Op zijn wieg moeten enkele goede feeën zijn neergestreken en zijn paradijselijke voornaam liet ook al het beste verhopen. Zijn leven verliep tot nu toe als een droom: het verstandshuwelijk tussen Eden Hazard en Lille OSC groeide uit tot een passionele relatie. De Noord-Franse club bood vermoedelijk het best denkbare kader voor de balgoochelaar uit 's-Gravenbrakel. Hij kon er groeien, begerig lonken naar de Champions League en toch wegblijven uit de schijnwerpers die op de grote Belgische en Franse clubs gericht staan.
...

Op zijn wieg moeten enkele goede feeën zijn neergestreken en zijn paradijselijke voornaam liet ook al het beste verhopen. Zijn leven verliep tot nu toe als een droom: het verstandshuwelijk tussen Eden Hazard en Lille OSC groeide uit tot een passionele relatie. De Noord-Franse club bood vermoedelijk het best denkbare kader voor de balgoochelaar uit 's-Gravenbrakel. Hij kon er groeien, begerig lonken naar de Champions League en toch wegblijven uit de schijnwerpers die op de grote Belgische en Franse clubs gericht staan. Zijn transfer naar Chelsea stond nochtans niet in de sterren geschreven. Bij de trainers van Lille zijn er die vinden dat hij "geprogrammeerd is om te slagen" (Pascal Plancque, ex-coach van de reserven) of hem omschrijven als "een fenomeen" (Grégory Dupont, fysiektrainer van de A-kern). Rudi Garcia, gedurende vier jaar zijn hoofdtrainer, is al veel genuanceerder: "Hij heeft buitengewone capaciteiten om het spel te lezen, maar hij had nog lacunes, zoals zijn scorend vermogen." Frédéric Bompard, assistent-trainer, spreekt over "een jongen vol talent maar wat nonchalant op training. Hij had al een jaar eerder kunnen doorbreken, maar hij toonde zich alleen in wedstrijden." Allen zijn op één punt wel unaniem: "Hij heeft alles om de top te bereiken", zoals clubdirecteur Frédéric Paquet het uitdrukt. Net als Götze, Neymar of El Shaarawy belichaamt hij de 'voetballer 2.0', een soort mutanten die rond hun twintigste al compleet zijn, tegenover Platini, Maradona of Zidane, die dat pas rond hun vijfentwintigste waren. Wat bij de doorbraak van Hazard wel opmerkelijk is, is het geduld van zijn entourage. De scouts van Lille benaderden hem al toen hij op zijn tiende bij Tubeke speelde. Ze besloten hem in zijn eigen omgeving te laten rijpen en hem geregeld op te volgen. "Het project van Lille was het meest interessante", zegt zijn moeder Ca-rine. "Hij kreeg de tijd om zich te ontplooien. Op zijn tiende was hij te jong om het huis uit te gaan. Op zijn veertiende was hij daar klaar voor." Voor de jonge Eden wordt het een 'nabije verbanning', juist over de grens, in Rijsel. Wanneer hij daar in 2005 aankomt, logeert hij aanvankelijk in de sportschool, vooraleer hij twee jaar later zijn plaats inneemt op het Domaine de Luchin, het ultramoderne sportcentrum van LOSC dat werd opgetrokken rond een Vlaamse hoeve uit de negentiende eeuw. "We geloofden er meteen in, LOSC moest juist zien dat het jonge talenten als Eden een waardige infrastructuur kon bieden", herinnert instructeur François Vitau zich. Rudi Garcia kreeg Hazard vanaf 2008 onder zijn hoede. De coach leerde het vak in lagere afdelingen, bij Corbeil-Essonnes en Dijon. Hij is iemand die conflicten weet te ontmijnen en een beroep doet op de intelligentie van de spelers. Kortom: de ideale coach voor zo'n jonge kerel met buitengewone mogelijkheden. De makelaars van de speler respecteerden zijn wens om een aantal jaren bij de club te blijven, ondanks verschillende aanbiedingen. "We hebben er altijd over gewaakt dat al onze kinderen voor alles openstonden", onderstreept moeder Carine. In de onbekommerdheid van hun kinderjaren hebben de ouders van de voetballer hun kroost dus een scherpe zin bijgebracht voor aardse waarden die veraf staan van de fantasieën en droombeelden van andere jongeren van die leeftijd. Bij Lille OSC sprak iedereen over een jongen "die goed opgevoed was, vriendschappelijk met de anderen omging en voor iedereen respect had." Het wonderkind vertoonde een grappige mengeling van zelfverzekerdheid wanneer hij een bal aan de voet had en een low profile in alle andere gevallen. Eden draagt de waarden uit die hij in het ouderlijke nest heeft meegekregen. Een goede leerling, zonder scherpe kantjes, bijna tot wanhoop van de kranten. "Hij is geen losbol. Hij heeft twee kinderen, heeft zich vrij vlug gesetteld. Hij heeft thuis een evenwicht gevonden, hij kent zijn prioriteiten, hij houdt zich ver van alle blingbling", zegt Garcia. Hazard laat dus vooral met zijn voeten van zich spreken, zoals Messi of Zidane. "Vergeet niet dat hij nog maar 21 is. Dat betekent dat hij als man en als voetballer nog in de groeifase zit", onderstreept Bompard. In het Hebreeuws betekent Eden 'genot', een knipoog naar zijn geweldige techniek. Rio Mavuba, middenvelder bij Lille, houdt daar nog enkele pijnlijke herinneringen aan over: "Op training moest ik vaak op hem verdedigen. Hij lapte me trucjes die niet in de gewone handboeken stonden. Hij vond voortdurend nieuwe dingen uit." Doelman Mickael Landreau herinnert zich "al die video's die hij bekeek, de schijnbewegingen van de allerbesten die hij doorgrondde en nabootste. Hoe spectaculairder het oogde, hoe liever hij het had." Hazard probeerde de avontuurlijkste bewegingen uit. "Hij deed een keer een rare beweging, ik vroeg hem daar nadien naar en hij antwoordde me: 'Dat was de beweging die ik moest maken.' En hij had gelijk. Hij ziet het zo juist, vóór iemand anders het ziet. Hij speelt op instinct", verklaart Bompard met enthousiasme. Soms gaf hij zelfs toe dat hij bewegingen van Gervinho kopieerde, bedacht op de aangestampte grond van de arbeiderswijken in Abidjan. Hij leerde die aan in de tuin van zijn familie. "Ik denk dat zijn ouders het voetbalvirus op hem hebben overgedragen. Als je altijd op de grasmat staat, met de bal slaapt en er voortdurend mee speelt, dan komen die dingen natuurlijk. En je wilt natuurlijk ook dat je ouders trots op je zijn, dat is onbewust een drijfveer", weet Rudi Garcia, wiens vader José Garcia ook profvoetballer was. Sinds die oefeningen op de kleine ruimte ontwikkelde Eden Hazard een onbegrensde liefde voor het spelletje. "Hij is in de eerste plaats een wedstrijdspeler. Op training gaat hij maar voluit als er spelletjes gespeeld worden. Voor de saaiere oefeningen moet je hem aanporren, ook al heeft hij al snel begrepen dat hij er met talent alleen nooit zou raken", geeft Garcia aan. "Soms klopte hij de anderen op het einde van de training nog in een sprint, dat zit in zijn genen", doet Dupont er nog een schepje bovenop. Ook al geeft hij in een interview soms nog toe "te laat op training aan te komen, met losse schoenveters en zonder scheenbeschermers", hij stelt er zich niet meer de vraag bij: "Waarom is dat nu nodig?" Hazard heeft geleerd om ook zonder de bal te spelen, om tussen de linies te lopen, zich te verplaatsen in functie van zijn ploeggenoten, in de diepte te gaan en ook zijn tactische bagage bij te schaven. Hij is nog altijd geen trainingsbeest, maar "hij luistert naar al wat men hem vertelt. Hij krikt zijn niveau op telkens als dat nodig is. Door enkele ongelukkige uitlatingen beschouwt men hem als een luie speler, maar dat beeld klopt niet. Het is een jongen die leeft van uitdagingen, die wil uitblinken." Een speler dus die zich overgeeft aan zijn passie veeleer dan berekend te werk te gaan. "Zoals alle hoogbegaafden is hij weleens laks op training. Dat is het enige gevaar waarvoor hij moet opletten", waarschuwt Landreau. In de christelijke overlevering is de tuin van Eden de plek waar Adam van de verboden appel at en zo de mens met de erfzonde belastte. Zonde, dat zou voor Hazard betekenen: het verkwisten van zijn talent. "In tegenstelling tot veel andere jongens, vaak even begaafd, die een hobbelig parcours hebben afgelegd en verkeerde keuzes hebben gemaakt, heeft Eden zijn talent op een optimale manier kunnen aanwenden. Hij heeft zijn tijd genomen en de juiste beslissingen gemaakt", geeft Paquet aan. Rudi Garcia heeft hem op training achter de veren gezeten, hem op de tekortkomingen in zijn spel gewezen en hem af en toe flink de waarheid gezegd, ook al klonk die op dat moment alles behalve aangenaam: "Enkele keren - niet al te vaak - hem ik hem uitgelegd dat ik vanwege zijn talent, dat ver boven dat van de anderen uitstak, veeleisender voor hem zou zijn. Dat begreep hij. Op andere momenten deden mijn woorden hem pijn. Ik herinner me een thuismatch waar ik hem tijdens de rust zwaar heb aangepakt omdat ik helemaal niet tevreden was met wat hij deed. In de tweede helft heeft hij zich herpakt, was hij ontketend en maakte hij het winnende doelpunt. Hij heeft karakter, hij gaf me daar lik op stuk. Dat was de beste manier waarop hij kon reageren." Hazard getroostte zich ook heel wat fysieke arbeid, voornamelijk om blessures te vermijden die zouden kunnen veroorzaakt worden door zijn supersonische snelheid op de eerste meters. "Buiten zijn snelheid over korte afstanden en zijn vermogen om die te blijven herhalen, heeft hij ook een goede uithouding, niet uitzonderlijk maar toch verrassend. Eden kan tussen de 55e en de 70e minuut uit een wedstrijd verdwijnen en opmerkelijk weer opleven tussen de 70e en de 90e minuut. Hij weet goed met zo'n tijdelijke terugval om te gaan en weet zo een verdere neergang te vermijden", geeft Dupont aan. Aan de liefdevolle relatie tussen Hazard en LOSC kwam in juni van dit jaar een einde en ieder ging zijn eigen weg. De Franse topclub werd voortijdig uitgeschakeld in de Champions League en heeft het moeilijk in de Ligue 1. "We rouwen nog een beetje om het verlies van Eden, dat is niet te sterk uitgedrukt. Hij is onvervangbaar, ook al hebben we dat geprobeerd, met MarvinMartin en SalomonKalou. We moeten opnieuw bouwen, dat is het lot van clubs als de onze", legt Garcia uit. Bompard: "Vorig jaar maakte Eden twintig goals en gaf hij dertien assists. Dat zegt genoeg, hé." Hazard van zijn kant debuteerde sterk bij Chelsea, al kende hij nadien wel een dip zoals heel de ploeg. De Belg moet zich ook aanpassen aan een nieuwe omgeving, zowel qua taal en cultuur als op sportief vlak. Bompard: "Het spel verloopt nu altijd via Juan Mata. Maar geef hem nog wat tijd en je zult wel zien!" Paquet: "Zodra hij bij ons kwam, bestond er geen twijfel over dat hij een grote carrière zou maken. De enige vraag is nog: hoe groot?" Bompard herinnert zich nog dat Hazard, niet beducht voor een straffe uitspraak, zich eens liet ontvallen: "Op een dag win ik de Ballon d'Or." Dat wordt bevestigd in een filmpje op LOSC-TV, waarin Hazard, dan zeventien jaar, zelf zegt: "Toen de Ballon d'Or werd uitgereikt, dacht ik bij mezelf: waarom ik niet over tien jaar? Ik denk daar soms aan in mijn bed voor ik inslaap." In Rijsel is iedereen er sowieso van overtuigd: voor Eden is het paradijs weggelegd. DOOR RICO RIZZITELLI & THOMAS BRICMONT"Zoals alle hoogbegaafden is hij weleens laks op training. Dat is het enige gevaar waarvoor hij moet opletten." Mickael Landreau.