Vier fantastische seizoenen." Met fonkelende ogen haalt Sven Vermant herinneringen op aan zijn periode bij Schalke 04. "Iedereen die ooit de kans krijgt om bij die club te spelen, raad ik het absoluut aan." Samen met zijn gezin had hij het enorm naar zijn zin bij onze oosterburen. "Veel Belgen hebben ten onrechte een negatief beeld over Duitsland."
...

Vier fantastische seizoenen." Met fonkelende ogen haalt Sven Vermant herinneringen op aan zijn periode bij Schalke 04. "Iedereen die ooit de kans krijgt om bij die club te spelen, raad ik het absoluut aan." Samen met zijn gezin had hij het enorm naar zijn zin bij onze oosterburen. "Veel Belgen hebben ten onrechte een negatief beeld over Duitsland." Maar als je dochtertje op een dag thuiskomt van de Kindergarten, poeslief op je schoot kruipt en mompelt dat ze de taal van mama en papa wil leren, dan smelt je als vader. "Het was doorslaggevend in mijn beslissing om terug te keren naar België", beaamt de 32-jarige middenvelder. "Toen Club interesse toonde, was alles in een week geregeld. Ik lag nog een jaar onder contract bij Schalke. Maar het Duitse management toonde het respect om mij te laten gaan, zodat ik die ideale kans met beide handen kon grijpen. Chapeau daarvoor. Ik denk dat ik de juiste beslissing nam door weer te keren. Hier is Elena (6) nu aan de lagere school begonnen." Dat hij het gevoel had dat zijn persoonlijke doelstellingen gerealiseerd waren, maakte het voor Vermant makkelijker om te kiezen voor een Belgisch vervolg van zijn carrière. "Door naar de Bundesliga te verhuizen, wilde ik voor een stuk mijn grenzen ontdekken en mezelf bewijzen wat ik kon. Toen ik bij Brugge vertrok, had ik ongeveer acht jaar bij blauw-zwart gevoetbald. Ik zeg niet dat je het dan allemaal gezien hebt of een stuk van het meubilair bent geworden, maar toch. "Voor een klein Belgske spreken die buitenlandse competities aan. Je speelt wel eens Europese wedstrijden tegen die grote ploegen en dan duiken steeds weer dezelfde vragen op : zou ik in dat team kunnen aarden, zou ik het aankunnen ? Je hebt er het raden naar. "Ik bewees nu dat ik er de kwaliteiten voor bezit en ben best trots dat ik bij een dergelijke club aan de bak kon komen. Ik denk dat ik mijn persoonlijke top heb bereikt, wat allerminst betekent dat ik hier nog enkele jaren gewoon wil uitbollen. Zo zit ik niet in elkaar. Ik koester de ambitie om met Brugge elk jaar mee te doen voor de titel en wil ieder seizoen de Champions League halen."Vermant denkt niet dat hij een nog grotere carrière liet schieten door terug te komen naar Brugge. Hij stelt zich tevreden met het parcours dat hij aflegde. "Mocht iemand mij voorspeld hebben dat ik na KV Mechelen eerst acht jaar bij Club Brugge ging spelen, daarna vier seizoenen bij Schalke 04 zou afwerken om af te sluiten met nog eens drie jaar bij Club, dan had ik op mijn blote knieën gezeten en direct getekend. Ik zou het onmiddellijk op exact dezelfde manier willen overdoen."Maar het was niet altijd rozengeur en maneschijn voor Vermant. "Er brak een heel moeilijke periode aan toen JuppHeynckes werd aangesteld als trainer van Schalke. Hij liet me weten dat ik niet het type speler was dat hij wilde. Dat blijft een uitermate opmerkelijk moment, iemand die simpelweg aangaf dat ik bij hem geen kans maakte. Ik stond drie maanden gewoon nergens. Maar je moet blijven werken, want op het moment dat de kans om je te bewijzen toch komt, moet je er natuurlijk nog iets van bakken. "Als je door een dergelijke situatie kan spartelen en er alsnog in slaagt een plaats af te dwingen in de ploeg, dan doet dat goed. Het getuigt ook van de mentale sterkte die ik in mijn jeugd meekreeg. Ik maakte verschillende trainers mee en uiteindelijk heeft elke coach mij geapprecieerd. Dat vervult mij met een tevreden gevoel. "Als ik nu terugblik op mijn carrière, was het misschien een goede zaak dat ik een strenge opvoeding en opleiding kreeg toen ik een kleine jongen was, dat mijn entourage amper oog had voor het goede en constant hamerde op wat fout liep. Misschien had ik dat af en toe nodig." Maar Vermant zelf pakt het anders aan. Dat blijkt bij zijn nabeschouwing van de heenmatch tegen AS Roma in de UEFA-beker. "We moeten vooral het positieve uit die wedstrijd halen", aldus Vermant. "We kunnen tevreden zijn over onze goede en technisch verzorgde manier van spelen. Andermaal bleek dat het bij ons voetballend goed in elkaar zit. We hadden die wedstrijd bijna negentig minuten in handen, hoewel dat misschien voor een stuk een vertekend beeld was. Zij lieten het initiatief aan ons over. Grote Europese teams laten ruimte voor de tegenstander. Daarom spelen we tegen hen onze beste matchen. "Het spel van AS Roma was typisch voor ploegen van dat niveau die eerst op verplaatsing spelen. Ze malen er niet om dat ze een lelijke wedstrijd spelen. Ze starten niet met de intentie om vanaf de eerste minuut het verschil te maken en voetballen gewoon heel realistisch. Die Italianen beschikken over heel snelle mannen vooraan die de klasse hebben om het af te maken."Na negentig minuten toonde het scorebord vorige week : 1-2. Daardoor wordt het aartsmoeilijk om in Rome nog een vervolg te breien aan de Europese campagne van blauw-zwart. "Een klein mirakel hebben we nodig", beseft ook Vermant. "We moeten daar realistisch in zijn. Maar een kleine kans is er altijd. Organisatorisch moeten we een absolute topdag kennen, we mogen niets weggeven en dienen de weinige mogelijkheden die we krijgen af te maken. Dat is de enige manier."AS Roma liet vorige week zien hoe dat moet. Aan 200 procent afwerken heet dat. "Ze kregen misschien maar een halve kans en toch maken ze twee doelpunten. Frustrerend. Het is tekenend voor het Europese topvoetbal. Daar moeten we bij Belgische ploegen ook terug naartoe. Nu missen we nog een stuk doelgerichtheid. In de zestien meter moet het gebeuren en daar zijn we niet scherp genoeg om het verschil te maken. Als je in Europa wil meedraaien, moet dat beter. Daarvoor heb je veel wedstrijden op dit niveau nodig en daarom is het zo belangrijk dat we elk jaar de Champions League halen."Met het oog daarop, en op de titel, wacht zondag de belangrijke confrontatie met Standard. Eind september verloor Club nog met 2-0 op Sclessin. "Toen waren we aan het zoeken naar de ideale ploeg, naar elkaar. Nu staat er een blok op het veld. Sinds het begin van de tweede ronde spelen we een heel stuk beter, hebben we onze matchen veel meer in handen. We vinden mekaar, het draait alsmaar vlotter. Je mag natuurlijk nooit tevreden zijn met jezelf, want dan sta je stil of ga je achteruit. We dienen voort te bouwen op wat er nu staat en zouden graag nog progressie boeken. "Doordat de Rouches geen Europees voetbal spelen, hebben zij een heel aantal wedstrijden minder in de benen. Dat zal zondag uiteraard een verschil vormen. Maar als je de ambitie hebt om kampioen te spelen, mag dat tijdens die negentig minuten eigenlijk geen rol spelen. Onze kern is trouwens groot genoeg om zowel in de Champions League als in de competitie goed te presteren. "Toch kost Europees voetbal in de competitie altijd enkele punten, daar kan je niet omheen. Vaak moesten we in de heenronde na een Champions Leagueduel een competitiematch op verplaatsing spelen. Dat maakte het moeilijk. Als je op woensdag een Europese wedstrijd afwerkt met 28.000 supporters langs de kant en je moet op zondag naar een klein stadion, waar amper 5000 toeschouwers in de tribunes zitten, is het gevoel toch heel anders. Zondag zullen we dat probleem tegen Standard niet hebben in ons eigen, uitverkochte stadion."Ook de andere matchen van Club tegen hooggeklasseerde ploegen zoals Anderlecht, Genk en Zulte Waregem zijn thuiswedstrijden. Kan dat beslissend zijn in de titelstrijd ? "Het móét beslissend zijn. Het Jan Breydelstadion dient elke keer een hel te worden voor onze tegenstanders. Die topwedstrijden zullen alles bepalen. Het zijn eigenlijk bijna allemaal cupwedstrijden. Je kan en moet je slag slaan. Als je daarin niet de resultaten neerzet die je dient te halen, overwinningen, moet je concluderen dat je niet sterk genoeg bent om de titel binnen te rijven. "Ondertussen mag je tegen kleinere ploegen uiteraard geen punten meer laten liggen. Dat gebeurde tot nu toe te veel. Maar Standard en Anderlecht deelden evenzeer in die malaise." Op verplaatsing behaalde Club tot nu toe drie overwinningen, verloor het twee keer en speelde het zeven keer gelijk. "Een pasklare uitleg heb ik niet voor dat grote puntenverlies buitenshuis", zegt Vermant. "En hoe langer zoiets duurt, hoe meer je dat meedraagt natuurlijk. Dat is logisch. Alleen door prestaties en door punten te pakken op verplaatsing, kunnen we dat wegwerken. Ondanks alles vind ik niet dat het onze manier van spelen tijdens de uitmatchen negatief beïnvloedde. In Sint-Truiden voetbalden we bijvoorbeeld prima. Aan dergelijke zaken moeten we ons optrekken. "Misschien is het ook de verdienste van die bescheiden teams dat grote ploegen met punten morsen. Ik ben eigenlijk wel blij dat ploegen als Zulte Waregem en Roeselare, op voorhand gedoodverfde degradatiekandidaten, het goed doen en met beperkte middelen positief voetbal brengen."Maar bij critici weerklinkt dan dat de nivellering naar beneden compleet is. "Is het niet spannend, dan is de competitie te zwak", zegt Vermant. "Nu je meer titelkandidaten hebt, is de nivellering compleet. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen, zeker ? "Toen ik bij Club als negentienjarige aankwam, liepen onder meer LorenzoStaelens, FrankyVan der Elst, VitalBorkelmans en PaulOkon hier rond. Nu is het qua namen een heel stuk minder. Dat is niet alleen bij ons zo, maar in de hele Belgische competitie." Minder ronkende namen, staat dat gelijk met een lagere kwaliteit ? "Misschien wel. Er zijn ook veel meer buitenlanders dan vroeger. We moeten opnieuw trachten echte toppers naar België te lokken. Daar kan je alleen in slagen door sportief iets te tonen, door altijd mee te dingen naar de titel en jaarlijks in de Champions League aan te treden. Daarnaast moet de jeugdwerking bij Belgische clubs naar het voorplan worden geschoven, ook dat is heel belangrijk." Op de mat neemt Vermant sinds zijn terugkeer uit Duitsland een andere rol op zich. "Ik was een aanvallende middenvelder toen ik hier vertrok, in de driehoek linksvoor. Bij Schalke ben ik geëvolueerd naar een verdedigende middenvelder, de positie die ik nu ook bij Club inneem. Voor veel mensen was dat een aanpassing toen ik in Brugge weer op het terrein verscheen. Zij verwachtten mij nog in mijn vorige positie en vonden het vaak een beetje raar om mij net voor de verdedigers te zien lopen. Maar nu is iedereen het gewend. "Het meest opvallende gevolg is uiteraard dat ik minder vaak scoor. Elke positie heeft zijn mooie en minder aangename kanten. Nu verhinder ik aanvallen en onderschep ik ballen van de tegenstander. Een doelpunt beletten staat gelijk met er één scoren." Alleen valt het veel minder hard op. ( glimlacht) "Inderdaad. Zij die het meest goals maken, zij staan in de schijnwerpers. Maar ik vind dat niet lastig, want ik heb de andere kant ook gekend. "Dankzij mijn huidige rol heb ik nu ook meer respect voor de jongens die verdedigende middenvelder waren toen ik de ballen tegen de netten trapte. Je beseft dat het je niet zou gelukt zijn zonder de ploegmaats die achter jou de boel dichthielden. "Mijn huidige taak is moeilijker dan mijn vorige, in die zin dat ik nu mee verantwoordelijk ben voor de organisatie van de ploeg. Als je vooraan voetbalt, hoef je daar weinig of geen rekening mee te houden. Je dient ook wel je positie in te nemen, maar wordt positioneel nog gecorrigeerd door de mensen achter je. Nu stuur ik zelf mee, ik help iedereen in positie te houden. "Daarnaast is het op mijn plaats belangrijk om af en toe het tempo uit het spel te halen. Je moet heel balvast zijn en je ploegmaats dienen je altijd te kunnen aanspelen. Je vormt een soort van rustpunt in de ploeg. "Door mijn positiewissel heb ik meer over het spelletje geleerd, dingen die ik kan doorgeven aan de jongeren die nu in de ploeg komen. Ja, in die fase zit ik al. ( lacht) Toen bij Schalke jong tegen oud speelde, hoorde ik nog bij de eerste groep. Die tijd is voorgoed voorbij. Ik ben blij dat Gert Verheyen er nog een jaartje bijdoet, want anders was ik volgend jaar al de oudste. Maar ik slaag er nog steeds in me met die jonge gasten goed te amuseren. Ik denk dat ik daar ook vrij open in ben. ( pretoogjes) "Eerlijk gezegd vind ik het plezant om met hen een goed contact te onderhouden. Ik dring me niet op of preek niet constant om te zeggen hoe het moet. Maar als ze vragen hebben, komen ze naar mij. En ervaring doorgeven, dat is iets waar ik een zekere eer in schep." KRISTOF DE RYCK