De Belgische eersteklassers haalden van juli tot eind augustus bijna veertig nieuwe spelers binnen. Nog maar eens een bewijs van slecht beleid?

Didier Frenay: "Dit is geen Belgisch probleem. Ook Arsenal en Manchester United hebben de laatste dagen koopjes gedaan net voor de markt sloot. Daar zijn verschillende verklaringen voor. Het feit of een club al dan niet de Europese kwalificatie afdwingt, speelt een rol, en heeft een domino-effect. Paniekreacties heb je vooral in België. Een club die zijn competitiestart mist, reageert plots emotioneel onder druk van de publieke opinie, pers en publiek en laat eind augustus nog gauw wat spelers overkomen. Dat zag je bijvoorbeeld bij Bergen. Voetballers zijn verwend. Vaak volstaat het dat ze vinden dat het ergens niet gaat, en ze worden ge...

Didier Frenay: "Dit is geen Belgisch probleem. Ook Arsenal en Manchester United hebben de laatste dagen koopjes gedaan net voor de markt sloot. Daar zijn verschillende verklaringen voor. Het feit of een club al dan niet de Europese kwalificatie afdwingt, speelt een rol, en heeft een domino-effect. Paniekreacties heb je vooral in België. Een club die zijn competitiestart mist, reageert plots emotioneel onder druk van de publieke opinie, pers en publiek en laat eind augustus nog gauw wat spelers overkomen. Dat zag je bijvoorbeeld bij Bergen. Voetballers zijn verwend. Vaak volstaat het dat ze vinden dat het ergens niet gaat, en ze worden getransfereerd. Tachtig procent van mijn tijd breng ik door op de Duitse markt. Daar is alles veel beter gestructureerd. Men weet wat men wil, er wordt veel meer op middellange en lange termijn gewerkt. Hier gebeurt alles meer op korte termijn. Maandenlang worden scouts door Belgische clubs op pad gestuurd, en vervolgens houdt men geen rekening met hun adviezen. Uiteindelijk worden veel beslissingen in verband met transfers dan genomen door niet-voetbalmensen. Alsof je een doelman plots diep in de spits opstelt. Het gebeurt zelden dat ik op de Belgische markt met competente mensen over transfers praat." "Ik bekijk zo'n transfer als iets wat op termijn ook positief voor mij is, omdat het de waarde van Belgen in het buitenland verhoogt: het wordt een extra argument om Belgische spelers te verkopen. Lange tijd was het label 'Made in Nederland' een referentie voor topcompetities. Vandaag niet meer! Nu is België als kwaliteitslabel Nederland voorbijgestoken. Als ik nu bij Bayern of andere grote Duitse clubs binnenstap, zegt men ook vlakaf dat men meer geïnteresseerd is in de Belgische markt dan in de competities in Nederland of Frankrijk. "Mocht er een doorzichtig licentiesysteem voor makelaars bestaan, was er niet eens noodzaak aan financiële fair play. Ik weet niet eens of die financiële fair play ooit efficiënt zal zijn, want alle grote clubs zijn er al lang mee bezig hoe ze die reglementen kunnen omzeilen." "Vijf tot tien procent van de makelaars verdient negentig procent van al dat geld, de rest vecht om de kruimels en ik vraag me wel eens af hoe die overleven. Als je tachtig procent van de makelaars van de markt zou weghouden, zou je tachtig procent van de problemen oplossen. Michel Louwagie vindt dat makelaars dieven zijn, maar als hij van een speler af wil, belt hij er een stuk of tien op." "Waarom praat men zo vaak over twee kleine tweedeklassers en zo weinig over Charleroi en de rol die Mogi Bayat daar speelt? Ik vind dat ik niets verkeerd doe. Het is positief als een makelaar met zijn kennis van de markt een club helpt. Of verkiest men iemand van het genre Vanoppen die grote ambities uitspreekt, verkleed als een beer door Antwerpen rondloopt en vervolgens zijn club failliet laat gaan? Ik investeer niet in Roeselare, ik heb sponsors aangebracht met wiens geld men een speler kon aantrekken van buiten de EU. Ik heb er businessseats gekocht omdat de club Mpoto zou kunnen betalen die van Gent komt. En ik probeer een buitenlandse investeerder te overtuigen dat hij een goeie zaak doet als hij in Roeselare investeert." DOOR PIERRE DANVOYE