bij een van die wijkclubs, Unión San Vicente, dat Matías Suárez begon te voetballen. Hun oefenterrein ligt er erbarmelijk bij, al weerhoudt dat de kinderen uit de buurt er niet van om er de godganse dag aan hun techniek te schaven - soms zelfs blootsvoets. Vijftien jaar geleden spijkerde de huidige Anderlechtaanvaller hier ook zijn dribbelkwaliteiten bij. Het veldje ligt immers vlak bij het huis waar Suárez opgroeide. Voor dat huis zien we drie spelende meisjes. Wanneer we hen vragen of ze Matías Suárez kennen, antwoorden ze simultaan: "Natuurlijk, dat is onze oom!" We lopen er ook de moeder van Mati tegen het lijf, maar zij wil niet gefotografeerd of geïnterviewd worden. Is het uit verlegenheid of schaamt ze zich voor de plaats waar ze als alleenstaande moeder vier meisjes en twee jongens - Mati is de jongste - grootbracht? Er is water en elektriciteit en al zijn de huizen inderdaad geen toonbeeld van luxe, door het feit dat ze baden in zonlicht zien ze er alsnog netjes uit. De vader van Mati overleed toen het nummer 9 van Anderlecht amper dertien jaar oud was. Hij werkte als schilder in een autofabriek en de verfdampen die hij daar inademde, deden zijn gezondheid geen goed. Het was rond die periode dat Cristián Colazo, die zich voorstelt als de vertegenwoordiger van Mati in Córdoba, Suárez ontdekte. "Of dat van mij zijn tweede vader maakt? Dat moet je aan Mati zelf vragen", kaatst hij de bal terug. "Ik heb Matías ontdekt toen hij veertien was. Een vriend van mij organiseerde een toernooi en hij vertelde me dat er een uitzonderlijk talent aan meedeed. Ik ben vervolgens zelf eens gaan kijken en ik kon niet anders dan meegaan in de lofzang van die vriend. Suárez is wat mij betreft de meest talentvolle speler uit Córdoba van de generatie uit 1988. Hij kan dingen met de bal die maar weinig andere spelers hem nadoen. Ik heb destijds een lang gesprek met zijn moeder gehad en die was het ermee eens dat ik me over haar jongste zoon zou ontfermen. De mama van Mati is een grote mevrouw: ze is van eenvoudige komaf en ze stond, na de dood van haar man, alleen voor de opvoeding van haar zes kinderen. Maar ze heeft dat perfect gedaan: de familie Suárez is een zeer welopgevoede familie." Aan de overgang van Suárez van Unión San Vicente naar Club Atlético Belgrano hangt een heel verhaal vast. Macelo Bonetto, die destijds jeugdcoördinator bij Belgrano was, bood twee spelers aan voor een test bij een van zijn jeugdtrainers. Matías Suárez was er een van, Pablo Rudisi was de tweede. "Ik had Mati al aan het werk gezien en ik was er eigenlijk van overtuigd dat de trainer in kwestie gek zou zijn van zo'n type speler", herinnert Bonetto zich. "Maar toen zei hij mij: 'Rudisi was heel goed, maar die Suárez heeft me niet kunnen overtuigen. Ik ga hem niet nemen dus ik heb hem gezegd dat hij naar huis mocht gaan.' Ik viel compleet uit de lucht en zei tegen de trainer: 'Ben je gek? Zo'n talentvolle speler ...' Hij antwoordde: 'Talent heeft hij, maar hij is een beetje aan de magere kant.' Ik was bang dat we Mati aan een concurrerende club zouden kwijtraken dus ik ging hem achterna. In de buurt waar hij woonde, kwam ik zijn moeder tegen. Ik heb haar mijn excuses aangeboden en ik beloofde haar dat ik alles in orde zou brengen. De volgende ochtend verscheen Matías gelukkig weer op training." Die Pablo Rudisi, die de carrière van Suárez bijna voorgoed had veranderd, is een blonde verdediger die nog steeds voor Belgrano uitkomt, al zit hij vaker op de bank dan hem lief is. "Ik herinner me het moment waarop Mati en ik ons samen gingen aanbieden voor een test bij Belgrano nog goed", zegt Rudisi. "Het was eigenlijk een hilarische situatie, maar Mati kon er niet om lachen. Toen ik hem 's avonds terugzag, was hij echt ontdaan. Hij zei me dat hij nooit meer naar Belgrano zou gaan. Gelukkig kon Bonetto hem alsnog overtuigen. Dat was ook niet meer dan rechtvaardig. Ik had de indruk dat ik zijn plaats had ingepikt. Mati en ik zijn jeugdvrienden sinds we twaalf zijn. We zijn wel erg verschillend. Mati was heel introvert, hij zette nooit de eerste stap en als hij zich ergens niet op zijn gemak voelde, maakte hij zich uit de voeten. Ik denk dat hij na het overlijden van zijn vader een tweede thuis vond bij mij. Ik probeerde hem op zijn gemak te stellen door hem vaak bij mij thuis te laten logeren. Geen enkele keer heb ik hem daarover horen klagen, ook al weet ik zeker dat hij toen in een moeilijke periode zat. Maar zo is Mati nu eenmaal, hij kropt zulke zaken op. Eens op het veld schuift hij dat introverte van zich af, vraagt hij de bal en toont hij zich. Elke goede prestatie draagt hij op aan zijn vader. Onder zijn wedstrijdshirt droeg hij altijd een T-shirt met daarop een afbeelding van zijn vader. Soms was hij werkelijk ongelooflijk ... Ik herinner me een wedstrijd waarin hij de bal kreeg op de eigen helft, hij dribbelde iedereen, ook de doelman en vervolgens gaf hij de bal aan een ploegmaat zodat die ook eens kon scoren." Bonetto beaamt: "Als jeugdcoördinator liep ik langs alle oefenvelden om te controleren of de trainingen goed verliepen en of de trainers niets nodig hadden. Telkens wanneer ik voorbij het veld kwam waar Mati aan het trainen was, bleef ik even staan. Hij liet fenomenale dingen zien en maakte - samen met Pablo Chavarría - deel uit van een zeer goede lichting. Zijn techniek is fantastisch, maar ook over zijn mentaliteit hebben we nooit te klagen gehad. Ik heb wel vrijwel meteen gevraagd of Mati in het internaat kon worden opgenomen - ook al was dat eigenlijk voor kinderen die niet in de buurt woonden. Op die manier kon hij 24 uur per dag gecontroleerd worden, wisten we dat hij goed zou eten en dat hij geen slechte vrienden zou maken op de straat. Ik wou absoluut voorkomen dat hij op welke manier dan ook zou ontsporen. Dat is ook de reden waarom we hem zo snel een contract hebben aangeboden. Ik wilde vermijden dat een van de grote clubs uit Buenos Aires hem van ons zou afsnoepen. Mati heeft veel vrienden gemaakt op het internaat, onder wie Chavarría, die uit het dorpje Las Perdices een honderdtal kilometer verderop komt. Pablo kwam zich op een namiddag aanbieden. Zijn eerste trainingen waren niet bepaald overtuigend, maar door hard te werken is hij enorm verbeterd. Hij was erg complementair met Suárez: minder scorend vermogen, meer aanspeelpunt." Het internaat waar Suárez aardig wat tijd doorbracht, ligt perfect in het midden tussen het stadion en het trainingscentrum. Er kunnen 35 jongeren verblijven in een naar Argentijnse normen ongekende luxe. Er is immers een televisie in elke kamer en in de speelhal vinden we een bibliotheek, een tafelvoetbal en een pooltafel. Bij de U14 loopt er momenteel een zekere Gastón Suárez rond, het zoontje van een van Mati's zussen. Een groot talent, zo blijkt. "Een doble cinco zoals ze dat in Argentinië noemen", specificeert Colazo. "Dat is een middenvelder die afwisselend met de andere middenvelder zijn offensieve rushes inzet. Er is trouwens nog een beloftevolle jongere die momenteel met het eerste van Belgrano meetraint: Tobías Figueroa, een aanvaller met een Europese toekomst voor zich." Bonetto kan heel wat anekdotes over Suárez vertellen: "Op een dag kwam hij hier aan met een bebloed been. Zijn broer had hem met de moto teruggebracht nadat Mati uit het internaat was ontsnapt, maar Mati was van de moto gevallen. Ik heb hem gestraft en een preek gegeven over hoe gevaarlijk het was wat hij had gedaan. Hij had de boodschap meteen begrepen en hij is nooit meer uit het internaat geslopen. Mati is altijd een erg volgzame jongen geweest ... Hij komt uit een echte voetbalfamilie. Zijn broer en zijn neven speelden ook voetbal. Op bescheiden niveau weliswaar, maar het zat wel in de genen. "Mati hield ook van tekenen en muziek spelen. Toen hij bij de eerste ploeg ging spelen, heeft hij meteen een drumstel gekocht. Mati is eigenlijk een natuurtalent in tal van dingen. Zijn intelligentie maakt dat hij snel dingen oppikt en zijn weinig gespierde lichaamsbouw is nooit een probleem geweest. We hebben hem aan medische tests onderworpen en daaruit bleek dat alles in orde was. Het is gewoon zijn morfologie en het was hoegenaamd niet nodig om daar iets aan te veranderen." Hoe komt het trouwens dat een talentvolle speler zoals Matías Suárez door geen enkele grote Argentijnse club is opgepikt? "Ik denk dat het veel te maken heeft met het feit dat de jeugdteams van Belgrano, door de degradatie van het eerste elftal, niet meer in de nationale competitie speelden. En de scouts van de grote teams komen zelden in het binnenland scouten", schat Colazo in. "Er was ook wel een portie pech mee gemoeid: toen ik met Mati naar eersteklasser San Lorenzo de Almagro reed voor een test, had het zo hard geregend dat de test werd afgelast ..." Het is door die speling van het lot dat Suárez nog steeds bij Belgrano speelde toen Anderlecht hem daar ontdekte. Ook Parma volgde hem toen. "Ik heb altijd geweten dat Mati de technische kwaliteiten had om naar Europa te trekken, maar ik had nooit verwacht dat het zo snel zou gaan", geeft Colazo toe. "Hij speelde amper een jaar bij de eerste ploeg. Ik ben er evenwel van overtuigd dat hij het zou kunnen maken in een grote Europese competitie. Hij toonde zijn potentieel al bij Anderlecht, zij het met nog maar een paar flitsen van klasse. Hij was outstanding in play-off 1 vorig seizoen en zijn doelpunt tegen Hajduk Split was er een van wereldklasse. Ik was niet verbaasd: hier maakte hij ook zulke prachtige doelpunten." Rudisi herinnert zich het moment dat zijn vriend bij Anderlecht had getekend nog alsof het gisteren was. "Het was op een zaterdagavond. Hij was op afzondering omdat hij de volgende dag moest spelen. Ik zat thuis want ik was niet geselecteerd voor die wedstrijd. Hij belde me om te zeggen dat hij een voorcontract met Anderlecht had getekend en dat hij in juli zou vertrekken. Voor mij is dat een droom, voor Mati is het realiteit geworden." DOOR DANIEL DEVOS"Onder zijn wedstrijdshirt droeg Mati altijd een T-shirt met daarop een afbeelding van zijn vader." jeugdvriend Pablo Rudisi "Als Mati zich ergens niet op zijn gemak voelde, maakte hij zich uit de voeten. jeugdvriend Pablo Rudisi