Tony Britten, de auteur van de overbekende Champions Leaguehymne, mocht vorige week woensdag een snipperdag nemen in het Lotto Park. De paar honderd toeschouwers die waren samengetroept voor de match tegen het Kazachse BIIK Kazygurt kregen tijdens de traditionele line-up een gepimpt popliedje te horen dat veel te zware beats bevatte om lang te blijven hangen in het hoofd van de doosneevoetbalfan. Tot enkele maanden geleden mochten de clubs net voor de aftrap om het even welk liedje afspelen. Alles behalve de hymne van de mannen - wie er zich toch aan waagde riskeerde een boete. Voor de aftrap van de kwartfinale tussen LSK Kvinner en Barcelona weerklonk vorig seizoen ooit het overdonderende O Fortuna van Carl Orff. Sinds dit seizoen heeft de Women's Champions League haar eigen marslied en wordt de machtige marketingmachine van de UEFA ontplooid om het deuntje gemeengoed te laten worden in de Europese stadions. 'De hymne van de vrouwen klinkt bijlange niet zo goed als die van de mannen', moest de Tsjechische match delegate van Anderlecht - BIIK Kazygurt toegeven. 'Maar de UEFA vindt dat de vrouwen een eigen song moesten hebben...'
...