Vreemd hoe de geschiedenis zich vaak herhaalt. Toen Waregem tijdens het memorabele seizoen 85/86 tot in de halve finale van de UEFA-cup doordrong, was duidelijkheid in het beleid de grote kracht van de club. Voorzitter Eugène Bekaert vormde op het bestuursvlak een tweemanschap met manager Germain Landsheere en trainer Urbain Haesaert kreeg alle sportieve bevoegdheden. In de vereniging heerste een gemoedelijke sfeer, de vooral uit Vlamingen bestaande spelersgroep klitte aa...

Vreemd hoe de geschiedenis zich vaak herhaalt. Toen Waregem tijdens het memorabele seizoen 85/86 tot in de halve finale van de UEFA-cup doordrong, was duidelijkheid in het beleid de grote kracht van de club. Voorzitter Eugène Bekaert vormde op het bestuursvlak een tweemanschap met manager Germain Landsheere en trainer Urbain Haesaert kreeg alle sportieve bevoegdheden. In de vereniging heerste een gemoedelijke sfeer, de vooral uit Vlamingen bestaande spelersgroep klitte aan mekaar. Sommigen van hen moesten verlof nemen om Europees te kunnen spelen. Dat remde de prestaties niet. Waregem schakelde AC Milan en Hajduk Split uit en struikelde uiteindelijk in de halve finale over FC Keulen, toen nog een grootmacht in de Bundesliga. Duidelijke en directe lijnen zijn er ook nu weer bij Zulte Waregem, dat na de succesrijke periode lang in de duisternis toefde en dit seizoen uitgroeide tot de ploeg die op een gegeven moment het beste voetbal van België bracht. Ook nu weer zijn de bevoegdheden binnen het organigram goed afgebakend. Voorzitter Willy Naessens, manager Luc Dhaenens en trainer Francky Dury zijn ieder op hun domein de hoofdrolspelers. De kern van vijfentwintig spelers telt éénentwintig Belgen. Ook nu is eendracht het handelsmerk van het elftal, is er een blok op en naast het veld. Natuurlijk is er een keerzijde aan het succes. De jacht op een aantal spelers is geopend en anderen kunnen zichzelf mogelijk ten koste van het collectief gaan overschatten. Ook hier dreigen er raakpunten met het verleden : de ploeg die twintig jaar geleden Europese geschiedenis schreef, brokkelde snel af. De grote uitdaging van Francky Dury moet dan ook zijn om straks in dit veranderende klimaat te blijven presteren. Eerst wil hij echter Standard opzijzetten. De kraker op Anderlecht, op 21 april, zal beslissend zijn. En het gegeven of Anderlecht tegen dan Nicolas Frutos recupereert. Frank Vercauteren mag dan beweren dat het ook zonder de Argentijn gaat, de twee op zes en het weinig flitsende spel in de heenronde bewijzen het tegendeel. De druk stijgt weer bij paars-wit terwijl Standard, de vroeger constant borrelende vulkaan, uitblinkt door rust. Het vertrek van Stéphane Demol - bestaan er grotere antipoden dan de flamboyante Demol en de bloedserieuze René Vandereycken ? - naar de voetbalbond en de overweging van Michel Preud'homme om bondsvoorzitter te worden kunnen dat niet verstoren. Er staat een stevig raamwerk langs de oevers van de Maas. En de leemtes worden gegarandeerd opgevuld. Ook in het beleid van Standard zit er een bepaalde duidelijkheid. Zij het een heel andere duidelijkheid dan die van Zulte Waregem. JACQUES SYS