Het nieuws lekte vorige week uit. Michael Owen (24) tekende een nieuw vijftienjarig (!) contract met Umbro. De deal, die vanaf 1 juli loopt, levert de spits van Liverpool jaarlijks 1,5 miljoen euro op. Tot zijn 39ste zal de vinnige aanvaller als ambassadeur dus reclame blijven maken voor de sportkledij en schoenen van het Engelse sportmerk. Alleen David Beckham van Real Madrid scoort op marketingwaarde beter.
...

Het nieuws lekte vorige week uit. Michael Owen (24) tekende een nieuw vijftienjarig (!) contract met Umbro. De deal, die vanaf 1 juli loopt, levert de spits van Liverpool jaarlijks 1,5 miljoen euro op. Tot zijn 39ste zal de vinnige aanvaller als ambassadeur dus reclame blijven maken voor de sportkledij en schoenen van het Engelse sportmerk. Alleen David Beckham van Real Madrid scoort op marketingwaarde beter. Michael Owen groeide op in Hawarden, een dorpje net buiten zijn geboorteplaats Chester, in het uiterste noorden van Wales. Hij is de vierde van vijf kinderen. Zijn vader, Terry Owen, speelde van 1967 tot 1979 als prof bij onder meer Chester en Everton. Als centrale middenvelder maakte hij in driehonderd wedstrijden zeventig doelpunten. Logisch dat ook Michael, samen met zijn oudere broers Terry junior en Andrew, voor Everton en meer specifiek Gary Lineker supporterde. Voetballen mocht Michael pas vanaf zijn zevende. Zijn vader spoorde hem aan zich te richten op de bokssport en sloot zijn zoon aan bij de Hawarden Boxing Club. Maar al snel zag Terry zijn fout in : Michael was immers de meest getalenteerde atleet van de hele familie. Snel zocht hij een oplossing. Met Howard Roberts, een lokale psychologieleraar en coach van de min-tienjarigen van Mold Alexandria, vond hij een trainer. Er was wel een probleem. Michael was pas acht jaar en mocht door de uiterst strenge reglementen niet meespelen met jongens van een oudere leeftijdscategorie. Maar de familie Owen vond een achterpoortje. Moeder Jeanette schreef persoonlijk een brief naar de FA, waarin ze haar toestemming gaf voor deelname aan wedstrijden. Terecht, want in een ruwere competitie kwam zijn gave tot scoren als diepste spits snel bovendrijven. In zijn eerste wedstrijd maakte hij negen doelpunten in twintig minuten. Voor Roberts het moment om kleine Michael de rest van de wedstrijd in doel te zetten. In totaal kwam Owen in 24 partijen aan 34 treffers. Vooral zijn snelheid en opportunisme maakten indruk. Terwijl hij school liep in de lagere school van Deeside, speelde Michael Owen de volgende twee jaar voor Hawarden Rangers en St. David's Park. Vader Terry bleef zijn begeleider en waakte erover dat zijn zoon op elfjarige leeftijd geen verkeerde beslissingen nam. Manchester United (via Brian Kidd), Arsenal, Nottingham Forest, Everton stonden immers in de rij. Op veertienjarige leeftijd ging Owen naar de FA School of Excellence, de nationale voetbalschool in het noorden van Londen. Een bijzonder harde tijd, met intensieve trainingprogramma's. Hij studeerde er samen met Wes Brown en Francis Jeffers. Ondertussen stond ook zijn keuze voor Liverpool vast, een beslissing die werd bespoedigd door de jeugddirecteur van de Reds, Steve Heighway. Die lokte Owen naar Anfield Road met gratis tickets en schonk hem geregeld een paar gratis schoenen. In december 1996, exact vier dagen voor zijn zeventiende verjaardag, tekende Michael Owen zijn eerste contract voor Liverpool. Op 6 mei 1997 debuteerde hij al in het eerste elftal, in de met 2-1 verloren uitwedstrijd tegen Wimbledon. Als invaller maakte hij het enige doelpunt. Die opvallende entree werd in november beloond met een vierjarig profcontract. Daarna ging het allemaal razendsnel voor de aalvlugge spits. Op 11 februari 1998 debuteerde Michael Owen voor de nationale ploeg, op Wembley tegen Chili, een duel dat met 0-2 werd verloren. Met zijn achttien jaar en 59 dagen was hij daarmee de jongste Engelse international van de twintigste eeuw. In het seizoen 1997/98 werd hij met achttien treffers (gedeeld) topscorer van de Premier League. Tijdens het WK van 1998 in Frankrijk scoorde Owen twee keer : in de poulewedstrijd tegen Roemenië (1-2) en in de na strafschoppen verloren memorabele achtste finale tegen Argentinië (2-2). Zijn loopbaan gaat hand in hand met records. In het seizoen 1998/99 maakte Owen dertig doelpunten. Hij werd in dat jaar verkozen tot het grootste talent van de Premier League, de BBC koos hem tot Sports Personality of the Year. Zijn explosiviteit, fantastische techniek en koelbloedigheid vormen een garantie voor doelpunten. Alleen zijn tere lichaam ondervindt de laatste jaren veel moeite om het intense tempo te volgen. Bijna jaarlijks moet de kleine spits een aantal weken verstek geven door blessures. Een fitte Owen is echter voor iedere ploeg van enorm belang. Daardoor staat er straks veel op het spel. Niet alleen moet Owen samen met aanvoerder Beckham het team op sleeptouw nemen, hij dient tegelijkertijd zijn eigen toekomst veilig te stellen. Na drie eerdere vergeefse pogingen op grote toernooien verdient de loopbaan van de razendsnelle Boy Wonder een bekroning. door Frédéric VanheuleIn zijn eerste wedstrijd maakte Owen negen doelpunten in twintig minuten.