Bijna een uur na de match tegen Sjachtar wandelt Steven Defour de mixed zone binnen. De hele Portugese pers valt hem meteen op de nek. Even later maken we met hem de balans op van zijn nieuwe leven.
...

Bijna een uur na de match tegen Sjachtar wandelt Steven Defour de mixed zone binnen. De hele Portugese pers valt hem meteen op de nek. Even later maken we met hem de balans op van zijn nieuwe leven. Steven Defour: "Ik ben niet gefrustreerd, ik was vooral een ontgoochelde speler omdat ik naast een dergelijke ervaring greep. Maar nu ben ik dat vergeten en bovendien heb ik mijn eerste wedstrijd in de Champions League gewonnen. Ik zou niet gelukkiger kunnen zijn!" "Zeker. De concurrentie is verschrikkelijk, maar ik pas me goed aan. En vooral: we spelen goed voetbal. Ik heb twee matchen achter de rug en ik heb ervan genoten." "Maar natuurlijk was ik klaar. Ik had matchritme te kort, maar het ging. Alleen wilde men niet dat ik speelde." "Zeker. Na wat ik in Luik had meegemaakt, had ik liever op een andere manier willen vertrekken. Maar goed, het is voorbij en hier bewijs ik dat ik nog hoger kan spelen. Ik zit nu bij Porto, een club die zijn spelers gewoonlijk verkoopt aan de beste ploegen van Europa. Door alleen al hier te tekenen, heb ik heel veel deuren geopend." "Ja, ongetwijfeld. Ik heb mijn versie van de zaken gegeven, maar ik heb niet alles willen zeggen. Misschien gebeurt dat ooit wel." "Zowat iedereen. Ik geef toe dat ik geen risico wou nemen om geblesseerd te raken, want dat zou een transfer bemoeilijkt hebben. En José Riga wou alleen maar spelers opstellen die mentaal honderd procent op Standard geconcentreerd waren." "De gebeurtenissen bij Genk vielen me veel moeilijker. Ik kan niet zeggen dat ik in oorlog ben met Standard." "Vraag dat aan Georges Leekens." "Als je weet dat je de kwaliteiten en de vorm hebt om te spelen, maar dat je niet weerhouden bent vanwege een trainerskeuze, is dat altijd pijnlijk." "Ja, hij heeft me proficiat gewenst." "Ik spreek daar liever niet over." "We zullen zien."