Met de hem eigen flair betrad Jan Mulder vorige week het Brussels Media Center, waar de redactie van Sport/Voetbalmagazine en tal van andere door Roularta uitgegeven bladen is gevestigd. Nogal wat mensen wilden met de ex-spits op de foto maar durfden het niet goed te vragen. De status van de straks 70 wordende Mulder is dankzij zijn veelvuldige televisieoptredens nog groter dan toen hij destijds de aanval van Anderlecht leidde. Mulder trok drie uur uit voor een interview, genoot van een heerlijke koude visschotel, bereid door keukenchef Danny en zijn rechterhand Erwin, met wie hij zich ongedwongen en onbevangen liet fotograferen. Mulder is een vedette, maar sterallures zijn hem vreemd omdat hij zichzelf heel goed kan relativeren.
...

Met de hem eigen flair betrad Jan Mulder vorige week het Brussels Media Center, waar de redactie van Sport/Voetbalmagazine en tal van andere door Roularta uitgegeven bladen is gevestigd. Nogal wat mensen wilden met de ex-spits op de foto maar durfden het niet goed te vragen. De status van de straks 70 wordende Mulder is dankzij zijn veelvuldige televisieoptredens nog groter dan toen hij destijds de aanval van Anderlecht leidde. Mulder trok drie uur uit voor een interview, genoot van een heerlijke koude visschotel, bereid door keukenchef Danny en zijn rechterhand Erwin, met wie hij zich ongedwongen en onbevangen liet fotograferen. Mulder is een vedette, maar sterallures zijn hem vreemd omdat hij zichzelf heel goed kan relativeren. Het is ontroerend om horen hoe hartstochtelijk de liefde van Mulder voor Anderlecht is en blijft. Hij mijmert graag over de heerlijke jaren in het Astridpark, als echte voetbalromanticus huivert hij bij de gedachte dat paars-wit ooit elders zou gaan spelen, want de polsslag van het voetbal hoort volgens hem in een volkswijk te tikken. Mulder houdt ook de voetbalsport onder de loep met een verfrissende soort dwarsheid. Hij gaat graag tegen de stroom in, dat komt weleens geacteerd over, maar ook als voetballer was hij al zo. Zo weigerde hij bij het nemen van de jaarlijkse groepsfoto ooit zijn kousen op te trekken, werd daarover op de vingers getikt door de toenmalige trainer George Kessler en liep vervolgens kwaad weg met de mededeling dat het "hier toch geen pensionaat was". Een andere keer zette Kessler hem op de bank en liet Mulder een halfuur voor tijd invallen. die scoorde twee keer, ging bij de tweede goal op zijn knieën voor de trainer zitten en stak zijn middenvinger net niet in het oog van Kessler. Volgens Jan Mulder is AA Gent de best voetballende ploeg in de Jupiler League. En het probleem van Anderlecht, zo denkt hij, zit hem in het gebrek aan stabiliteit op het middenveld. Hoe de ploeg draait als het daar inderdaad loopt, bleek zaterdagavond tegen KV Kortrijk. Het weerwerk van KV Kortrijk mag dan ook zwak zijn geweest, het was indrukwekkend om zien met welk verschroeiend tempo Anderlecht aan de match begon. Plots wordt de kampioen weer mee favoriet in deze knotsgekke play-off 1. Als de verplaatsingen naar Gent en Charleroi deze week zonder kleerscheuren worden overleefd, dan speelt paars-wit in de laatste vier matchen drie keer thuis. En omgaan met druk is bij Anderlecht geen probleem. Heel anders dan bij AA Gent, dat met flitsend combinatievoetbal aan de wedstrijd tegen Club Brugge begon en echt speelde met de allure van een toekomstige kampioen. Maar vreemd genoeg lieten de Buffalo's zich in de tweede helft terugduwen. Alsof de stress plots verlammend werkte. Zo kon een zwak Club zich weer in de match knokken en bleek het vermoeide blauw-zwart op het einde van de match frisser dan AA Gent. Maar mentaliteit zal voor Club niet volstaan als het effectief weer kampioen wil worden. Dan moet er eindelijk weer gevoetbald worden. De degradatie van Cercle Brugge is, los van het juridisch gekibbel rond de licentie van Mouscron-Péruwez, niet onlogisch na een seizoen vol turbulentie. Met drie trainers in een en hetzelfde seizoen voerde groen-zwart een hapsnapbeleid dat ver verwijderd is van de filosofie van de vereniging. Cercle was dit seizoen vaak het slachtoffer van arbitrale dwalingen, maar dat kan de realiteit niet verdoezelen: het is langzaam maar zeker zijn ziel kwijtgeraakt. Cercle, dat altijd graag zijn sociale missie onderstreepte, kan zich nu bezinnen in tweede klasse en terugkeren naar de basis: niet langer buitenlanders zoeken op de tweedehandsmarkt, maar jonge voetballers laten doorstromen. Dat het contract van een aantal beloftevolle jongeren nu al werd verlengd, is een stap in de goede richting. Ze moeten gestuurd worden door een ambitieuze en verfrissend werkende trainer. Cercle gaf eerder al debuterende trainers (Georges Leekens, Glen De Boeck, Bob Peeters) de kans zich te profileren. Het doet er goed aan weer in die richting te denken in plaats van te vissen in dezelfde vijver. DOOR JACQUES SYSCercle Brugge moet terug naar de basis.