D irk Geeraerd staat niet ter discussie, benadrukte voorzitter Antoine Van Eeckhout de voorbije weken herhaaldelijk. Hij belde zelfs al een krantenschrijver op om hem erop te wijzen dat het bestuur zich na de thuiswedstrijd tegen Lokeren níét had teruggetrokken om over de positie van de trainer te beraadslagen. Geeraerd zelf is de insinuaties in de media ondertussen kotsbeu. Hij las ooit de roman Uitgeverij Guggenheim van Herman Brusselmans en kent de kracht van de verbeelding: als mensen in fictie beginnen te geloven, kan ze realiteit worden.
...

D irk Geeraerd staat niet ter discussie, benadrukte voorzitter Antoine Van Eeckhout de voorbije weken herhaaldelijk. Hij belde zelfs al een krantenschrijver op om hem erop te wijzen dat het bestuur zich na de thuiswedstrijd tegen Lokeren níét had teruggetrokken om over de positie van de trainer te beraadslagen. Geeraerd zelf is de insinuaties in de media ondertussen kotsbeu. Hij las ooit de roman Uitgeverij Guggenheim van Herman Brusselmans en kent de kracht van de verbeelding: als mensen in fictie beginnen te geloven, kan ze realiteit worden. Hoofdtrainer Geeraerd kent vooral ook heel goed de club waarin hij werkt. SV Roeselare probeert te overleven op het hoogste vlak en is geen gemakkelijk huishouden. Leden van de raad van bestuur die in de tweede en de derde klasse nog mee de dagelijkse leiding voerden, staan nu aan de kant en leveren commentaar. Geeraerd is bezig aan zijn derde seizoen op Schiervelde en 'overleefde' er ondertussen een voorzitter, drie sportief managers, een commercieel manager en een sitemanager. Met Luc Espeel (voorzitter) en Wim De Coninck (sportief manager) namen afgelopen zomer zijn warmste pleitbezorgers ontslag. Espeel was voorzitter sinds 2001. Onder zijn leiding promoveerde de club in 2005 naar de eerste klasse. In januari 2008 verkocht hij zijn metaalverwerkend bedrijf NV Espeel en sindsdien wijdde hij meer tijd dan ooit voorheen aan SV Roeselare. Zijn ontslag was het gevolg van interne machtsspelletjes die hem vermoeiden, de roddel over zijn levensstijl die hem pijn deed en ten slotte de kater die het onverhoedse vertrek van sportief manager De Coninck opleverde. De Coninck had niet eens een geschreven overeenkomst met de club. De ondertekening van het tweejarig contract dat hem was voorgelegd, had hij steeds voor zich uit geschoven omdat hij zich niet honderd procent met alle clausules ervan kon vereenzelvigen. Toen hij eind juli bekendmaakte dat hij naar Belgacom TV terugkeerde, voelde Espeel zich zwaar bedrogen. De voorzittersstoel werd niet verkocht. Ondervoorzitter Van Eeckhout promoveerde tot voorzitter. Hij is advocaat en heet zakelijker en rechtlijniger te zijn dan zijn voorganger. Espeel verdwijnt uit de schijnwerpers. Hij blijft bij de club als voorzitter van de raad van bestuur. Wim De Coninck maakte tijdens zijn passage van niet eens vijf maanden een prima indruk in Roeselare. Misschien is zijn grootste verdienste wel dat hij eind maart de crisis bezwoer door onder meer lange individuele gesprekken met Yves Vanderhaeghe, Koen De Vleeschauwer en Björn Smits. De groep stak daarna alle energie in de reddingsactie en niet langer in tweedracht met de trainersstaf. Ook zijn werkkracht, veelzijdigheid en vlotte manier van aanpakken tijdens de drukke transferperiode werden geprezen. Daarom is hem op het einde ook nog gevraagd om zijn baan als analist voor Belgacom TV te combineren met die van sportief manager van SV Roeselare. Tevergeefs. De spelersgroep onderging afgelopen zomer grote veranderingen. Liefst zestien nieuwe spelers werden aangeworven. Er was, zo werd toen gezegd, een kwaliteitsinjectie en een nieuwe mentaliteit nodig. De sfeer schijnt ondertussen uitstekend te zijn, maar dé vraag die zich opwerpt, luidt: is er niet te weinig kwaliteit? De Coninck realiseerde dertien inkomende transfers. Vincent Provoost had al getekend vóór zijn komst en na zijn vertrek werden nog Sekou Ouattara en Ode Thompson aangeworven. In elke competitiewedstrijd kwamen tot nu toe vier of vijf, en tegen Club Brugge (door de schorsing van Azubuike Oliseh en de blessure van Stefaan Tanghe) zes nieuwe spelers aan de aftrap. De ruggengraat van het elftal wordt gevormd door vijf mannen die er vorig seizoen ook al waren: doelman Jurgen Sierens, centrale verdedigers Azubuike Oliseh en Damir Mirvic, offensieve middenvelder Stefaan Tanghe en spits Mahamadou Dissa. Eén certitude van vorig seizoen is nog onbeschikbaar: rechtsachter Anthony Van Loo, bij wie na vaststelling van een erfelijke hartafwijking een defibrillator werd ingeplant. Van alle nieuwelingen was er slechts één altijd basisspeler: verdedigende middenvelder Provoost. Nasser Daïneche begon al zes keer in de elf, maar is een twijfelgeval: omdat hij in de voorbereiding centraal achterin te vaak in de fout ging, is hij verbannen naar de flank. Daar presteert hij wisselvallig. Janne Hietanen stond drie keer in de ploeg, één keer als linksachter en twee keer als linksmidden. Tot nu toe voldeed hij niet. Gehoopt wordt dat de komst van zijn echtgenote en twee kinderen deze week hem zal sterken. Bart Goossens startte al drie keer als rechtsachter. Hij gaf de indruk een volwaardige eersteklasser te kunnen worden. Boubacar Dembele was vier keer rechtsmidden, maar werd naar de bank verdrongen door Ouattara. Tegen Club Brugge stond hij weer in de ploeg ter vervanging van de geblesseerde aanvoerder Tanghe (vier weken out met een gebroken rib). Yanis Papassarantis was linksmidden tot hij na drie speeldagen geblesseerd raakte. Zondag kwam hij weer aan de aftrap. Hij toonde zich bij momenten een talentrijke voetballer in balbezit. Als tweede spits opereerden afwisselend Ode Thompson, Björn De Wilde en Jimmy Mulisa. Startten nog niet: Cédric Bétrémieux (langdurig geblesseerd), Gunter Van Handenhoven (langdurig geblesseerd), Mourad Jalliti (te traag gebleken tijdens de voorbereiding), Jonathan Bourdon (tweede doelman), Alexandre Tokpa en Thomas Troch. SV Roeselare won voor het laatst op 13 juli. Het klopte toen in een oefenmatch de West-Vlaamse eersteprovincialer SV Rumbeke met 1-4. Daarna werd vriendschappelijk verloren van Apeldoorn (1-0), Club Brugge (2-1), PSG (4-0), Rijsel (3-0), Deinze (2-1), Koblenz (4-1), Waasland (2-1) en Panthrakikos (2-1). In de Jupiler Pro League leed het de nederlaag tegen Charleroi (1-0), Germinal Beerschot (3-0), Lokeren (1-0), Bergen (2-0) en Club Brugge (1-0) en speelde het gelijk tegen KV Kortrijk (2-2) en Standard (1-1). Het is dus drie maanden geleden dat SV Roeselare nog eens won. Het telt twee punten, maakte drie doelpunten en incasseerde er elf in zeven competitiewedstrijden. Nog niet één keer hield het de nul en in slechts twee duels kwam het tot scoren. Het zijn cijfers van een grote degradatiekandidaat. Kan het tij nog keren? Middenvelder Van Handenhoven maakte al zijn comeback bij het tweede elftal. Hij is een ervaren speler met leiderscapaciteiten en kan een meerwaarde worden, maar wanneer haalt hij zijn allerbeste niveau? Aanvaller Bétrémieux bewees bij Kortrijk zijn torinstinct, maar hoe snel is hij weer de oude na een inactiviteit van een half jaar wegens een liesoperatie? Verdediger Van Loo was vorig seizoen de revelatie, maar is zijn rentree na de inplanting van een defibrillator nog voor de heenronde? Dirk Geeraerd heeft tijd nodig, maar hoeveel zal hij krijgen? Na tien speeldagen wordt er geëvalueerd, zei voorzitter Van Eeckhout na de nederlaag in Bergen. Dat is na de wedstrijden tegen Moeskroen (uit), Zulte Waregem (thuis) en KV Mechelen (uit). Dat de naburige neo-eersteklasser KV Kortrijk momenteel met elf punten op de zesde plaats prijkt, maakt het leven op Schiervelde er evenmin aangenamer op. S door christian vandenabeele