"Frankrijk, Engeland, Brazilië, Argentinië, Italië : ik denk dat tussen die teams de toekomstige wereldkampioen te vinden is. Verder ben ik benieuwd naar de verrichtingen van de lokale ploegen en zelfs van China. En ik geloof dat de Afrikanen het ver gaan schoppen. Uiteindelijk zijn zij het gewoon om in moeilijke klimatologische omstandigheden te voetballen.
...

"Frankrijk, Engeland, Brazilië, Argentinië, Italië : ik denk dat tussen die teams de toekomstige wereldkampioen te vinden is. Verder ben ik benieuwd naar de verrichtingen van de lokale ploegen en zelfs van China. En ik geloof dat de Afrikanen het ver gaan schoppen. Uiteindelijk zijn zij het gewoon om in moeilijke klimatologische omstandigheden te voetballen."We hebben dat klimaat grondig bestudeerd. Het probleem stelt zich niet meteen in de tweede of de derde wedstrijd. Nee, energie wordt pas een probleem als je aan de vierde of vijfde wedstrijd begint. Ploegen die op basis van techniek energie kunnen sparen, zullen in het voordeel zijn. Hoe beter de techniek, hoe meer energie je kan sparen - op het einde van de rit kan dat over winst en verlies beslissen."Dat de Italiaanse ploegen vroegtijdig werden uitgeschakeld in de Champions League zie ik niet als een nadeel. Integendeel. Het heeft de internationals van Juventus en Roma de gelegenheid gegeven om een extra rustpauze in te lassen. Ze komen nu met energie naar het WK die ze anders in de Champions League hadden verbruikt. En de vroege uitschakeling kan een surplus inhouden op het vlak van motivatie."Ik denk ook niet dat je daaruit moet concluderen dat het Italiaanse voetbal een malaise doorspartelt. En zelfs al zou dat zo zijn : het Italiaanse voetbal is altijd ongemeen competitief gebleken. Het slaat altijd terug. Maar over welke crisis heeft men het ? Het volstaat om te kijken naar de spelers die we kunnen opstellen. Neem nu Totti : die is sinds Euro 2000 nóg geëvolueerd en verbeterd. En hij is niet de enige : jongens als Inzaghi en Del Piero kunnen de ploeg meesleuren. Del Piero maakte op vrijschop het winnende doelpunt in onze beslissende kwalificatiewedstrijd tegen Hongarije. Een kristallen bal heb ik niet, maar ik geloof dat ook Vieri op een sterk WK afstevent. Maar uiteindelijk is het zoals altijd onze verdediging die het belangrijkste en beste onderdeel van de ploeg vormt. "Hoe dan ook is deze job de moeilijkste die ik al deed. Wanneer je bij een club werkt, kun je de dingen plannen en het team dagelijks smeden. Maar als bondscoach heb je welgeteld een maand waarin het moet gebeuren. Dat geldt voor mij, maar dat geldt evenzeer voor de coach van Engeland, Brazilië en Frankrijk. Dat is in de grond een wrede gedachte. Aan het eind van de competitie kan er namelijk maar één ploeg wereldkampioen worden."Wat als Italië geen wereldkampioen wordt ? Het ligt niet in mijn aard om te piekeren over de toekomst. Ik denk aan de toekomst als aan één grote kans. Wie bang is voor de dag van morgen, wordt op zijn eigen zwakheid gepakt. Maar wie met hoop naar de dag van morgen toeleeft, krijgt automatisch kansen aangereikt."