D jordje Svetlicic, zijn vrouw Marja en hun zoontjes Igor (bijna vier) en André (acht maanden) wonen in een rustig appartement in Brugge. "We gaan binnenkort ook een appartement kopen in Belgrado, Servië", vertelt Djordje. "Dat gaat pas binnen twee jaar of zoiets af zijn, maar we zijn nu al allerlei dingen aan het kiezen. Voor ons is alles even belangrijk in een huis. Van de schilderijen tot de computer, we kiezen alles erg zorgvuldig uit, zodat we werkelijk van alles in dat appartement houden. Van elk klein detail."
...

D jordje Svetlicic, zijn vrouw Marja en hun zoontjes Igor (bijna vier) en André (acht maanden) wonen in een rustig appartement in Brugge. "We gaan binnenkort ook een appartement kopen in Belgrado, Servië", vertelt Djordje. "Dat gaat pas binnen twee jaar of zoiets af zijn, maar we zijn nu al allerlei dingen aan het kiezen. Voor ons is alles even belangrijk in een huis. Van de schilderijen tot de computer, we kiezen alles erg zorgvuldig uit, zodat we werkelijk van alles in dat appartement houden. Van elk klein detail." Vroeger woonde het paar in Antwerpen. Na zijn transfer naar Cercle verhuisden ze naar Brugge. "Onze eerste indruk van Brugge was dat het er misschien een beetje rustig was vergeleken met Antwerpen", zegt Svetlicic. "Tot we door de stad begonnen te wandelen. Het historische stadsgedeelte, de kerken, de musea, het Minnewater vond ik nog het mooist van al. Marja en ik waren op slag verliefd op de stad. Volgens ons is het de prachtigste van België. We gaan zo graag wandelen in het centrum.""Toen we nog in Antwerpen woonden, waren we een keer of drie per week in de metropool te vinden", vertelt Svetlicic. "We gingen ongeveer naar elke film kijken die in de zalen kwam. Nu zien we ze nog zowat allemaal, maar wel op dvd. Op de actiefilms na missen we er zelden een denk ik. Zelfs de tekenfilms passeren stuk voor stuk de revue. Dat vinden de kinderen natuurlijk fantastisch. We kopen alle Disneyfilms voor hen. "Naar het theater gingen we in Servië ook wel. Hier lukt dat natuurlijk niet, met de taal. Marja volgt Nederlandse les en ik doe ook mijn best, maar het probleem is dat iedereen hier in België vlot Engels spreekt. Dat is makkelijker om te praten, maar zo oefen je natuurlijk niet."Buiten het voetbalseizoen zal je Svetlicic niet vaak op een voetbalveld aantreffen, maar wel op een basketbalveld. "In Servië is dat de grootste sport, misschien nog belangrijker dan voetbal", legt hij uit. "Als kind speelde ik in Belgrado heel vaak op straat. Een basketterrein in Servië zal je niet vaak verlaten aantreffen. Het hoort gewoon bij de manier van leven daar. Nu nog speel ik met mijn vrienden veel vaker basket dan voetbal in mijn vrije tijd. En als het even kan, pik ik graag een match mee als supporter. Ik vraag me trouwens af waarom mensen zoveel liever naar het voetbal gaan kijken. Dat is zo saai in vergelijking met basket. Er gebeurt bijna niets, er worden niet veel doelpunten gemaakt ...""Reizen is onze passie", verzekeren Djordje en Marja ons beslist. "Tijdens de winterstop, tijdens de zomerstop, als we maar kunnen, trekken we eropuit", zegt Svetlicic. "Voor we kinderen hadden, maakten we altijd lange reizen. Sinds Igor en André er zijn, blijven we in Europa. Zo'n lange reis, dat moet je niet doen met een klein kind. Mauritius, de Malediven, dat waren fantastische reizen. Tahiti staat tot nu toe bovenaan voor mij. De manier van leven van de mensen daar verschilt zo hard van de onze. Al die tatoeages bijvoorbeeld. Ik ben daar ook gaan duiken tussen de haaien. Ze stortten bloedmeel in het water en binnen de kortste keren waren we omringd door twintig, dertig haaien. Op dat moment was ik niet bang, door de adrenaline waarschijnlijk. Er waren ook tien duikers, waarom zouden ze net mij bijten ?"Als Marja en Djordje in de buurt zijn van een kunstmuseum, lopen ze er al eens graag binnen. Ook in hun appartement kan je de voetsporen van de kunstliefhebbers volgen. Er hangen verscheidene schilderijen aan de muur en in de boekenkast prijken een paar biografieën van kunstenaars. " Dalí is mijn favoriete schilder", vertelt Svetlicic. " Such a special guy. Er is een nieuwe tentoonstelling van zijn werken hier in Brugge neergestreken. We gaan zeker kijken ! Ik lees ook graag biografieën van kunstenaars, ja. Dalí, Picasso ... meestal leiden die kunstenaars zulke uitzonderlijke levens. Hun twee zoontjes hebben de levens van Djordje en Marja grondig veranderd. "Tja, vroeger maakten we grote reizen, gingen voortdurend naar de bioscoop, musea, op restaurant ... Dat moet je allemaal niet doen met kinderen. Daarvoor zijn ze nog een beetje te klein. Zo'n hele avond stilzitten op restaurant, dat is vervelend voor een kind. Maar binnen een paar jaartjes, als ze oud genoeg zijn, zullen we wel proberen om hen onze manier van leven door te geven natuurlijk. Ik ben ook van kunst en reizen gaan houden doordat mijn ouders me daarmee hebben laten kennismaken. "Soms missen we onze vroegere levensstijl wel een beetje, maar ik geef dat allemaal graag op voor mijn kinderen. Wat je van hen terugkrijgt, dat kan je nergens mee vergelijken. Als ik 's morgens wakker word en ik kan opstaan en met hen spelen, dat maakt me de gelukkigste mens ter wereld."ILKA DE BISSCHOP