Hoewel het alweer acht jaar geleden is dat Tim Sparv in de Eredivisie voetbalde, spreekt hij nog perfect Nederlands. Hier en daar klinkt een woordje Duits, afkomstig van zijn jaar bij Greuther Fürth, maar voor iemand die de taal niet meer regelmatig gebruikt, weet hij zich opvallend goed verstaanbaar te maken. 'Ik heb in acht jaar tijd niet zoveel Nederlands gesproken, ik ben blij met elke kans om dat weer even te doen. Ik had een Nederlandse ploeggenoot bij Fürth - Mark Flekken - en Rafael van der Vaart bij Midtjylland.'
...

Hoewel het alweer acht jaar geleden is dat Tim Sparv in de Eredivisie voetbalde, spreekt hij nog perfect Nederlands. Hier en daar klinkt een woordje Duits, afkomstig van zijn jaar bij Greuther Fürth, maar voor iemand die de taal niet meer regelmatig gebruikt, weet hij zich opvallend goed verstaanbaar te maken. 'Ik heb in acht jaar tijd niet zoveel Nederlands gesproken, ik ben blij met elke kans om dat weer even te doen. Ik had een Nederlandse ploeggenoot bij Fürth - Mark Flekken - en Rafael van der Vaart bij Midtjylland.' Tim Sparv verliet al op zijn zestiende het ouderlijk huis om in de jeugdopleiding van het Engelse Southampton te gaan voetballen. Nadien volgden nog avonturen in Zweden, Nederland, Duitsland, Denemarken en Griekenland. Intussen groeide hij ook uit tot de vaste aanvoerder van de Finse nationale ploeg. Hij is de enige Finse speler die in alle vertegenwoordigende elftallen kapitein van zijn ploeg was. 'Het aanvoerderschap is onderdeel van mijn identiteit geworden. Het is een lange reis geweest en voor mij is het natuurlijk heel mooi dat ik deel uitmaak van de groep die eindelijk op een eindtoernooi staat.' Is het spelen van het EK het hoogtepunt in je carrière tot nu toe? Tim Sparv: 'Jazeker, ik denk dat het een hoogtepunt is voor elke speler in onze ploeg. Het is onze eerste keer op een eindtoernooi en het is iets waar we heel lang op gewacht hebben.' Wanneer kreeg je het gevoel dat het echt mogelijk was om je met Finland voor het EK te plaatsen? Sparv: 'Tijdens de eerste Nations League, nog voor de EK-kwalificatie. Toen zag ik dat er heel veel goeie spelers bijkwamen, we beter gingen spelen en de resultaten ook beter werden. In de daaropvolgende EK-kwalificatie hadden we het gevoel: we hebben een kans. Onze poule was wel moeilijk, met Italië, Griekenland en Bosnië. Lange tijd geleden waren we ook al dichtbij geweest, toen we de gouden generatie hadden met Jari Litmanen en Sami Hyypiä. Dat was misschien een periode in het Finse voetbal dat iedereen verwachtte dat we een eindtoernooi zouden halen. Dat gebeurde niet en daarna was er een tijd waarin het een stuk minder ging. Maar de laatste jaren zijn weer heel leuk geweest.' ( lacht) Zijn er in de afgelopen decennia dingen in het Finse voetbal veranderd die de kwaliteit van de nationale ploeg ten goede zijn gekomen? Sparv: 'We hebben veel in onze coaching en opleiding geïnvesteerd en we proberen ook onze trainingsvoorzieningen te verbeteren. In het noorden van Finland worden bijvoorbeeld indoor halls gebouwd, om ook in de winter goeie trainingsvelden te hebben. De laatste jaren vind ik de jonge spelers die naar het nationale elftal komen technisch heel sterk. Zij hebben een ander type opleiding gehad, met een andere spelfilosofie.' Hoe zou je jullie speelwijze nu omschrijven? Sparv: 'We zijn defensief altijd al heel goed geweest - we werken veel voor elkaar en hebben in de ploeg geen grote ego's. Je hebt bijvoorbeeld Teemu Pukki, die een grote naam heeft, maar hij doet veel voor de ploeg, ook op defensief vlak. De laatste jaren vind ik dat we ons ook met de bal hebben ontwikkeld. Dat komt natuurlijk ook door de jonge spelers: ze zijn heel bekwaam en behendig met de bal, ze kunnen dingen doen die je zelf niet kan. ( lacht) 'We zijn nu een Fins elftal met meer zelfvertrouwen aan de bal, maar qua karakter hebben we nog steeds dezelfde identiteit als voorheen: bescheiden en hard werkend voor elkaar.' Het team vormt een hechte eenheid. Sparv: 'Ja, veel spelers kennen elkaar al langere tijd. In 2009 plaatsten we ons voor het EK U21 en van die ploeg zijn er nu nog steeds vier of vijf spelers bij het nationale elftal. Met Joona Toivio speelde ik bijvoorbeeld al in 2002 bij de U15. ' In de jaren die je tot nu toe voor de nationale ploeg uitkwam, speelde je driemaal vriendschappelijk tegen België en verloor je niet één keer. In 2010 won Finland met 1-0 en in 2011 en 2016 werd er met 1-1 gelijkgespeeld. Sparv: 'Ha, dat wist ik niet meer. Ik kan me alleen nog die wedstrijd uit 2016 herinneren. Toen kwam België net voor het einde nog op 1-1 via Romelu Lukaku. Ik herinner me ook nog Marouane Fellaini. Niet makkelijk om tegen hem een bal te veroveren, vooral niet in de lucht. ( lacht) 'Dat duel is al best lang geleden. België is één van mijn persoonlijke favorieten om dit toernooi te winnen.' Waar zitten hun grootste kwaliteiten? Sparv: 'Tja, waar zitten ze niet? Het is ongelofelijk als je ziet welke 26 spelers ze tot hun beschikking hebben. Daar kun je twee goede elftallen van maken. Ze hebben zoveel goeie spelers. Iemand als Kevin De Bruyne zorgt natuurlijk ook voor een x-factor, hij is iemand die de beslissende passes kan geven.' Wat is jullie doelstelling voor dit toernooi? Sparv: 'Voor ons is de grote droom om door te gaan in de poule. Dat is natuurlijk heel ambitieus, want we komen alleen maar goeie ploegen tegen.'Je eigen carrière begon ooit ook op een groot toernooi. Op het WK U17 werd je al op zestienjarige leeftijd gescout voor de jeugdopleiding van Southampton. Hoe ging dat? Sparv: 'Wanneer je met de nationale jeugdploeg speelt, zijn er altijd veel scouts aanwezig bij de wedstrijden. Eerder had ik ook andere mogelijkheden: ik was onder meer op stage geweest bij Sampdoria en Feyenoord. Maar op dat jeugd-WK in Finland was Southampton concreet. Ik herinner me dat ik al na de eerste wedstrijd tegen China op een berg net buiten het stadion het contract met Southampton tekende. Dat was wel bijzonder. ( lacht) Ik ben een heel grote Premier Leaguefan en mijn favoriete club is Manchester United, dus voor mij was het een makkelijke keuze om naar Engeland te gaan.' Hoe was de overgang op jonge leeftijd van Finland naar Engeland? Sparv: 'Ik vertrok alleen en woonde met de andere spelers in een oud-hotel waar ieder zijn eigen kamer had. Er was een familie die eten voor ons maakte en die ervoor zorgde dat alles oké was. In Finland woonde ik in een klein dorpje, dus voor mij was het wel een grote stap. Het was af en toe ook hard, qua training en communicatie op het veld was het directer dan in Finland. Het was een uitdaging, maar je leert zo natuurlijk wel veel, niet alleen als voetballer, maar ook als mens.' Hoe kijk je terug op het voetballende gedeelte? Sparv: 'Southampton heeft een sterke academie waar veel goeie spelers vandaan komen. Ze zeggen altijd dat als één speler van één jaargang doorbreekt dat het een goed resultaat is voor een jeugdopleiding. Maar we hadden veel spelers die in de Premier League of elders zijn doorgebroken, onder meer Theo Walcott, Gareth Bale, Adam Lallana en Nathan Dyer. Theo was onze beste speler, hij kreeg ook al tamelijk snel de mogelijkheid om voor het eerste elftal te spelen.' Spreek je de jongens van die tijd nog wel eens? Sparv: 'Tegen Bale heb ik veel gespeeld met de nationale ploeg. Ik heb ook twee shirts van hem thuis. De laatste keer was vorig jaar in Helsinki, toen hadden we nog een leuk gesprek. Het was een beetje nostalgisch, we hadden het erover dat we al heel oud zijn als voetballers. ( lacht) We hadden het uitgebreid over onze families en wat onze plannen zijn na onze carrières. Het is een goeie kerel, heel bescheiden, geen ego of zo.' Na 3,5 jaar Southampton, waarin je niet in het eerste speelde, vertrok je naar Zweden en weer drie jaar later naar FC Groningen. Hoe was het om in Nederland te spelen? Sparv: 'Ik had het er erg naar mijn zin, ik voelde me heel prettig in Groningen. Ik vond Nederlanders heel sociaal en humoristisch, het was makkelijk om vrienden buiten het veld te krijgen.' Je voetbalde er onder meer met Dusan Tadic en Virgil van Dijk. Hoe was dat? Sparv: ' Tadic was een voorbeeld voor andere spelers, ik was onder de indruk van zijn trainingsintensiteit en wat hij voor en na de training deed. Van Dijk was een heel groot talent. Iedereen kon zien dat hij qua fysiek alles had. De eerste maanden hebben we hem ook gebruikt als aanvaller en daarin was hij ook ongelofelijk goed. 'Bij Groningen speelde ik ook met Sepp De Roover en Jonas Ivens. Met Jonas heb ik nog steeds contact. Het is een toffe kerel, hij was heel ambitieus en heel professioneel en hij doet het uitstekend als assistent-coach bij Club Brugge. Een tijdje terug stuurde hij me een bericht toen hij een podcast had geluisterd waarin ik over mijn tijd bij FC Midtjylland had gesproken.' Heb je in je carrière wel eens zelf de mogelijkheid gehad om in België te spelen? Sparv: 'Ja, één keer. Zo rond 2008 toonde Zulte Waregem serieuze interesse. Ik had een gesprek en kreeg ook een aanbod, maar uiteindelijk ging het niet door.' Je noemde net al even FC Midtjylland, waar je in 2014 terechtkwam. Het is bekend dat die club spelers scout op basis van uitvoerige analyses en datarapporten. Hoe ging dat bij jou? Sparv: 'Dat ik was gescout op basis van allerlei data en statistieken, was destijds nieuw voor mij, maar tegenwoordig is dat onderdeel van de dagelijkse gang van zaken bij veel voetbalclubs. 'Bij Midtjylland deden we ook persoonlijkheidstesten om te kijken wat voor type mens je bent en hoe je communiceert. De eerste keer dat ik zo'n test deed was ik eigenlijk heel sceptisch. Maar toen ik het 24 pagina's tellende document over mezelf las, dacht ik: hoe is het mogelijk?! Alles wat er stond, was honderd procent correct. Het was ook een eyeopener voor mij omdat ik mezelf nog beter leerde kennen, dat ik bijvoorbeeld inzag wanneer ik een slechte dag en wat ik daaraan kon doen.' Vorige zomer ging je van Midtjylland naar het Griekse Larissa. Hoe was die overgang? Sparv: 'Ik kwam bij een niet zo moderne club terecht. De salarissen kwamen veel te laat, en zo waren er nog wel meer dingen aan de hand. Laten we het erop houden dat het een ander soort ervaring was. Maar het heeft me ook weer als mens verder ontwikkeld. Ik ben heel dankbaar dat ik tot nu toe al zoveel verschillende culturele ervaringen heb gehad in mijn carrière.' Ga je door bij Larissa? Sparv: 'Nee, ik heb op dit moment geen contract, dus ik ben transfervrij. Dus als een Belgische of Nederlandse club nog een centrale middenvelder nodig heeft, dan ben ik er klaar voor. ( lacht) Ik wil nog minimaal een jaar spelen, maar ik zou graag bij een club tekenen waarbij er ook voor later een perspectief is, dat ik er bijvoorbeeld jeugdtrainer kan worden. Ik vind het altijd erg leuk om jonge spelers te ondersteunen en motiveren.' Hoe sta je tegenover het WK in Qatar? Sparv: 'Het is geen goede beslissing dat het toernooi aan Qatar is toegewezen. Al vind ik niet dat een boycot op dit moment de oplossing is. Het is beter om de spotlights op Qatars problemen te zetten. Want ze hebben natuurlijk grote problemen als het gaat om mensenrechten. Ik vind het belangrijk dat wij, voetballers, onze positie inzetten om vragen te stellen richting Qatar, want wij kunnen een grote rol in de maatschappij spelen. 'Op dit moment is er media-aandacht, maar wat voor mij ook een belangrijke vraag is, is wat er na het WK in Qatar zal gebeuren. Ik wil niet dat Qatar dan weer teruggaat naar de oude situatie. Er moet gewerkt worden aan een blijvende oplossing.' Denk je dat er nog een kans is dat het WK ergens anders zal worden georganiseerd? Sparv: 'Nee, dat denk ik niet. Maar ik hoop dat de volgende keer de spelers, maar ook supporters en mensenrechtenorganisaties onderdeel van discussies en stemrondes zullen zijn, dat het niet alleen maar de hoogste piefen bij de FIFA zijn die de zaken beslissen. Ik vind dat alle partijen betrokken moeten worden. Nu worden veel zaken besloten zonder daarin de spelers te raadplegen. Dat zag je laatst bijvoorbeeld ook bij de lancering van de Super League.'