Michel Dupont is opgestapt. Wie, zult u wellicht denken? Michel Dupont, de voorzitter van de Pro League. Nooit van gehoord? Misschien omdat hij pas zestien maanden in het voetbal zat, al is dat langer dan zijn voorganger, Ronny Verhelst. Begin januari treedt de vierde preses in twee jaar aan. Lachwekkend.
...

Michel Dupont is opgestapt. Wie, zult u wellicht denken? Michel Dupont, de voorzitter van de Pro League. Nooit van gehoord? Misschien omdat hij pas zestien maanden in het voetbal zat, al is dat langer dan zijn voorganger, Ronny Verhelst. Begin januari treedt de vierde preses in twee jaar aan. Lachwekkend. De voorzitter van het betaald voetbal zou de belangrijkste functie in ons voetbal moeten hebben. Kijk maar naar Nederland, met Bert van Oostveen en zijn voorganger Henk Kesler. Dat mag je overigens ook afleiden uit het salaris van de baas van de Pro League: 25.000 euro per maand. Eerste minister Charles Michel kan er slechts van dromen. Voorlopig neemt Peter Quaghebeur over. Alweer iemand uit de tv-wereld, terwijl ons profvoetbal vooral behoefte heeft aan een echte voetbalman. Genre Marc Degryse, Gert Verheyen, Paul Allaerts, Ariël Jacobs. Onze clubs staren zich veel te veel blind op het tv-contract, omdat hun voortbestaan daarvan afhangt. Het voetbalcontract staat echter slechts om de drie jaar op het programma en het zou efficiënter en goedkoper zijn om voor die opdracht een topconsulent in te huren. Wat de zenders willen betalen, is bovendien afhankelijk van de kwaliteit van het product dat wordt aangeboden. Maak daar dus vooral werk van. De Pro League moet ons clubvoetbal beter maken. Lobbyen voor wetgeving om een opleidingsvergoeding in te voeren zodat kleinere clubs hun jeugdwerking kunnen verbeteren, om jonge supertalenten langere tijd hier te houden en makelaars aan banden te leggen. Bij de politiek moet ook aangeklopt worden om de clubs te helpen om hun infrastructuur te moderniseren. Er moet ook werk gemaakt worden van een betere communicatie en promotie van ons voetbal en een betere samenwerking met de voetbalbond. Een echte sectie betaald voetbal, die veel autonomer kan functioneren, moet zo snel mogelijk op de dagorde komen. Om de tweede klasse gezond te maken en te voorkomen dat onze topdivisie straks voor de helft bestaat uit buitenlandse C-elftallen. En dat is nauwelijks een overdrijving, want tot de promotiekandidaten behoren clubs als Eupen (lees: Qatar) en Seraing (een filiaal van FC Metz). De Pro League moet ook meer begaan zijn met de supporters, dé reden van bestaan van elke professionele sportorganisatie. Daarom wil ik nog eens terugkomen op de rellen van vorige week op Sclessin. Niemand keurt geweld goed, maar als je mensen negeert, drijf je hen tot wanhoop en onbezonnen daden. De enige keren dat Standard de voorbije maanden met de boze buitenwereld communiceerde, was toen voorzitter Roland Duchâtelet (zit er nog iemand anders in het bestuur of de directie van de Rouches) de schuld voor alle ellende bij de scheidsrechters legde. Niet de perscommentatoren, die de terugkeer van het hooliganisme signaleerden, maar Jo Van Hecke, het hoofd van de Voetbalcel van Binnenlandse Zaken, was vorige week de stem van de redelijkheid. "Ik denk dat clubs ook veel moeten inzetten op dialoog met de supporters", zei hij in De Standaard. Een columnist vond zelfs dat supporters die ontevreden zijn over het beleid maar moeten thuisblijven. Dan heb je er echt niets van gesnapt. Tenzij je van oordeel bent dat alleen wat de Engelsen 'plastic fans' noemen nog naar de stadions mogen komen. Mensen die louter voor het plezier, de fun komen. Echte voetbalfans, zij die in alle stadions van de wereld voor de unieke voetbalsfeer zorgen, leven voor hun club en lijden vooral pijn. Zij voelen zich leden van een familie, waar ze door dik en dun lid van blijven. Spelers, trainers, zelfs bestuursleden kunnen van club veranderen, maar zij niet. Nooit. Wie hen niet begrijpt, raden we de lectuur van Fever Pitch (1992) van Arsenalfan Nick Hornby aan: "Wij vloeken, gaan naar huis, maken ons gedurende veertien dagen zorgen en gaan naar de volgende thuismatch om opnieuw af te zien." Supporters verwachten echt niet dat hun ploeg elke match wint. Wel dat de spelers tot het uiterste gaan en dat de clubleiding hen op een eerlijke manier uitlegt wat de problemen zijn en waar ze naartoe wil. DOOR FRANÇOIS COLINDe Pro League heeft behoefte aan een echte voetbalman.