Het is maandagavond 31 augustus en over een uur loopt de zomermercato af. Bij Napoli spant het er nog om. De club van Aurelio De Laurentiis heeft 13 miljoen euro veil om bij Sampdoria Roberto Soriano weg te kapen. Om zes uur 's avonds heeft de 24-jarige aanvallende middenvelder AC Milan afgezegd, maar de besprekingen met Napoli verlopen moeizaam. De Laurentiis eist dat alle spelers afstand doen van hun portretrechten, en daar heeft de voetballer geen zin in. Om twintig na tien 's avonds, veertig minuten voor het einde van de mercato, bereiken de partijen een akkoord. Maar om elf uur hoort De Laurentiis dat de deal toch in extremis is afgesprongen. De sportief secretaris van de club en de nieuwe sportdirecteur, weggehaald bij promovendus Carpi, bevonden zich op een verschillende locatie waardoor de administratieve formaliteiten niet correct verliepen en Napoli naast de speler pakte, een trequartista, een ouderwetse nummer tien, de verbinding tussen het middenveld en de twee spitsen én een sleutelpost in het systeem van de nieuwe trainer.
...

Het is maandagavond 31 augustus en over een uur loopt de zomermercato af. Bij Napoli spant het er nog om. De club van Aurelio De Laurentiis heeft 13 miljoen euro veil om bij Sampdoria Roberto Soriano weg te kapen. Om zes uur 's avonds heeft de 24-jarige aanvallende middenvelder AC Milan afgezegd, maar de besprekingen met Napoli verlopen moeizaam. De Laurentiis eist dat alle spelers afstand doen van hun portretrechten, en daar heeft de voetballer geen zin in. Om twintig na tien 's avonds, veertig minuten voor het einde van de mercato, bereiken de partijen een akkoord. Maar om elf uur hoort De Laurentiis dat de deal toch in extremis is afgesprongen. De sportief secretaris van de club en de nieuwe sportdirecteur, weggehaald bij promovendus Carpi, bevonden zich op een verschillende locatie waardoor de administratieve formaliteiten niet correct verliepen en Napoli naast de speler pakte, een trequartista, een ouderwetse nummer tien, de verbinding tussen het middenveld en de twee spitsen én een sleutelpost in het systeem van de nieuwe trainer. De piazza in Napels, altijd heetgebakerd, mort. De nieuwe trainer is evenmin tevreden. Op de vraag wat hij van de lastminuteaanwinsten vindt, is hij kort. Nathaniel Chalobah, gehuurd van Chelsea?'Ken ik niet', zegt Maurizio Sarri, die sowieso geen fan is van de Premier League. De Roemeense international en verdediger Vlad Chiriches van Tottenham kent hij evenmin. 'Als ze die genomen hebben, zal er wel een reden voor zijn', haalt hij de schouders op. Uiteindelijk spendeert de club op de transfermarkt 35 miljoen euro, een kwart van wat Juventus neertelde, maar hoewel Napoli 20 miljoen meer uitgaf dan het binnenkreeg, lijkt het elftal nauwelijks versterkt tegenover vorig seizoen, toen Napoli achterin rammelde, een keepersprobleem had en in de competitie ontgoochelde met een vijfde plaats, terwijl de voorzitter/eigenaar voor het seizoen nog het woord 'scudetto' (titel) had durven uitspreken. De Laurentiis verdedigt zich: Soriano komt in januari wel, en de tifosi die nu zo morren, mogen niet vergeten dat de president vorig seizoen vijftien miljoen uit eigen zak bijpaste om het budget in evenwicht te houden. Ook moeten de fans weten dat hij, de voorzitter, afgelopen zomer neen zegde tegen in totaal 98 miljoen voor enkele spelers. 'Met inbegrip van de 25 miljoen die Juventus wilde neertellen voor Marek Hamsik. Ik wou graag Daniele Rugani (jeugdinternational, na een uitleenbeurt bij Empoli terug bij Juventus, nvdr) en AlessioRomagnoli (voor 25 miljoen van Sampdoria naar Milan, nvdr), maar ik kreeg ze niet.' Een nieuwe trainer heeft Napoli wel, nadat Rafael Benítez in juni afscheid nam om naar zijn oude liefde Real Madrid te gaan. Aanvankelijk mikte de club op een buitenlandse naam, maar de absolute topkandidaat, Unai Emery,die net met FC Sevilla de Europa League had gewonnen, was niet geïnteresseerd in een club die geen Champions League speelt. Het alternatief was een verrassende naam. Weliswaar maakte Maurizio Sarriafgelopen seizoen indruk als trainer van het bescheiden Empoli, dat volgens kenners na kampioen Juventus het meest verfrissende voetbal in de Serie A bracht, maar uiteindelijk is er nog een verschil tussen het sportief beheer bij de bescheiden Toscaanse club die Sarri een jaar eerder naar de hoogste klasse had gebracht, en de vulkaan Napoli. Bovendien heeft de coach, toch al 57, amper ervaring op het hoogste niveau. Als speler kwam hij nooit in een van de vier profdivisies uit. Als trainer belandde hij pas in 2005 in tweede klasse. Vorig seizoen was zijn allereerste jaar in de Serie A, terwijl hij ook als speler geen hoge toppen scheerde. Europees heeft hij helemaal geen ervaring. De komende EL-wedstrijd tegen Club Brugge is voor Sarri zijn Europese debuut. De vergelijking met Arrigo Sacchi, die destijds ook de kans kreeg om vanuit het niets een trainerscarrière bij een Italiaanse topclub uit te bouwen, wordt vaker gemaakt. Sacchi was tevoren actief als schoenenverkoper, Sarri werkte tot 2002 als kantoordirecteur bij een bank, maar Sacchi was wél een stuk jonger toen hij van Silvio Berlusconi AC Milan in handen kreeg. Zijn competitiedebuut met Napoli was alvast niet om over naar huis te schrijven. Maar van De Laurentiis krijgt de onbekende trainer extra krediet. Onder Sarri moeten alle spelers wel hun truitje nat maken. Zijn trainingsmethodes zijn gebaseerd op hard werken, lange trainingssessies met eindeloze herhalingen, tot elke variant van de verschillende tactische systemen erin geslepen is. Om nog beter te kunnen observeren liet Sarri een paar drones aankopen, die elke training van bovenaf registreren. Nadien gaat hij dan aan de slag om die beelden te analyseren. Onder zijn leiding toonde Empoli zich vorig seizoen een perfect geoliede machine, gebaseerd op sterke verdedigende automatismen, maar ook ingeoefende aanvallende patronen. Het doel van Napoli is een plaats bij de eerste drie, om toegang te krijgen tot de CL. De inkomsten van die CL heeft de club broodnodig om de huidige toplonen te kunnen blijven betalen. Maar kenners betwijfelen of dit team die ambitie waar kan maken. Toen Aurelio De Laurentiis in juni 2005 de toen failliete club overnam voor een restart in derde klasse, had hij geen team, geen technische staf, geen truitjes en geen materiaal. Bij zijn aantreden maakte hij zijn plan kenbaar: eerst vijf jaar bouwen, dan vijf jaar prijzen pakken, maar altijd binnen een verantwoord financieel plaatje. In het door schulden en overnames geteisterde Italiaanse topvoetbal is Napoli de afgelopen jaren een voorbeeld van goed financieel beheer geweest. Tot 2014 eindigde het acht jaar naeen met een begrotingsoverschot. Door die financiële slagkracht kon de club zich ook afgelopen zomer makkelijk permitteren neen te zeggen tegen lucratieve aanbiedingen voor zijn topspelers. Woedend was De Laurentiis toen de manager van Dries Mertens schermde met de belangstelling van Inter voor de Rode Duivel en de andere spits, Manolo Gabbiadini.Lachend wuifde hij een bod van 35 miljoen van Juventus op Hamsik weg. En zo lang de Engelse topclubs niet bereid waren de opstapclausule in het contract van Gonzalo Higuaín te betalen (94 miljoen euro), nam de voorzitter de telefoon niet eens op. Vraag is alleen hoe gemotiveerd die spelers die de kans zagen op een nieuwe uitdaging nog zijn voor een nieuw seizoen bij Napoli, nadat ze de vorige twee jaar ervoeren dat de club toch net te kort komt om zich te meten met de absolute topclubs in Europa. De prijzen die Napoli in de laatste vijf jaar onder De Laurentiis won, zijn twee Italiaanse bekers en een supercup. Veel minder dan waar heel Napels op had gehoopt, De Laurentiis incluis. DOOR GEERT FOUTRÉ - FOTO BELGAIMAGENapoli heeft de inkomsten van de CL nodig om de toplonen te blijven betalen.