Samen met Chris Herren, ex-Boston Celtic, werd Tomas Van Den Spiegel donderdag aan de Italiaanse pers voorgesteld als aanwinsten van Fortitudo PAF, de tweede club uit Bologna.
...

Samen met Chris Herren, ex-Boston Celtic, werd Tomas Van Den Spiegel donderdag aan de Italiaanse pers voorgesteld als aanwinsten van Fortitudo PAF, de tweede club uit Bologna. Eerder al pakte Fortitudo de Kroaat Emilio Kavacic binnen. Leuk triootje dat als versterking moet dienen voor de vice-kampioen uit Italië. Maar Fortitudo wil vooruit. Gelijklopend met Tomas Van Den Spiegel die het in Oostende voor bekeken hield en een stap hogerop wil. Goed voor een driejarig contract en de garantie dat het eerste jaar een studiejaar is. Zichtbaar tevreden keerde de 2 meter 14 grote Van Den Spiegel vorige week vrijdag met zijn Sophie terug uit Bologna. Drie dagen ter plaatse hebben hem helemaal overtuigd : dit is de juiste stap op het juiste moment. Van Den Spiegel : "Ik wil daarmee absoluut niet zeggen dat ik in België alles nu wel gehad heb. Een extra jaar Oostende of Charleroi had best gekund. Het leek er zelfs even op dat ik, via een transfer naar een buitenlandse club, één jaar voor Pepinster zou gaan spelen. Jawel. Ik heb in het begin van de vakantie twee weken met Niksa Bavcezvic getraind en dat is me reuze meegevallen. Toen al groeide die idee. In het buitenland een contract tekenen en dan op uitleenbasis een jaar bij Pepinster terechtkomen. Misschien een rare hersenkronkel, maar één seizoen met Bavcevic werken had me enorm veel kunnen bijbrengen. Net als het werken met Djurovic bijvoorbeeld. Die Slavische discipline zegt me wel iets. Keihard werken, maar ook daadwerkelijk vooruitgang boeken. Het had me kunnen vooruit helpen." Maar nu is het dus Fortitudo PAF Bologna. Geen slechte optie, al had het er even de schijn van dat Van Den Spiegel samen met Praskevicius naar Malaga zou trekken. De Litouwer bleeft echter aan de kust. En Van Den Spiegel kiest dus voor Italië in plaats van Spanje : "Malaga treuzelde gewoon veel te lang. Ik ben ervan overtuigd dat het wel in orde zou geraakt zijn, dat wel. Maar het bleef aanslepen en daar hou ik niet van. Dan kwamen Sienna en Avellino in beeld, maar uiteindelijk meldde Bologna zich. De Italiaanse vice-kampioen die wekelijks in de Euroliga actief is. Bovendien is Bologna met zowel Virtus Kinder, de Italiaanse en Europese kampioen, als mijn ploeg een basketgekke stad. Ze belden op woensdagavond en op één dag bereikten we een akkoord." Bovendien vond Van Den Spiegel dat Fortitudo meer aanzien had dan Malaga : "Wat me vooral aantrok was het unieke voorstel dat Bologna formuleerde. Ze zien me als een projectspeler. Ik heb een contract voor drie jaar gekregen omdat de club denkt dat ik die tijd zal nodig hebben om echt mijn rol te kunnen vervullen. Vandaar ook de komst van Kavacic als eerste opvolger voor de vertrekkende Zukauskas. Kavacic is 33, ikzelf 23. Binnen één of twee jaar moet ik op zijn plaats in de ploeg spelen. Dat wil uiteraard zeggen dat ik in het begin veel op de bank zal zitten, maar dat is dan maar zo. Het is voor mij alleszins een unieke kans om hogerop te geraken en die kan ik niet laten liggen. Alleen de trainingen bij Bologna worden al een feest. Nee, dit aanbod krijg je niet heel dikwijls." Het Italiaans avontuur levert Tomas Van Den Spiegel een schitterend contract op. Dertig miljoen voor drie seizoenen, zo wordt beweerd. Van Den Spiegel nuanceert dat laatste echter : "De sommen die genoemd worden zijn overdreven. Ook Oostende en Charleroi waren bereid een serieuze inspanning te leveren. Uiteraard is Italië financieel interessanter, maar het wordt zeker geen drie- of viervoud van mijn Belgisch loon. Wat wel is, is dat ik in Bologna mijn eigen marktwaarde een stuk kan opkrikken. Je staat wekelijks in een topcompetitie, tussen topspelers, in één van de beste competities van Europa. Bovendien spelen we een ongetwijfeld een vooraanstaande rol in de Euroliga. Vorig seizoen kegelde Virtus de stadsgenoten van Fortitudo ook pas in de halve finales uit die competitie. Nee, ik ben terechtgekomen in een ploeg die minstens opnieuw top-3 in Italië viseert en top-5 in Europa. Tja, daarbij zijn is al heel leuk. Kijk, de overstap destijds van Aalst naar Oostende was al een hele belevenis. Tot vorig seizoen heb ik in mezelf geïnvesteerd door bij Oostende te blijven. Nu is er een nieuwe episode aangebroken en ik ben gedreven om zover mogelijk te geraken. Daarvoor moet ik veel opofferen, waaronder speeltijd. Ik ben ervan overtuigd dat Bologna voor mij volgend seizoen nog niet de hemel op aarde zal zijn. Maar op termijn moet het lukken. Hard werken en dan op het veld geraken in Italië. " Ooit droomde Van Den Spiegel van de NBA. Of die ambitie nu voorbij is ? Van Den Spiegel : "Dat kan je heel moeilijk zeggen. Eerlijk gezegd is die ambitie er nog altijd. Maar de NBA is nog een paar trapjes hoger, denk ik. Daar geraken is dan wel het summum, maar als kleine Belg in Italië mogen gaan basketten, betekent toch ook al wat. Ik heb ooit eens gesproken over de NBA en toen kreeg ik in Oostende lik op stuk van mijnheer Vanmoerkerke. Geregeld noemde hij me te duur voor wat ik waard was. Zelfs nu zal hij nog zeggen dat ik teveel verdien. Maar ik heb wel heel veel respect voor Vanmoerkerke, al had ik het even moeilijk toen hij vorig jaar coach Van Kersschaever doorstuurde toen we aan de leiding stonden in België. De spelers waren helemaal niet uitgekeken op Van Kers. We zijn trouwens niet eens geraadpleegd bij dat hele gebeuren. En als iedereen beweert dat we beter verdedigden onder McCarthy, dan nodig ik die mensen uit om de cijfers eens te ontleden. Spectaculair zijn ze in elk geval niet." Van Den Spiegel heeft nog een paar andere bedenkingen : "Ik blijf erbij dat we onder McCarthy te weinig trainden. En dan zijn Amerikaanse manier van coachen. Bijna met de stopwatch in de hand. Wij wisten allemaal al bij voorbaat wanneer we vervangen werden. Waarom dat gebeurde speelde geen rol en dat ligt me dus niet. Maar ik moet ook eerlijk zijn. De contractverlenging van McCarthy heeft niks met mijn vertrek bij Oostende te maken. Ik speel voor een club en voor de coach die het bestuur aan het hoofd van het team plaatst."In Bologna is Van Den Spiegel trouwens ook al aan zijn tweede coach toe, nog voor het seizoen begonnen is : "Ja, dat was ook voor mij even schrikken. Precies op de dag van mijn aankomst werd trainer Carlo Recalti, die me gevolgd had en ook absoluut bij de groep wilde, doorgestuurd. Precies omdat hij de verjongingspolitiek die wel erg doorgedreven gevoerd werd, openlijk had gehekeld. Recalti bereikte nochtans vorig seizoen die halve finales Euroliga, maar dat telde even niet mee. Zijn opvolger is Matteo Boniciolli. Hij komt van Udine. Hij heeft onmiddellijk een training ingelast om zowel mij als Herren te zien. Ik trok eigenlijk voor medische testen naar Bologna, maar mocht al onmiddellijk het veld op. 's Avonds zijn de nieuwe coach, Herren en ikzelf dan officieel voorgesteld. Eerst aan de Italiaanse pers, later aan de supporters die met een paar honderd opdaagden. De beleving is hier toch wel heel anders dan in België." Van Den Spiegel ondervond het al bij aankomst op de luchthaven : "Daar stonden ze me met filmploegen op te wachten. Ik was nog geen halfuur in Bologna of je kon me al op de internetsite van de club zien staan. Even sta je daarvan te kijken, maar dan tikt de klok alweer verder. Allemaal superprofessioneel geregeld. Alleen zijn we er nog niet aan toegekomen om een woning te zoeken. Wellicht wordt het een appartement, al weet ik het eigenlijk niet eens. Op 20 augustus moet ik er terug staan, tegen dan bekijken we ook dat wel."Vanaf dan wordt het knokken geblazen. Met de Italiaanse competitie en de Euroliga. Het zal snel op hem afkomen : "Dat besef ik maar al te goed. Er staan al vier Italiaanse teams in de Euroliga, met naast de twee Bologna's ook Treviso en Pesaro. En een hele reeks andere teams speelt Europees in Korac of Saportacup. Je ziet dus dat het hier elke wedstrijd om een partij met Europese inzet gaat. Ook dat trekt me enorm aan. Het wordt een slopend seizoen, waarin ik ongetwijfeld wel kansen zal krijgen. Speelkansen die ik, op dit niveau, niet makkelijk ergens anders kan bij mekaar harken. Alleen al daarom ben ik tevreden over mijn keuze. Bologna is echt een buitenkansje." En ze hebben duidelijk vertrouwen bij Tomas Van Den Spiegel in Bologna. Dat blijkt uit het feit dat hij bij aankomst onmiddellijk het nummer veertien toegeschoven kreeg dat Zakauskas achtergelaten heeft bij zijn vertrek. Van Den Spiegel droeg dat nummer ook bij Oostende. "Laat ons hopen dat het me extra geluk brengt", zegt Van Den Spiegel die nu al uitkijkt naar een Belgische derby : in het kader van de Euroliga ontmoeten Van Den Spiegel en Struelens mekaar op 7 of 8 november in Madrid. De terugwedstrijd staat in Bologna geprogrammeerd op 30 of 31 januari 2002. door Dirk Jacobs