Bij de verplaatsing naar het Moldavische Tiraspol verkondigde Anderlechtmanager Michel Verschueren luidop dat hij zich nog veertien dagen de tijd gaf om het dossier- Alin Stoica voor eens en voor altijd op te lossen. Ondertussen is dat drie weken geleden en nog altijd is niet duidelijk hoe het verder moet tussen Anderlecht en zijn Roemeense middenvelder. Wel heeft Verschueren zich voorgenomen zo snel mogelijk een onderhoud te hebben met Joan Becali, de man die de zaken van Stoica waarneemt. Liefst in Brussel, want nadat een eerdere afspraak in Boekarest mislukte omdat Becali dringend naar Turkije moest, vreest mister Michel weer met een kluitje in het riet te worden gestuurd.
...

Bij de verplaatsing naar het Moldavische Tiraspol verkondigde Anderlechtmanager Michel Verschueren luidop dat hij zich nog veertien dagen de tijd gaf om het dossier- Alin Stoica voor eens en voor altijd op te lossen. Ondertussen is dat drie weken geleden en nog altijd is niet duidelijk hoe het verder moet tussen Anderlecht en zijn Roemeense middenvelder. Wel heeft Verschueren zich voorgenomen zo snel mogelijk een onderhoud te hebben met Joan Becali, de man die de zaken van Stoica waarneemt. Liefst in Brussel, want nadat een eerdere afspraak in Boekarest mislukte omdat Becali dringend naar Turkije moest, vreest mister Michel weer met een kluitje in het riet te worden gestuurd. Een nieuw geval-Dheedene ?Het is bekend dat Anderlecht in het tussenseizoen aan de verkoop van Jan Koller, Tomasz Radzinski en Bart Goor het niet misse bedrag van ongeveer een miljard frank (24,8 miljoen euro) verdiende. Het had nog meer kunnen zijn, als Anderlecht Didier Dheedene niet gratis had moeten laten gaan. De in 1997 van Germinal Ekeren overgekomen verdediger was vaak geblesseerd geweest en bij de contractonderhandelingen in 1999 was zijn dossier daarom niet prioritair. Het brak Anderlecht zuur op, want vorig seizoen was Dheedene onverzettelijk op het veld. In januari al tekende hij een contract bij München 1860. Om te vermijden dat ze straks ook Stoica gratis moeten laten gaan, willen de Brusselse clubleiders nu het contract met Stoica, dat net als dat van Oleg Iachtchouk afloopt op 30 juni 2002, verlengen. Met de Oekrainer is een akkoord in de maak, maar met Stoica liggen de zaken moeilijker. Een contract van lange duur ?Geheel conform de huidige geplogenheden in het voetbal wil Anderlecht zijn middenvelder een contract van lange duur laten tekenen. Dat biedt het de beste garanties om hem voor afloop daarvan te gelde te maken. Vorig jaar al stelde de club Stoica een meerjarig contract voor, maar nam ze er uiteindelijk vrede mee dat de speler slechts voor een jaar bijtekende. "We moesten hemel en aarde bewegen om hem zover te krijgen", herinnert Jean Dockx zich. "Bij het begin van de besprekingen stelde hij dat hij enkel zou tekenen als we hem een basisplaats garandeerden. Bovendien wilde hij dat in een clausule in zijn contract opgenomen zien. We hebben hem aan het verstand moeten brengen dat daar geen sprake van kon zijn. Wel konden we hem vertellen dat het vertrek van Enzo Scifo wellicht in zijn kaart zou spelen. Toen ook Pär Zetterberg nog wegging, was Stoica blij met zijn keuze. Rekening houdend met de ontwikkeling die hij vorig seizoen doormaakte, heeft hij allerminst reden tot klagen." Gelukkig ?De opmerkingen van de Anderlechtse hoofdscout houden natuurlijk steek, maar de vraag blijft of Alin Stoica zich wel gelukkig voelt in het Constant Vanden Stockstadion. Er blijkt in dat verband een groot verschil te bestaan tussen wat hij de buitenwacht voorhoudt en wat hij zich in intieme kring laat ontvallen. Zoals wordt bevestigd door Ioannis Anastasiou, die van Anderlecht naar Roda JC verhuisde, met wie hij goede contacten is blijven onderhouden. "Alin," zo zegt de Griekse spits, "begrijpt niet dat zijn positie ter discussie staat. Hij weet heel goed dat hij begiftigd is met heel veel talent. Diep vanbinnen heeft hij er serieus de pest in telkens als de trainer hem naast de ploeg laat of wisselt. In zijn ogen zou hij in het Astridpark hetzelfde respect moeten krijgen als indertijd Pär Zetterberg. Die speelde altijd, ongeacht de omstandigheden. Alin is ervan overtuigd dat hij, omdat hij Zetterberg als spelmaker is opgevolgd, dezelfde status moet krijgen. Dat is echter lang niet het geval. Het gebrek aan waardering zorgt bij hem voor onzekerheid en bijkomende druk. Hij heeft het er erg moeilijk mee dat Aimé Anthuenis zich nog altijd terughoudend opstelt tegenover hem, terwijl hij toch moet weten dat hij overal in Europa gekoekstaafd staat als de meest getalenteerde speler van Anderlecht. Ik vraag me dan ook af of hij in de huidige omstandigheden bij Anderlecht volledig tot ontbolstering zal komen." Concrete belangstelling ?In het Vanden Stockstadion beweert men bij hoog en bij laag dat er zich sinds 1996, het jaar waarin Stoica naar Anderlecht kwam, nog nooit een club concreet voor hem meldde. Ook niet vorig seizoen, toen Stoica zich de keren dat hij speelde in de Champions League, in de kijker wist te spelen. Hoogstens was er op een bepaald ogenblik wat vage belangstelling van Real Madrid. Dat had te maken met Juan Lozano, die als ex-speler nog altijd goed de weg kent in het Bernabeu-stadion. "Omdat ik nog samen speelde met Vicente Del Bosque en Jorge Valdano, die nu respectievelijk coach en algemeen directeur zijn van Real," legt de Antwerpse Spanjaard uit, "kwamen zij mij vorig jaar naar aanleiding van de duels tegen Anderlecht om inlichtingen vragen over de sterke en zwakke punten van paarswit. Uiteraard vertelde ik hen toen dat Stoica veruit hun grootste talent is en zelfs van heel het voetbal in België. Toen Alin in Madrid dat mooie doelpunt maakte, zagen ze met hun eigen ogen dat ik niet overdreven had. Even dook dan het gerucht op dat een transfer tot de mogelijkheden behoorde, maar ik denk dat voorzitter Florentino Perez ondertussen duidelijk heeft gemaakt dat hij, gezien de nieuwe budgettaire mogelijkheden van de club, vooral mikt op de échte topspelers, zoals Zinedine Zidane. Uiteindelijk steekt Stoica nog maar net zijn neus aan het venster van het Europese topvoetbal." Rijp genoeg voor de Europese top ?Iedereen is het erover eens dat Alin Stoica voldoende potentieel heeft om uit te groeien tot een hele grote speler. Bijna iedereen voegt daar in één adem aan toe dat de weg nog lang is. "De dag dat Stoica van tien wedstrijden er acht heel goed speelt in plaats van nu drie," merkt GBA-aanvoerder Marc Degryse op, "zal men kunnen zeggen dat hij een grote is." Jean Dockx sluit zich daarbij aan : "Dat er nog geen concrete belangstelling voor hem was, heeft volgens mij te maken met het feit dat hij zijn wedstrijden te veel uitkiest. Grote clubs denken twee keer na vooraleer ze zo'n speler nemen." Niet alleen psychologisch heeft Stoica nog werk aan de winkel; ook fysiek staat hij nog lang niet op punt. Van alle Anderlechters is hij ongetwijfeld degene die het meest een broertje dood heeft aan zware trainingsarbeid. Na de weekendwedstrijd heeft hij steevast last van een of ander kwaaltje, maar als bij wonder verdwijnt de pijn telkens weer naarmate het volgende duel nadert. "Met zijn lichaamsbouw is nochtans niets mis", zegt Paul Carels, de fysiektrainer van Anderlecht. "Dat hij het een beetje laks opneemt, komt wellicht omdat hij voelt dat hij hier qua puur talent weinig concurrentie heeft. Als hij met spelers als Luis Figo of Raul zou werken, die zich zowel op training als in de wedstrijden geven, zou hij wellicht beseffen dat hij er meer moet voor doen. Qua beleving en ingesteldheid heeft hij nog een lange weg af te leggen." Onmisbaar ?Nogal wat mensen voorspelden vorig seizoen dat Anderlecht moeilijk het gelijktijdige vertrek van Zetterberg en Scifo zou kunnen opvangen. Toch werd het landskampioen en werkte het een knap parcours af in de Champions League. Met andere woorden : niemand is onmisbaar. Dus ook niet de kleine Roemeense middenvelder, die vorig seizoen vaak de beslissing hielp forceren en wiens speelstijl een streling voor het oog is van elke voetballiefhebber. Had Anderlecht er niet beter aan gedaan Lucas Zelenka bij zich te houden, in plaats van hem, na verhuring aan Westerlo, aan Sparta Praag te hebben verkocht ? "Dat is nooit aan de orde geweest", zegt Jean Dockx. "Het is bekend dat Zelenka en Franky Vercauteren absoluut niet door dezelfde deur kunnen. De enige echt belangrijke vraag in het dossier-Stoica is of Anderlecht echt met een nummer 10 wil spelen. Met name omdat dat voor onevenwicht op de rechterflank zorgt. Bertrand Crasson was er vorig seizoen vaak aan zijn lot overgelaten. We zouden ook kunnen opteren voor een echte 4-4-2 zónder uitgesproken spelmaker, zoals bijvoorbeeld Manchester United doet. Die keuze is voor de club het belangrijkst, maar ze hangt wel samen met de vraag of Stoica nu blijft of niet." door Jan Hauspie