"Ik ben altijd zeer vriendelijk. Maar als ik word beledigd, dan reageer ik. Mijn eergevoel werd immers zwaar aangetast", spreekt Eric Deflandre (34) . De rechtsachter, die FC Brussels verruilde voor FCV Dender, antwoordt daarmee op de verklaringen van Johan Vermeersch. "Als ik verzocht zou worden de club te verlaten omdat ik te duur ben, dan zou ik dat kunnen begrijpen. Maar Vermeersch heeft v...

"Ik ben altijd zeer vriendelijk. Maar als ik word beledigd, dan reageer ik. Mijn eergevoel werd immers zwaar aangetast", spreekt Eric Deflandre (34) . De rechtsachter, die FC Brussels verruilde voor FCV Dender, antwoordt daarmee op de verklaringen van Johan Vermeersch. "Als ik verzocht zou worden de club te verlaten omdat ik te duur ben, dan zou ik dat kunnen begrijpen. Maar Vermeersch heeft voor de voltallige spelersgroep gezegd dat ik geen inspanningen meer wilde leveren. Dat ging me toch wat te ver. Indien ik werkelijk had gekozen voor een gemoedelijk einde van mijn loopbaan, dan zou ik nooit getraind hebben op het patattenveld van Scheut of op het synthetische veld, waar de kans op blessures veel groter is." De oud-Rode Duivel is nog altijd niet bekomen van de uitlatingen van de FC Brusselsvoorzitter. "Hij stopt gewoon niet met liegen", gaat Deflandre verder. "Hij beweert dat hij meerdere malen met mij praatte over de tactische problemen. Geen enkele keer gebeurde dat! Hij heeft het dan nog wat aangedikt door eraan toe te voegen dat mijn heenronde dramatisch was en mijn positiespel gebrekkig bij alle wedstrijden. Mocht ik echt zo slecht geweest zijn, dan zou Albert Cartier de eerste zijn om me uit de basiself te zetten. Welnu, hij wilde me absoluut behouden. Ook Dimitri Mbuyu verdedigde me. Maar naar hen werd niet geluisterd. Ik stel me toch serieuze vragen bij de deskundigheid van meneer Vermeersch. Ik ben de eerste om toe te geven dat ik tegen Cercle een kapitale blunder beging. Maar ik heb nog altijd het gevoel dat de voorzitter alleen maar dat wilde onthouden." Tijdens de affaire rond Zola Matumona verweet Vermeersch Deflandre dat hij geen echte leider was. "Ik beschouwde het eerst als een prikkel, om me te wijzen op mijn verantwoordelijkheid", zegt hij. "Ik forceerde me, maar leiderschap kan je ook niet plots uit je mouw schudden. Voor de volledige groep, na Cercle, deelde hij dan nog mee dat hij betreurde me ooit te hebben aangeworven en dat ik de indruk gaf dat het me allemaal niks kon schelen. Dat was de druppel! Tien minuten later gaf ik mijn zaakwaarnemer de opdracht een nieuwe club voor me te zoeken." Johan Vermeersch wenste op de uitlatingen van Eric Deflandre niet te reageren. daniel devos