Welke stormen van frustraties en verbittering moeten er de afgelopen maanden in het hoofd van Stijn Stijnen hebben gewoed? Hoe ziek en zielig moet je niet zijn om op het internet een lastercampagne tegen een aantal ploegmaats op te starten? En welke komedie heeft Stijn Stijnen al die tijd niet gespeeld? Hij die zich graag profileerde als de apostel van het professionalisme, ook al blonk hij op training nooit uit door een grote ijver, die zei van Club Brugge te houden en voor blauw-zwart door het vuur te gaan, die beweerde zijn ploegmaats te verdedigen en de mentaliteit van sommigen in de nationale ploeg hekelde omdat die botste met zijn manier van denken en leven. Maar op hetzelfde moment kon dezelfde Stijnen niet om met kritiek. Sterker zelfs: hij moest constant gekoesterd en gepamperd worden. Het volstond...

Welke stormen van frustraties en verbittering moeten er de afgelopen maanden in het hoofd van Stijn Stijnen hebben gewoed? Hoe ziek en zielig moet je niet zijn om op het internet een lastercampagne tegen een aantal ploegmaats op te starten? En welke komedie heeft Stijn Stijnen al die tijd niet gespeeld? Hij die zich graag profileerde als de apostel van het professionalisme, ook al blonk hij op training nooit uit door een grote ijver, die zei van Club Brugge te houden en voor blauw-zwart door het vuur te gaan, die beweerde zijn ploegmaats te verdedigen en de mentaliteit van sommigen in de nationale ploeg hekelde omdat die botste met zijn manier van denken en leven. Maar op hetzelfde moment kon dezelfde Stijnen niet om met kritiek. Sterker zelfs: hij moest constant gekoesterd en gepamperd worden. Het volstond om één enkele keer van Dick Advocaat twijfel te horen over zijn status van nummer één bij de Rode Duivels of hij gooide de deur van de nationale ploeg woedend achter zich dicht. Stijnen gaf de indruk met een hoog zelfbeeld door het leven te stappen maar achter zijn haast ziekelijke hunker naar bevestiging schuilt een minderwaardigheidscomplex. Een zielenpoot is Stijn Stijnen en voor iemand die ontmaskerd werd als profiteur kan er nauwelijks nog toekomst zijn in het voetbal. Hopeloos spartelend proberen zijn vriendin en broer nu de schuld op zich te nemen, de berichten zouden gepost zijn zonder medeweten van Stijn Stijnen. Het is een onhandige en vooral ongeloofwaardige uitleg, maar voor de doelman wel het enige middel om onder deze zaak uit te komen en zichzelf te redden. Dat kan nooit lukken. Het vertrouwen ligt onherroepelijk aan diggelen. Topsporters zijn vaak eenzame mensen. In hun leefwereld is er alleen plaats voor zichzelf. Heel lastig is het om met moeilijke periodes om te gaan, ook al omdat het vaak aan begeleiding ontbreekt. De negatieve gevoelens stapelen zich op, ze kunnen via prestaties niet in positivisme worden omgezet. Dat leidt vaak tot reddeloosheid en radeloosheid. Stijn Stijnen voelde, ook door zijn blessure, de twijfel rond zijn figuur toenemen. Hij kon dat niet plaatsen. Het dreef hem tot wanhoop. Hij verviel in donkere gedachten en vanuit die duisternis groeide vanuit een grote machteloosheid het verlangen om met alles en iedereen af te rekenen. Woede en onbegrip als brandstof voor irritatie en frustratie. Het stak hem dat de jonge Colin Coosemans het zo goed deed, dat hij aan populariteit verloor bij de supporters, ook al gaf hij naar buiten uit de indruk dat het allemaal van hem afgleed. En tegen intimi liet hij zich weleens ontvallen dat er hem, met een stevig contract op zak, nog weinig kon gebeuren. Onverschilligheid als hypocriet afweermechanisme. In werkelijkheid tuimelde Stijnen in een bodemloze put. Onmogelijk wordt het nu om daaruit te klauteren. Welke club wil nu nog met Stijnen in zee gaan? Op een ongewoon harde manier formuleerde Club Brugge waarom Stijn Stijnen naar de B-kern was verwezen. Het gaf geen details maar wakkerde de nieuwsgierigheid aan. Toen de voltallige spelersgroep was ingelicht, sijpelde het snel door naar de media. Ook dat is een constante bij Club Brugge: aan lekken is er echt geen gebrek. Helemaal niets blijft Club Brugge bespaard in dit woelige seizoen. Afgelopen zaterdag maakten Ivan Perisic en Nabil Dirar ruzie toen er een vrijschop genomen moest worden, Perisic trapte die tegen alle afspraken in zelf. Dat ruikt naar anarchie. Wat later gaf Dirar een voorzet waaruit Perisic scoorde. De Kroaat kreeg de felicitaties van iedereen. Behalve van Dirar, die nukkig wegliep. Voor de match kwam Wilfried Dalmat niet naar de bespreking nadat hij hoorde dat hij niet zou spelen. Hij werd door Adrie Koster naar huis gestuurd. Club Brugge is een vulkaan. Met zo veel verwende en verwaande jongetjes dat je je in een kleutertuin waant. En zowel de meester als de directeur lijkt niet bij machte om orde te krijgen in de klas. Die constatering mag niet verdrongen worden door het verbijsterende en hallucinante verhaal dat Stijn Stijnen nu schreef. Club Brugge heeft nood aan leiderschap. Sterk leiderschap. DOOR JACQUES SYSWelke club wil nu nog met Stijnen in zee gaan?