Gisteren (dinsdag) doorbrak Marc Degryse zijn mediastilte. De man die de sportieve lijn van Club Brugge moet bewaken, maakte de voorbije maanden een rondgang door de club en analyseerde het spel van zijn team. Veel kans dat u vandaag in de kranten iets leest over keepers en spitsen. Zowel in Amsterdam als in Brussel gaven de spitsen van Club, op een zwoegende Gert Verheyen na, afwezig. BengtSaeternes kwam met een hele reputatie uit Noorwegen naar België, praatte zichzelf na zijn doelpunt tegen Celta de Vigo in de ploeg, maar ging af tegen Ajax en Anderlecht. Eén keer in elke wedstrijd mocht hij alleen op de doelman afgaan, maar evenveel keer slaagde hij er niet in af te werken. Ontgoocheld en ontgoochelend verdween hij uit de wedstrijd. Conclusie : het is niet Bengt Saeternes die ooit het gewicht van de Brugse aanval zal dragen.
...

Gisteren (dinsdag) doorbrak Marc Degryse zijn mediastilte. De man die de sportieve lijn van Club Brugge moet bewaken, maakte de voorbije maanden een rondgang door de club en analyseerde het spel van zijn team. Veel kans dat u vandaag in de kranten iets leest over keepers en spitsen. Zowel in Amsterdam als in Brussel gaven de spitsen van Club, op een zwoegende Gert Verheyen na, afwezig. BengtSaeternes kwam met een hele reputatie uit Noorwegen naar België, praatte zichzelf na zijn doelpunt tegen Celta de Vigo in de ploeg, maar ging af tegen Ajax en Anderlecht. Eén keer in elke wedstrijd mocht hij alleen op de doelman afgaan, maar evenveel keer slaagde hij er niet in af te werken. Ontgoocheld en ontgoochelend verdween hij uit de wedstrijd. Conclusie : het is niet Bengt Saeternes die ooit het gewicht van de Brugse aanval zal dragen. De doelman dan. Tomislav Butina, de voorkeur gekregen op Dany Verlinden na enkele fouten van die laatste, hielp Brugge in de Champions League en kreeg daarvoor lange tijd krediet. Maar het viel op : de kunstliefhebber mag dan wel een Vlaamse primitief uit een Franse impressionist herkennen, veel beslissende ballen pakte hij niet. Je kon hem niet op een flagrante fout betrappen, maar evenmin kon je zeggen dat hij punten pakte. Drie goals tegen La Louvière, drie tegen Sint-Truiden, twee tegen Ajax : het werd veel. Te veel. En dus kreeg Verlinden zondag opnieuw een kans. En zie, met drie, vier uitstekende tussenkomsten op schoten van vooral Aruna Dindane toonde de veertiger dat zijn reactiesnelheid verre van afgebot is. Herstelt Butina, die in de goede Clubtraditie als doelman niet veel mocht kosten, zich van de klap, of gaat hij de weg op van Nemec en Nader, zijn illustere onbekende voorgangers, ook allemaal international in hun land, maar nooit veel aan het werk gezien ? Is Stijn Stijnen nog te recupereren, de jonge Limburger die het vorig jaar uitstekend deed, maar nu teleurgesteld de komst van een grabbelaar verbijt ? Te zien aan zijn reacties in de reservewedstrijd tegen Anderlecht, waar hij nogal wild tekeerging en de rode kaart had verdiend, heeft hij het op dit ogenblik moeilijk. En hij is niet alleen. Op training kwam het vorige week weer tot een opstootje, nu tussen Serebrennikov en Roelandts. Het tekent de zenuwachtigheid in het Brugse kamp, waar plots ook Nederlandse lessen verplicht worden. Nóg een teken dat de onderlinge verdraagzaamheid op een laag pitje brandt. Neen, het waren niet de aanwinsten van Club - ook Ivan Gvozdenovic speelt maar bleekjes op zijn nieuwe positie van linkermiddenvelder - die blauw-zwart zondagavond in Brussel over de streep trokken. Wel de oudgedienden : Verlinden, Timmy Simons (die straks voor het eerst door een schorsing een wedstrijd mist), Philippe Clement en Verheyen. Andrés Mendoza wachtte dan weer tot diep in de tweede helft om wat te laten zien, zij het dat de klasseflits goed was voor een doelpunt. Trond Sollied heeft veel geduld met Mendoza, die weer liep te wandelen, maar het werd beloond. Zijn achtste goal al dit seizoen. Het gelijkspel was verdiend voor Brugge op basis van de tweede helft, waarin het Anderlecht hoog vastzette en nauwelijks nog balbezit gunde. Winst had er zelfs nog ingezeten, mocht Sollied Alin Stoica, sterk op dreef tot een trap van Walter Baseggio hem weer blesseerde, iets sneller hebben ingebracht en, nogmaals, mocht Club offensief iets sterker hebben gewogen. Net als goed een jaar geleden in Brugge was het kwaliteitsverschil tussen de twee ploegen veel minder groot dan uit de stand blijkt. Club leek gaandeweg zelfs sterker dan Anderlecht, dat op zoek lijkt naar zijn tweede adem. Vreemd dat dit gebeurt in een jaar waarin door de rijke kern en de zwakte van de gemiddelde tegenstander geroteerd kan worden en spelers dus kunnen rusten. Uitgerekend dan halen ze twee keer moeizaam het einde. Tegen Bayern München zat Anderlecht er na goed een uur door en kon het geen bal meer bijhouden, en dus ook geen voorsprong meer veilig stellen. Zondag gebeurde krek hetzelfde. Dan valt op dat Anderlecht toch vooral teert op ingevingen van Aruna. Twee keer zakte met hem ook de ploeg in mekaar. Is de Ivoriaan dan toch iets minder sterk dan we allemaal denken ? Of zijn de naweeën van een griep en de vermoeidheid van een interland met Ivoorkust drie weken geleden nog niet uit zijn lijf verdwenen ? Of wordt er van Aruna gewoon te veel gevraagd, elke keer weer dat hij het verschil moet maken ? Tegen de mindere ploegen in de Belgische eerste klasse kan hij met het klassenverschil nog voor ravage zorgen, in de toppers was dat veel minder het geval. Zijn talent staat buiten kijf, maar als het zoals tegen Bayern of Brugge na vijftig minuten minder is, is het meteen ook met Anderlecht over en trekt de ploeg zich terug om te proberen de schade te beperken. Dan blijkt de competitieleider, die zondag zijn eerste punten prijsgaf, een ploeg te zijn die veel volk achter de bal houdt en het offensieve werk aan drie, vier spelers overlaat. Trond Sollied had geleerd van Anderlecht - Brugge vorig seizoen, toen het 5-1 werd. De Brugse verdediging zag er nu met Simons - in tijden van crisis naar achteren gehaald - en David Rozehnal steviger uit. Hugo Broos had ook geleerd van dinsdag tegen Bayern, toen de wissel Mornar- Zetterberg er pas kwam vier minuten van het einde, nadat de gelijkmaker al was gevallen. Zetterberg mocht nu iets vroeger trachten het balbezit te verlengen. De Zweed neutraliseerde meteen het overwicht van Brugge, dat lamgelegd leek - tot die late klassenflits van Mendoza. Het werd uiteindelijk een verdiend gelijkspel, met Brugge op punten als de morele winnaar en een wat ontstemd Anderlecht (omdat het een rechtstreekse tegenstander niet verder had uitgeteld), maar toch ook weer niet ongelukkig (want de kloof blijft). De Brusselaars verkeren in de wetenschap dat straks de offensieve weelde weer groter wordt met de terugkeer van Nenad Jestrovic en op korte termijn Martin Kolar (al op de bank) en Christian Wilhelmsson (misschien al fit tegen Celtic). Da's nog altijd beter dan in Brugge, waar alleen bijkomend heil mag worden verwacht van een terugkeer van Stoica. door Peter T'KintZakt Aruna in mekaar, dan zakt heel Anderlecht in mekaar.