Graag had ik gereageerd op twee artikels in uw blad van vorige week, enerzijds het artikel De treurmars van Zagreb, anderzijds de rubriek Media-watcher. In beide artikels wordt er nogal van leer getrokken tegen het zwakke presteren van de Belgische doelmannen. Geen enkel van de journalisten gaat echter in op de vraag : wat zou de oorzaak kunnen zijn van het feit dat we kwalitatief mindere doelmannen afleveren ?
...

Graag had ik gereageerd op twee artikels in uw blad van vorige week, enerzijds het artikel De treurmars van Zagreb, anderzijds de rubriek Media-watcher. In beide artikels wordt er nogal van leer getrokken tegen het zwakke presteren van de Belgische doelmannen. Geen enkel van de journalisten gaat echter in op de vraag : wat zou de oorzaak kunnen zijn van het feit dat we kwalitatief mindere doelmannen afleveren ? Ik zal u het antwoord geven : men investeert veel te weinig energie en geld in de ontwikkeling van talentvolle doelmannen, zowel op clubniveau als op nationaal niveau. In de trainerscursussen die in België georganiseerd worden staat een klein hoofdstukje over de doelmannen, meestal gewoon omdat het moet. Verder krijgen ze geen aandacht. De doelman is in België nog steeds een noodzakelijk kwaad en wordt binnen de verenigingen niet als een volwaardig lid van een ploeg gezien. Wie een waardig diploma wil voor het kwalitatief opleiden van doelmannen, moet naar Nederland. Daar wordt een keepertrainer ook aanvaard als een volwaardig lid van de sportieve staf.Eerste conclusie : er bestaat in België geen erkend diploma voor keepertrainer.Tweede vaststelling : je kan in België maar keepertrainer worden op twee manieren. Ofwel heb je lang in eerste klasse het doel verdedigd en word je zonder opleiding of diploma keepertrainer - denk maar aan Club Brugge, Anderlecht, Gent... Geen slecht woord over de mensen daar, maar het is niet omdat je een goede doelman geweest bent, dat je ook een goede keepertrainer bent. Je kennis als actieve speler speelt een grote rol, maar er zijn andere factoren die je moet aanleren. Vandaar de noodzaak van een cursus. Ofwel heb je op voetbalgebied niets gepresteerd, maar ken je toevallig bepaalde mensen in een vereniging die je aan de job helpen. Als je het dan nog bijna voor niets doet en ook een paar andere klusjes opknapt, zit je helemaal goed.Tweede conclusie : ook al heb je het diploma van keepertrainer, ook al heb je eersteklasse-ervaring en ook al solliciteer je duizend keer, als opkomend keepertrainer geraak je nergens onderdak omdat men in België enkel en alleen kijkt naar je naam of naar wie in de vereniging of bond je goed kent. Ik spreek uit ondervinding, want elk jaar opnieuw loop ik met mijn neus tegen de muur. In België is het niet mogelijk om als onbekend keepertrainer in eerste klasse aan de slag te gaan, enkel en alleen op basis van je manier van werken en je kennis.Slotconclusie : we bevinden ons in een vicieuze cirkel. Zolang het natuurtalent van een Pfaff, Bodart of Preudhomme aanwezig was, heeft men zich weinig vragen gesteld en heeft men de opleiding van jonge, talentvolle doelmannen verwaarloosd. Nu komt men tot de vaststelling dat het natuurtalent niet langer voorhanden is omdat men het niet klaar heeft gemaakt voor het grote werk. Laat ons eerlijk zijn : er zit nog talent genoeg in België, maar de manier waarop ermee gewerkt wordt laat te wensen over. Had Nemec een degelijke begeleiding en opleiding gehad toen hij hier als 22-jarige aankwam, dan had men drie jaar later bij Club Brugge een waardige opvolger voor Verlinden gehad. Helaas heeft men deze jongen aan zijn lot overgelaten, zodat hij grandioos door de mand gevallen is. Typisch Belgisch ! Gino Devriendt, ex-doelman