Het was Jan Ceulemans die Jef Delen in 2000 naar Het Kuipje haalde. In de bekerfinale van 2001 maakte Jefke de winning goal en bezorgde zijn club zo zijn eerste beker van België. Na een blessure in 2005, aan de adductoren en de onderste buikspieren, en vier maanden revalideren, maakte de dertigjarige linkermiddenvelder een spectaculaire comeback : tegen STVV lukte hij meteen het beslissende doelpunt.
...

Het was Jan Ceulemans die Jef Delen in 2000 naar Het Kuipje haalde. In de bekerfinale van 2001 maakte Jefke de winning goal en bezorgde zijn club zo zijn eerste beker van België. Na een blessure in 2005, aan de adductoren en de onderste buikspieren, en vier maanden revalideren, maakte de dertigjarige linkermiddenvelder een spectaculaire comeback : tegen STVV lukte hij meteen het beslissende doelpunt. Jef Delen zorgt voor diepgang, tempoversnellingen en is vooral moeilijk te bespelen doordat hij negentig minuten lang alles kan geven. "Ik speel nu al zeven jaar en doe het steeds op mijn manier", vertelt hij. "Ik moet het vooral hebben van werkkracht, niet van talent.""P aul Put is voor mij een belangrijke trainer geweest", benadrukt Jef Delen. "Hij heeft me veel geleerd en zonder hem had ik misschien niet in de eerste klasse gespeeld. Ik trainde met hem bij Tielen en later wist hij mij uit de vergeetput bij KV Mechelen te halen. Het klikte gewoon tussen ons." Bij Mechelen kwam Delen door huidig Anderlechttrainer Frank Vercauteren op de bank terecht. "In mijn ogen heeft hij niet altijd correct gehandeld. Natuurlijk, als je geen speelkansen krijgt, hou je er geen goede herinneringen aan over. In het begin speelde ik enkele wedstrijden, maar toen besliste Vercauteren er enkele jeugdspelers bij te halen en deze jongens alle speelkansen te geven. Zelfs als ze licht geblesseerd waren, moesten ze meedoen, terwijl ik fit op de bank zat. Toch zou ik niets veranderen aan mijn carrière. Bij KV Mechelen was het een mindere periode, maar dat heeft mij de sterkte gegeven het jaar erop bij Geel beter te presteren. In het slechtste geval zak je dan weer weg naar de derde of de vierde klasse en is het gedaan met je profcarrière. "Ik ben altijd wel tevreden geweest met de trainers die ik heb gekend. Na Verbroedering Geel kwam ik bij Westerlo onder Jan Ceulemans terecht. Later werd Herman Helleputte door hem aangebracht. Ze werken beiden op een gelijkaardige manier en dat is een tactiek waar ik me goed in kan vinden."Westerlo wist altijd al topspitsen aan te trekken. Delen zag in die zeven jaar Toni Brogno, Kevin Vandenbergh, Tosin Dosunmu en Jaja Coelho passeren. "Vooral Coelho was een ongelooflijk goede voetballer, die de ploeg heel veel bijbracht. Maar ik heb meer goede spitsen gekend, ze komen hier prima tot hun recht door de familiale sfeer die er hangt. De meesten zijn daarna naar het buitenland vertrokken, maar door een gebrek aan speelkansen keerden ze al snel terug naar België. Zie Dosunmu, nu bij Zulte Waregem, en Jaja Coelho, nu bij RC Genk. Hier is veel minder druk dan bij de grotere clubs, waar ook meer individualisme heerst. "Ikzelf heb altijd het geluk gehad om een goede speler achter mij te hebben. In het begin bij Westerlo was dat Björn De Co- nick, nu is dat Bernt Evens. Ze hebben wel ieder hun eigen stijl. Bernt gaat meer in de aanval, maar vanaf de eerste minuut klikte het gewoon. In de omgang ben ik geen moeilijk mens, ik heb zelden problemen met andere spelers. Ploegmaats die zich niet inzetten op training of op een wedstrijd zal ik sneller mijden, maar ik zal ze zeker niet opzoeken. Ik heb zelden woorden met collega's. Dat komt ook door de goede sfeer die er in de ploeg heerst, mede gecreëerd door onze jaarlijkse trip naar Ibiza. Na een jaar hard werken met de hele ploeg even ontspannen in de zon, dat is de sterkte van een club als Westerlo." Westerlo kan in tien jaar eerste klasse al een mooi palmares voorleggen. Bekerwinst in 2001 met deelname aan de UEFA Cup als gevolg en ook nog twee kwalificaties voor de Intertoto Cup. Delen zelf verkiest de bekerfinale tegen Lommel. "Want het is iets dat niet iedereen gegeven is in een voetbalcarrière. Het was mijn eerste seizoen bij Westerlo en ik had het in het begin moeilijk om mij in te werken. Toen ik eindelijk een kans kreeg, heb ik die gegrepen. Na die winning goal in de bekerfinale in het Koning Boudewijnstadion werd ik onsterfelijk. Een onvergetelijk moment. "Westerlo is niet meer het kleine ploegje van destijds. Veel spelers komen graag naar hier, omdat het een gezonde club is en een vaste waarde geworden is in de eerste klasse. De ambities liggen nu ook wat hoger. In het begin kon alles bij Westerlo, niets moest, het behoud was al voldoende. Sinds twee, drie jaar willen ze met de ploeg toch hogerop. We mikken op de vijfde plaats. "Het bestuur heeft niet de mogelijkheid om grote bedragen uit te geven aan nieuwe spelers, maar ze leveren hier wel goed werk met scouting : in plaats van topspitsen te kopen, proberen ze hier spelers uit de lagere klassen of eindecontractspelers aan te trekken. Zoals ze nu, tijdens de winterstop, bij Cercle Brugge Dieter Dekelver weghaalden. Iemand die zeker een meerwaarde kan zijn voor onze ploeg." Jef Delen ligt nog een jaar onder contract bij Westerlo en een nieuwe overeenkomst is nog steeds een optie. "Na dit seizoen word ik 32 jaar en ben ik niet meer van de jongsten. Als Westerlo wil praten over een verlenging van het contract zal ik normaal wel bijtekenen. De toekomst hangt af van wat er volgend seizoen allemaal zal gebeuren. Als ik kan blijven, zal er misschien nog gepraat worden over een functie binnen de club na mijn voetbalcarrière. Ik zie mij nog wel iets doen achter de schermen bij Westerlo, iets met de jeugd of scouting. Ik was dit seizoen graag al met een trainerscursus begonnen, maar het is er niet van gekomen. Niet dat ik trainer wil worden in de eerste of tweede klasse, want daar ben ik niet geschikt voor. Voorlopig probeer ik zo lang mogelijk op het hoogste niveau mee te draaien om daarna mijn carrière af te sluiten. Uitbollen in tweede of derde is zeker niet aan mij besteed. Misschien dat ik wel nog voor het plezier verder speel. Mijn vrienden voetballen hier in een caféploeg, dat is misschien nog wel iets voor mij."EVELIEN VAN GRUNDERBEEK