Het is dinsdagmiddag, drie dagen voor de competitieopener van KV Mechelen tegen Club Brugge. Arbeiders werken zich in het zweet om de vernieuwde tribune van het AFAS Stadion in al haar glorie te presenteren. De spelers druppelen ondertussen binnen na de ochtendtraining. Wanneer zij aan hun lunch beginnen, vertrekt trainer Aleksandar Jankovic voor zijn dagelijkse looptocht van ruim een halfuur.
...

Het is dinsdagmiddag, drie dagen voor de competitieopener van KV Mechelen tegen Club Brugge. Arbeiders werken zich in het zweet om de vernieuwde tribune van het AFAS Stadion in al haar glorie te presenteren. De spelers druppelen ondertussen binnen na de ochtendtraining. Wanneer zij aan hun lunch beginnen, vertrekt trainer Aleksandar Jankovic voor zijn dagelijkse looptocht van ruim een halfuur. Middenvelder Mats Rits begint over enkele dagen aan zijn achtste profseizoen. Opmerkelijk voor een kerel van amper 23, al relativeert hij dat: 'Ik ben daar niet mee bezig, al word ik er wel vaak aan herinnerd. Vooral wanneer mensen over mij spreken: die is al 27 of 28 en draait al zo lang mee, die moet toch beter kunnen!' Rits haalt zijn schouders op. Niets aan te doen, hij heeft ermee leren leven. Mats Rits is een leeftijdsgenoot van Romelu Lukaku. Beiden speelden in de jeugd van Lierse zelfs even in hetzelfde team. Met de nodige zin voor overdrijving kun je zeggen dat Rits zijn doorbraak dankt aan de spits van Everton. 'We hadden een topteam dat al vier seizoenen op rij kampioen was geworden. Toen we in de leeftijdscategorie kwamen waarin we voor het eerst op een volledig veld moesten spelen, kwam Romelu bij de selectie. Hij was toen al enorm krachtig en snel en dat wapen gebruikten we nogal vaak. Iets te vaak', lacht Rits. 'Ik zag weinig ballen. Ze vlogen allemaal over mijn hoofd. Maar Urbain Haesaert, destijds jeugdcoördinator bij Germinal Beerschot, zag toch iets in mij. Omdat ik meer in het spel betrokkenwilde worden, trok ik naar het Kiel.' De overgang naar de Ratten leek aanvankelijk een goede zaak, want Rits debuteerde op 3 oktober 2009 op zestienjarige leeftijd in het eerste elftal van de Antwerpse fusieclub. Hij scoorde zelfs twee goals tegen Westerlo en hielp het team van trainer Jos Daerden aan de zege. 'Het klinkt misschien vreemd, maar zo positief was dat eigenlijk niet', bekent Rits. 'Hoge verwachtingen zijn niet erg, maar ze moeten haalbaar zijn. En voor mij was dat toen niet het geval, want ik was amper zestien en werd al vergeleken met Rik Coppens.' Het was wel een leerrijke periode: 'Op training had ik soms het gevoel dat ik zeker ging spelen, maar in het weekend zat ik op de bank of in de tribune. Ik vroeg mezelf dikwijls af: waarom speel ik niet? Op zulke momenten leerde ik door te zetten. Want als je er te lang bij stilstaat, tast het je vertrouwen aan en ga je eronderdoor. Ik zag het met meerdere spelers gebeuren.' Na dat debuutseizoen bleef Rits op het Kiel, maar bevestigen was moeilijk en hij speelde slechts een handvol wedstrijden. Toch versierde hij een transfer naar Ajax. 'Een zeer bewuste keuze', vertelt de middenvelder. 'Ik wilde mezelf afremmen, want mijn lichaam was niet klaar voor een heel seizoen eersteklassevoetbal.' Rits wilde bij de Amsterdamse jeugd gestaag aan zijn opmars bouwen, maar kreeg die kans niet. 'Mijn eerste voorbereiding verliep enorm goed. Ik scoorde zelfs een paar keer en trainer Frank de Boer hield me bij de A-kern. Op zo'n moment zeg je uiteraard niet: trainer, zet mij maar terug naar de beloften.' Het vervolg van het Ajaxverhaal was minder rooskleurig. 'Ik kreeg een weerslag en moest ook afrekenen met blessures. Na een jaar zonder wedstrijden wilde ik gewoon weer sjotten en dus koos ik voor Malinwa. Een keuze waar ik nog altijd achter sta. Net als de keuze voor Ajax. Ik heb nergens spijt van.' Sinds januari 2013 vertoeft de Antwerpenaar bij KV Mechelen. Op amper 23-jarige leeftijd is hij er al een van de anciens. Rits lacht: 'Ik beschouw mezelf nog altijd als een jonge gast, hoor.' Feit is wel dat van de huidige selectie alleen Xavier Chen (144) en aanvoerder Seth De Witte (167) meer wedstrijden voor KV speelden dan Rits (89). 'Ik probeer een van de leiders van de ploeg te zijn, maar dat heeft niets met het aantal wedstrijden te maken. Ook leeftijd speelt op dat vlak geen rol. Een speler van achttien kan en mag een oudere kerel ook op zijn plaats zetten. Wat natuurlijk niet wegneemt dat ik luister wanneer een ervaren speler als Tim Matthys iets zegt.' De doortocht van Rits bij KV liep tot dusver niet altijd over rozen. Bij het begin van de voorbereiding op vorig seizoen trainde hij zelfs even contractloos mee. 'Maar ik heb nooit gedacht dat het verhaal ten einde was', vertelt hij rustig. Al is er duidelijk iets wat de middenvelder dwars zit: 'Normaal zou ik in februari 2015 mijn contract verlengd hebben, maar door omstandigheden gebeurde dat niet. Ik heb geen behoefte om uit te leggen wat er toen gaande was, maar ik ging er wel van uit dat ik bij Malinwa zou blijven. Uiteindelijk tekende ik een contract voor één jaar.' Lang duurde het niet vooraleer Rits extra werkzekerheid kreeg. In de loop van vorig seizoen ondertekende hij een overeenkomst tot medio 2019. Een gevolg van goede prestaties. Rits knikt: 'Ik voelde me sterker dan voorheen. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik dertig wedstrijden op een degelijk niveau kon spelen.' Naast het fysieke aspect speelde ook de ervaring een rol bij de stijgende vormcurve. 'Ik leerde op jonge leeftijd veel nieuwe situaties kennen. Die herken ik nu beter en ik weet vooral hoe ik erop moet anticiperen. Stel dat ik in het begin van een match een paar slechte passes geef, dan weet ik dat ik de volgende bal niet vol risico over vijftig meter moet trappen om mijn fouten goed te maken. Neen, dan kies ik voor de veilige optie. Klinkt allemaal heel simpel, maar het is misschien een van de moeilijkste dingen in het voetbal. Ik mag geen dramatische matchen meer spelen en moet ook op mindere dagen een bepaalde kwaliteit leveren.' De arbeiders in het AFAS Stadion timmeren en boren verder, op een goede honderd meter van onze plek op de zonovergoten hoofdtribune. Ondertussen luisteren ze naar de radio. 'The Best is yet to come' van Novastar passeert de revue. Misschien wel op het lijf van Rits geschreven. 'Natuurlijk moet het beste voor mij nog komen. Enfin, daar ga ik toch van uit aangezien ik nog maar 23 ben. Ik kan in ieder geval nog veel progressie boeken. Zoals de bal opeisen en het spel temporiseren wanneer de ploeg het moeilijk heeft. Daar praat ik heel vaak over met de coach, want op zulke momenten kan ik mijn medespelers enorm helpen. Dat is een grote stap die ik moet zetten. Net als het spel versnellen op het juiste moment.' In tegenstelling tot vorig seizoen lijkt Rits nu definitief klaar om een hele jaargang onbetwist titularis te zijn. Ook al omdat concurrenten als Steven De Petter (STVV) en Ibrahima Cissé (Standard) andere oorden opzochten. 'Ik merkte vorig jaar al dat ik meer vertrouwen kreeg van de coach - het deed deugd dat ik na een mindere match niet meteen naar de bank vloog - en dat zette zich door in deze voorbereiding. We praten heel veel met elkaar. Dat gaat over tactiek - hij is daar enorm door bezeten - maar ook over de aankoop van nieuwe hartslagmeters.' Meer vertrouwen moet je natuurlijk ook verdienen. Rits presteerde in het tweede deel van vorig seizoen al meer dan behoorlijk, maar bleef in 28 wedstrijden wel steken op vier goals. In de voorbereiding schoot hij er vijf tegen de touwen. Misschien wel een voorbode voor meer? 'Laat ons hopen. Ik kom in ieder geval meer in de zestien dan vorig seizoen. Toen speelde ik vaak aan de zijde van De Petter, iemand die van nature veel in de rechthoek van de tegenstander komt. Op zich geen probleem, maar dan moet je veel communiceren om te voorkomen dat je het middenveld onbewaakt achterlaat. Nu staat Zeljko Filipovic naast mij en hij is meer een controleur, een blijver. Hij is trouwens een van de beste transfers van KV Mechelen van de laatste jaren. Hij deed Champions League-ervaring op met Maribor en zorgt voor zekerheid. Daardoor kan ik vaker oprukken en meer in mijn natuurlijke habitat komen. Al is mijn allerbeste positie misschien een van de twee vooruitgeschoven middenveldposities in een 4-3-3 met de punt naar achteren. Maar dat systeem spelen wij niet, dus dat is niet aan de orde.' Voor dit seizoen heeft Rits uiteraard persoonlijke doelen, al wil hij zich niet vastpinnen op cijfers. 'Mijn statistieken moeten beter zijn dan vorig seizoen, maar het zal deels ook van de sterkte van de ploeg afhangen. Als we tegen de top zes aanleunen, zullen mijn statistieken allicht beter zijn dan wanneer we rond plaats tien kamperen.' Beter doen dan vorig seizoen, dat moet ook het doel zijn van Malinwa. Piet den Boer zei dat dat een tiende plaats al een uitstekende prestatie zou zijn. 'Dat heb ik ook gelezen', lacht Rits. 'Da's weinig ambitieus... Al begrijp ik hem ergens wel. Belangrijke spelers vertrokken: Sofiane Hanni, Steven De Petter en Jean-François Gillet. Ik ben ervan overtuigd dat hun vervangers kwaliteit zullen brengen, maar misschien kost die aanpassing ons enkele punten waardoor we op plaats tien eindigen. Maar we mogen in geen geval in degradatiegevaar komen.' Ondertussen hopen de fans van KV eindelijk eens play-off 1-voetbal te zien na zeven jaar op rij play-off 2. Rits sluit niet uit dat KV Mechelen dit seizoen een gooi doet naar de top zes, maar er is een heel grote voorwaarde: 'Onze start moet goed zijn. Ik doe daar niet flauw over en ken het programma. Eupen, Kortrijk, Waasland-Beveren, Westerlo en STVV. Dat zijn teams waartegen we punten moeten pakken. De voorbije seizoenen ging het dikwijls fout in het begin en liepen we meteen achter de feiten aan. KV Oostende is op dat vlak een goed voorbeeld. Zij startten vorig seizoen goed en zaten meteen in een flow. De basis voor hun play-off 1-ticket. Maar ik ben niet naïef. We zullen ook geluk moeten hebben. Als de G5 doet wat er van hen verwacht wordt, is er nog maar één plaats over. En daar lonken veel teams naar.' DOOR PHILIPPE CROLS - FOTO'S LAURIE DIEFFEMBACQ'Om play-off 1 te halen moet onze start goed zijn en zullen we wat geluk moeten hebben.' MATS RITS