Het is allang geen nieuwe vaststelling meer, het haast kinderlijke enthousiasme waarmee Eden Hazard voetbalt in een tijd waarin er door de gigantische prestatiedruk geen plaats lijkt voor het openlijk uiting geven aan spelplezier. Onnavolgbare dribbels en prachtdoelpunten op het veld, schijnbaar altijd goedgehumeurd en grappend met een knipoog ernaast. Het enige wat hem op voetbalvlak ongelukkig lijkt te maken, is een defensief ingestelde coach genre José Mourinho of Antonio Conte. Natuurlijk incasseert Hazard een onverantwoord hoog salaris en in geen geval beweer ik dat hij perfect is, maar hij is geen schwalbekoning en hij kickt niet op media-aandacht met foto's van exclusieve vakanties en dure wagens. De nummer 10 van de Rode Duivels lijkt een familieman en valt alleszins niet te betrappen op grote uitspraken.

Tot slot zijn er nog twee zaken die ik aan hem bewonder: ondanks zijn ongelofelijke talent is hij meer gefocust op collectief succes en het uitblinken van zijn teamgenoten dan op individuele statistieken en onderscheidingen zoals de Gouden Bal. Ook incasseert hij (net als Lionel Messi) zonder morren schandalige overtredingen. Hoewel het onaanvaardbaar is dat dergelijke aanslagen vaak veel te licht bestraft worden, is het een verademing om te zien dat ze in Hazards geval niet gepaard gaan met een theatrale opvoering.

Al uw reacties en sportgerelateerde zoekertjes zijn welkom bij Sport/Voetbalmagazine, Raketstraat 50 bus 5, 1130 Brussel of via e-mail : sportmagazine@roularta.be. De redactie behoudt zich het recht voor teksten in te korten of te weigeren. De schrijver moet zijn naam en woonplaats vermelden.

Het is allang geen nieuwe vaststelling meer, het haast kinderlijke enthousiasme waarmee Eden Hazard voetbalt in een tijd waarin er door de gigantische prestatiedruk geen plaats lijkt voor het openlijk uiting geven aan spelplezier. Onnavolgbare dribbels en prachtdoelpunten op het veld, schijnbaar altijd goedgehumeurd en grappend met een knipoog ernaast. Het enige wat hem op voetbalvlak ongelukkig lijkt te maken, is een defensief ingestelde coach genre José Mourinho of Antonio Conte. Natuurlijk incasseert Hazard een onverantwoord hoog salaris en in geen geval beweer ik dat hij perfect is, maar hij is geen schwalbekoning en hij kickt niet op media-aandacht met foto's van exclusieve vakanties en dure wagens. De nummer 10 van de Rode Duivels lijkt een familieman en valt alleszins niet te betrappen op grote uitspraken. Tot slot zijn er nog twee zaken die ik aan hem bewonder: ondanks zijn ongelofelijke talent is hij meer gefocust op collectief succes en het uitblinken van zijn teamgenoten dan op individuele statistieken en onderscheidingen zoals de Gouden Bal. Ook incasseert hij (net als Lionel Messi) zonder morren schandalige overtredingen. Hoewel het onaanvaardbaar is dat dergelijke aanslagen vaak veel te licht bestraft worden, is het een verademing om te zien dat ze in Hazards geval niet gepaard gaan met een theatrale opvoering.