Dit interview verscheen op 19 februari 2019 in Sport/Voetbalmagazine.
...

'Ik ben nogal een speciaal geval. Want ik werd geboren in Brazilië, groeide op in Duitstalig België, beschik over een oer-Franse naam - ik weet nog altijd niet goed waarom - maar verkies toch om dit interview in het Engels te doen. Volg je nog? 'Zo zijn artiesten nu eenmaal, hé. ( grijnst) Voor alle duidelijkheid: Heppenbach, dat vermoedelijk niemand weet liggen, is een plaatsje in de provincie Luik, met amper 250 tot 300 zielen, én een deelgemeente van Amel. Niet ver van de grens met Duitsland en Luxemburg. Een groot gedeelte van mijn familie volgde Schalke 04. Bij ons thuis, en dan vooral via mijn vader, was het ook een traditie dat op zaterdagavond de tv werd aangezet. Via de Sportschau en das aktuelle sportstudio keken we gezamenlijk naar de Bundesligasamenvattingen. Mijn voorkeur ging naar Borussia Dortmund - met Jürgen Klopp - en Bayern München onder Pep Guardiola. Bij mij mag het wat meer swingen, ik heb het liefst aanvallend georiënteerde clubs. Jogo bonito. 'Doordat ik uit het zuiden van de provincie ben, is het moeilijk om te supporteren voor het noordelijk gelegen KAS Eupen. Die rivaliteit is groot. Ik kreeg er vorig seizoen wel sympathie voor, dankzij Christian Brüls. (lacht) Hij is onze trots, de meest bekende speler ooit in de geschiedenis van amateurclubje Grün-Weiss Amel. Zelf speelde ik daar eventjes, met mijn oudere broer, maar in mijn tienerjaren schakelde ik over naar tennis. Christian was absoluut de beste, maar hield altijd de bal bij zich. Vermoedelijk omdat wij niet zo goed waren zeker? 'Mijn papa is een echte voetbalfreak. Met een vriend trokken we zo op mijn achtste al voor het eerst naar Rome. Een vakantie van drie weken. De Serie A lonkte, met als keuze: Lazio of AS Roma? Het volkse karakter van AS Roma gaf de doorslag, zeker door de aanwezigheid van clubmonumenten als Francesco Totti en Daniele De Rossi. Zij betoverden ons, net als eerder onze landgenoten Cafu en Aldair. AS Roma, dat blijft de Italiaanse traditieclub bij uitstek. Wij werden meteen één van hen. Zo vlot werd je daar verwelkomd. Ik hoop wel dat de Ninja snel terugkeert. Krijgers als Radja Nainggolan hebben we nodig. In mijn ideale wereld gebeurt dat. Hij maakt deel uit van de Romafamilie. Want Nainggolan is iemand die zorgt voor verbondenheid. Met zijn acties, afstandsschoten en onnavolgbare inzet kan hij een stadion in vuur en vlam zetten. 'Die eerste stappen in het Olympisch Stadion vergeet ik nooit. Een echt wauwgevoel. Totaal niet te vergelijkingen met wat ik later met mijn oom meemaakte in de Veltins-Arena in Gelsenkirchen. Die warme gloed, dat broeierige zuiderse, zelfs de opgeknapte Maracanã in Rio de Janeiro kan daar niet aan tippen. Normaal ben ik een introvert, vrij zwijgzaam iemand, maar in Rome kan je niet anders dan meegezogen te worden in die helse sfeer. Heerlijk gek, hoe ze daar hun helden bezingen en vieren. Ik amuseer me daar, op mijn manier. Niet zo uitbundig, maar ik kom daar toch wat meer uit mijn comfortzone. Het moet dus zijn dat het iets teweegbrengt. Een nieuw kampioenschap, daar wil ik absoluut bij zijn. Dat lijkt me de ultieme droom. 'Mijn nieuwe business vergelijk ik wat met voetbal. Want ook ik werd gescout als een potentieel talent. Alleen moet ik in dit speelveld als complete nieuwkomer mijn weg zoeken én samenwerken met medespelers die ik nog niet zo goed ken. Ook daar ben je dus aangewezen op teamwork. Het bevalt me. Want naast talent moet je ook terugvallen op techniek en inzicht. En het eindproduct moet aantrekkelijk zijn.'