'De club heeft een aanzienlijke som voor mij betaald, misschien wel te veel', verklaarde Sergej Milinkovic-Savic toen hij in 2015 bij Lazio arriveerde. 'Ik heb een bod van 70 miljoen euro voor hem geweigerd', onthulde zijn voorzitter Claudio Lotito afgelopen zomer. Daarmee was het schuldgevoel van de Serviër snel uitgewist. Het is ook om die reden, aldus La Gazzetta dello Sport, dat de Italiaanse club niet aarzelde om 9 miljoen neer tellen om de clausule te annuleren waarin stond dat 50 procent van de doorverkoopprijs naar KRC Genk zou gaan. Voeg daar de cheque bij die bij de aankoop werd ondertekend (al naargelang de bron zou dat om een bedrag tussen de 6 en de 9 miljoen euro gaan) en de hele transactie komt op maximaal 18 miljoen, wat Lazio een heel ruime marge geeft om een meerwaarde te realiseren bij zijn doorverkoop.
...

'De club heeft een aanzienlijke som voor mij betaald, misschien wel te veel', verklaarde Sergej Milinkovic-Savic toen hij in 2015 bij Lazio arriveerde. 'Ik heb een bod van 70 miljoen euro voor hem geweigerd', onthulde zijn voorzitter Claudio Lotito afgelopen zomer. Daarmee was het schuldgevoel van de Serviër snel uitgewist. Het is ook om die reden, aldus La Gazzetta dello Sport, dat de Italiaanse club niet aarzelde om 9 miljoen neer tellen om de clausule te annuleren waarin stond dat 50 procent van de doorverkoopprijs naar KRC Genk zou gaan. Voeg daar de cheque bij die bij de aankoop werd ondertekend (al naargelang de bron zou dat om een bedrag tussen de 6 en de 9 miljoen euro gaan) en de hele transactie komt op maximaal 18 miljoen, wat Lazio een heel ruime marge geeft om een meerwaarde te realiseren bij zijn doorverkoop. Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn geweest voor de jongen die geboren werd in het Spaanse Lérida, want het is pas in de loop van zijn tweede seizoen dat de waardering voor hem en de bijhorende prijs van een eventuele transfer gestegen zijn. Het eerste seizoen was er eentje van aanpassing, noodzakelijk voor de meeste jonge spelers die in de Serie A belanden. Er was de nieuwe omgeving en er was een druk die hij voordien nog niet echt gekend had, zeker toen de resultaten van de ploeg tegenvielen. Lazio verloor dan ook nog eens de Italiaanse supercup tegen Juventus, werd in de barrages voor de Champions League uitgeschakeld door Leverkusen (1-0 in de heenmatch, 3-0-verlies in de terugwedstrijd) en incasseerde twee pandoeringen in de eerste twee uitmatchen van het seizoen (4-0 bij Chievo en 5-0 op Napoli). SMS zat daar voor weinig tussen, want hij mocht slechts enkele keren invallen, maar die ervaring bij zijn nieuwe club was traumatiserend. 'Hij kwam in een verkeerd jaar. Dat rampzalig begin zorgde voor allerlei problemen en strubbelingen in de kleedkamer', vertelt Stefano Cieri, die al sinds jaar en dag Lazio volgt voor La Gazetta dello Sport. Een ander punt: hoewel hij de reputatie van toekomstige grote heeft en een titel van wereldkampioen bij de U20 op zak heeft, is hij een tactisch mysterie en een speler die moeilijk valt in te passen in de 4-2-3-1 van coach Stefano Pioli. Te offensief om als een van de twee verdedigende middenvelders te fungeren, te onervaren om vlug even Mauri of Felipe Anderson op de positie van centrale spelmaker uit te ploeg te spelen. Nochtans scoort hij meteen bij zijn eerste aantreden, tegen Dnjepr Dnjepropetrovsk in de Europa League, maar nadien volgt een droogte van vier maanden met soms redelijke, soms anonieme prestaties. Hij maakt een goal tegen Galatasaray en eentje in de competitie. Dat gebeurt in januari 2016 tegen Fiorentina, de ploeg waar hij op het laatste nippertje niet naartoe ging om - zo verkondigde hij toen in tranen - privéredenen, die nooit opgehelderd werden. Die goal viert hij trouwens door met zijn vinger naar het wapenschild met de adelaar te wijzen, kwestie van duidelijk te maken dat hij overtuigd is van zijn carrièrekeuze. Maar een echte ommekeer komt er niet, zijn leerseizoen blijft moeilijk. Stefano Pioli wordt na een zware 4-1-nederlaag in de Romeinse derby ontslagen. Simone Inzaghi neemt voor de laatste zeven matchen van de competitie de ploeg over en laat Milinkovic-Savic in totaal slechts 77 minuten opdraven, gespreid over drie matchen. De jongere broer van oud-aanvaller Pippo Inzaghi debuteert als trainer en wil geen risico's nemen met het opstellen van een speler op wie hij weinig zicht heeft - maar dat zal slechts een kwestie van tijd zijn. Nadat de komst van El LocoMarcelo Bielsa afketst, wordt Inzaghino bevestigd in zijn functie. Hij neemt de tijd om zijn kern grondig te analyseren tijdens de zomerstage in Auronzo di Cadore. Als pragmaticus past hij zich aan de eigenschappen van zijn beste spelers aan. Als diplomaat creëert hij een gezonde werkomgeving. De mayonaise pakt al snel, met name door de prestaties van de Serviër. Pino Wilson, de kapitein van het Lazio dat in 1974 de eerste scudetto van de club won, observeerde aandachtig diens ontwikkeling: 'In het begin waren we wat sceptisch, we kregen maar geen hoogte van hem. Maar dat is zijn sterkte, hij kiest zelf zijn positie van wedstrijd tot wedstrijd. Het maakt van hem een speler die moeilijk te dekken is, die op het middenveld zo'n beetje op alle posities uit de voeten kan. Een atypische speler met de fysiek van een basketter en een uitstekende techniek.' Een profiel dat een beetje doet denken aan dat van de Fransman Paul Pogba. De 'witte Pogba' wordt trouwens een van zijn bijnamen. Een andere is 'de sergeant'. Doorgaans opgesteld links op het middenveld ziet hij zijn statistieken snel de hoogte in gaan, met zeven assists en vier goals, waarvan drie met het hoofd. Al zijn tegenstanders domineert hij dan ook in de lucht. Samen met Atalanta is Lazio de verrassing van het kampioenschap, het sluit de competitie af op de vijfde plaats en verliest de bekerfinale tegen Juventus. Op het einde van het seizoen roept de website Ultimo Uomo, een referentie op het vlak van tactiek, Milinkovic-Savic uit tot de speler die het meest progressie geboekt heeft. De redenen: 'Beweeglijk in de ruimte met de rug naar het doel. Hij werkt aan de basis. Hij is een raadsel geworden voor de middenvelders van de tegenstander. Hij combineert lang en kort spel met een benijdbare naturel en vergeet ook niet dat hij met beide voeten passes kan trappen en een gevoel voor tempo heeft.' Het is een koele beschrijving, die de emotionele factor niet in rekening brengt. Want met twee goals, in elk van beide halvefinalewedstrijden tegen AS Roma in de beker, baande Milinkovic-Savic zich ook definitief een weg naar het hart van de warmbloedige fans. En ook naast het veld heeft hij evenwicht gevonden, door ervoor te kiezen om dicht bij het trainingscentrum te gaan wonen, in Formello. Een rustig oord, dat wat doet denken aan Toscane, ver van de drukte en de verlokkingen van de Eeuwige Stad. En tot slot heeft hij Vanja, zijn twee jaar jongere broer, dichter bij zich, nu die sinds de zomer de reservedoelman van Torino is geworden. Maar veel meer weten we niet over zijn privéleven, want de directie van Lazio heeft de gewoonte om weinig gul te zijn met informatie. In die mate zelfs dat hun nummer 21 de afgelopen tweeënhalf jaar nog geen enkel interview heeft gegeven aan de Italiaanse schrijvende pers. Anderen spreken dus in zijn plaats en dat doen ze vaak met veel lof. Voor de microfoons van Mediaset Premium moedigde Simone Inzaghi hem in het tussenseizoen aan om op de ingeslagen weg verder te gaan. Hij benadrukte het belang van Milinkovic- Savic voor het elftal: 'Hij moet zijn bescheidenheid bewaren en blijven vooruitgang boeken, want hij kan nóg beter. Zijn fysiek is indrukwekkend. Waar anderen met het hoofd geraken, geraakt hij met de borst. Het klopt dat ik hem niet meteen een kans gegeven heb toen ik er begon, maar de eerste kans die hij kreeg heeft hij direct gegrepen. Sindsdien kan ik niet meer om hem heen.' Inzaghi stuurde er zelfs zijn tactiek voor bij, naar een 3-5-1-1, zodat de capaciteiten van de ex-Genkenaar beter uit de verf komen. Op papier is hij de linkse verbindingsman, maar op het veld schuift hij op tot aan de zijde van Luis Alberto om zo een duo van trequartisti te vormen dat tussen de lijnen loopt achter Ciro Immobile, een van de beste schutters van Europa. 'Zijn progressiemarge is nog groot. Hij is ook op karakterieel vlak vooruitgegaan en hij beseft heel goed waartoe hij in staat is. Daar staat tegenover dat hij nog wat jong is om een van de leiders van de ploeg te worden. Dat is eerder een rol die weggelegd is voor Lucas Leiva, een man die tien jaar bij Liverpool heeft doorgebracht. Milinkovic-Savic verlengde onlangs zijn contract tot 2022, maar hij zal zeker terechtkomen bij een Europese topclub. 'Er zijn spelers die minder sterk zijn van wie de waarde op 40 tot 45 miljoen euro wordt geschat. Hij is veel meer waard', analyseert Pino Wilson. Een prijs van 70 miljoen zou Juventus niet afschrikken en evenmin José Mourinho, die hem graag naar Manchester United zou zien komen. Dat bedrag zou nog de hoogte kunnen ingaan tijdens het grote voetbalfeest dat in juni volgend jaar plaatsvindt. Maar daar is wel wat om te doen. Het is zo dat hij naar verluidt niet ten volle van zijn opmars genoot, door de schuld van Slavo Muslin, de bondscoach van Servië, die hem maar één keer opriep, in juni 2016. Een koppigheid waardoor Milinkovic-Savic zich zelfs kon inbeelden dat hij zich zou laten naturaliseren, om voor Montenegro uit te komen. Dat ging de Servische bond te ver en Muslin werd, ondanks de kwalificatie voor het WK, ontslagen. Daarop ontspon zich in de media een discussie tussen de ex-trainer van Standard en Mateja Kezman, de oud-aanvaller van PSV die nu de makelaar van Milinkovic-Savic is. De eerste beweerde: 'Kezman heeft altijd de pers tegen mij opgezet. Hij sprak met andere oud-spelers opdat ze zouden pleiten voor een selectie van zijn cliënt. Hij heeft maar één bedoeling: zoveel mogelijk geld verdienen met een volgende transfer.' Kezman repliceerde: 'Muslin zegt dat hij ontslagen is vanwege de toestand rond Sergej, maar wie goed geïnformeerd is weet dat het om een minnelijke schikking ging en dat de rest van zijn staf is mogen blijven.' Onder meer assistent Mladen Krstajic, die een einde maakte aan de kwestie en de 'sergeant' op 10 november liet debuteren. In de vriendschappelijke wedstrijd tegen China kreeg hij negentig minuten speeltijd. Een match zonder veel geschiedenis, maar wel een die definitief het keerpunt in zijn carrière zou kunnen zijn.