Steven Defour moet zwaar geschrokken zijn van een aantal woedende en beledigende reacties die zijn transfer naar Anderlecht hebben losgemaakt. De middenvelder heeft zichzelf met een paar moeilijke uitspraken uit het verleden in een lastig parket gebracht. Zijn haast ontroerende liefdesverklaring voor Standard, maar vooral enkele scherpe ontboezemingen over Anderlecht, worden hem nu onder de neus gewreven.
...

Steven Defour moet zwaar geschrokken zijn van een aantal woedende en beledigende reacties die zijn transfer naar Anderlecht hebben losgemaakt. De middenvelder heeft zichzelf met een paar moeilijke uitspraken uit het verleden in een lastig parket gebracht. Zijn haast ontroerende liefdesverklaring voor Standard, maar vooral enkele scherpe ontboezemingen over Anderlecht, worden hem nu onder de neus gewreven. Voetballers doen er goed aan twee keer na te denken voor ze hun vuurpijlen op een tegenstander richten. In een ideale wereld worden ze hierin begeleid door communicatieverantwoordelijken of bestuurders. Maar ook die dirigenten verliezen geregeld iedere vorm van zelfcontrole. Zoals vrijdagavond na de Brugse derby bleek, toen Bart Verhaeghe na de wedstrijd, al dan niet uitgedaagd, schampere taal zou hebben gesproken tegen Lorenzo Staelens. Het is niet de eerste keer dat de voorzitter van Club na een match uit de bocht gaat. Dat is vreemd voor een zakenman van dat niveau, maar het is tekenend voor de stress en de frustraties die doorheen deze op een titel jagende vereniging giert. Ook Michel Preud'homme had zichzelf in de Brugse derby niet in de hand, al komt de trainer van Club daar telkens weer mee weg. Zijn reacties worden op den duur normaal gevonden en aan zijn karakter toegeschreven. Een kwestie van perceptie en palmares. Veel belangrijker is het om het spel van Club grondig te analyseren en de pijnpunten weg te vijlen. Dat Club na een goede eerste helft tegen Cercle zijn concentratie verloor is op dit niveau onbegrijpelijk. Na de rust bleek ook het mankement waaronder blauw-zwart nog altijd gebukt gaat: er is niemand die een wedstrijd kan openbreken. De zenuwachtigheid bij Club heeft wellicht ook te maken met de zware investering die Anderlecht vorige week deed. De komst van Steven Defour lijkt daar een garantie te zijn voor een nieuwe titel. Er wordt veel van hem verwacht. Terwijl de niet helemaal fitte Rode Duivel dit seizoen nog niet speelde voor FC Porto en ritme tekortkomt. Natuurlijk kan de transfer van Defour een zegen zijn voor talenten als Dennis Praet en Youri Tielemans,al moet het afgewacht worden of de voormalige regisseur van Standard naar het niveau kan groeien waarmee hij de Gouden Schoen won. Hij is blessuregevoelig, ook door de zeer geëngageerde manier waarop hij voetbalt. Met zijn transfer naar Anderlecht begeeft Steven Defour zich hoe dan ook op glad ijs. In die zin neemt hij een moedige beslissing. Defour was met zijn passie de verpersoonlijking van het spel van Standard, een krijger die altijd de mouwen opstroopt. Hoewel de middenvelder goed kan voetballen lijkt hij met zijn vuur en temperament veel beter te passen aan de boorden van de Maas dan in de aristocratische burcht die Anderlecht wil zijn. Mindere prestaties zullen hem in het licht van zijn uitspraken door de eigen aanhang niet in dank worden afgenomen. En in een vijandig klimaat dreigt Defour soms terecht te komen: op Standard, maar ook op Genk, waar ze zijn gecontesteerde overgang naar de Rouches, met dreiging van de wet van 1978, nog steeds niet vergeten zijn. Steven Defour zal mentaal heel sterk moeten zijn om in een sfeer van scepticisme zichzelf terug te vinden. Supporters van Standard winden zich dezer dagen niet alleen op over de transfer van Defour naar Anderlecht. Na de 5-2-nederlaag op Moeskroen dreigt de club in een nieuwe impasse terecht te komen als er woensdagavond tegen Zenit Sint-Petersburg zwaar wordt verloren. Het is mooi dat de Rouches de kaart van de jeugd willen trekken, maar dan moet je je ambities wel bijstellen. Met vooral jongeren kun je op het Europese toneel niet overleven. Zelfs in de eigen competitie wordt het dan moeilijk. Standard kan zich vanuit zijn traditie nooit een figurantenrol veroorloven. Het moet weten welke koers het wil varen. Niet onmogelijk dat er straks nog een paar transfers worden gedaan om de mokkende achterban te sussen. Maar tegen dan kunnen de miljoenen van de Champions League al zijn weggewaaid. Standard pleegt bij kritiek van de media weleens furieus te reageren, maar intussen stellen spelers zich vragen en zei trainer Guy Luzon na de thuisnederlaag tegen AA Gent dat deze ploeg de naam Standard niet waardig is. Die woorden leken achteloos te passeren. ?DOOR JACQUES SYS Club moet zijn frustraties onder controle krijgen.