Laurent Depoitre: 'Ik bewonder Romelu Lukaku omdat hij, ondanks de kritiek die hij in België kreeg, altijd zen is gebleven. Het is een proces dat al jaren aan de gang is en steeds terugkeert. Wanneer hij kansen mist, wordt hij er achteraf zwaar voor aangepakt. Hij heeft nooit willen reageren. Of beter gezegd: hij heeft nooit een negatieve kanttekening gemaakt. Ik had soms de indruk dat hij vrede had genomen met die kritiek. Onbewust hebben die commentaren hem aangespoord om nog harder te werken. Al die mensen tonen dat ze ongelijk hadden. In sommige wedstrijden kreeg hij een boost van de...

Laurent Depoitre: 'Ik bewonder Romelu Lukaku omdat hij, ondanks de kritiek die hij in België kreeg, altijd zen is gebleven. Het is een proces dat al jaren aan de gang is en steeds terugkeert. Wanneer hij kansen mist, wordt hij er achteraf zwaar voor aangepakt. Hij heeft nooit willen reageren. Of beter gezegd: hij heeft nooit een negatieve kanttekening gemaakt. Ik had soms de indruk dat hij vrede had genomen met die kritiek. Onbewust hebben die commentaren hem aangespoord om nog harder te werken. Al die mensen tonen dat ze ongelijk hadden. In sommige wedstrijden kreeg hij een boost van de fluitconcerten. Hij zweeg en hij ging weer aan de slag. Ik weet hoeveel werk hij verzet. De keren dat ik geselecteerd werd, hebben we samen eindeloze schietsessies gehouden. Elke keer stond ik er wat beteuterd bij. Zijn schoten waren snoeihard en uiterst precies. Verdedigers wisten vaak niet hoe ze hem moesten afstoppen. Ze probeerden van alles, maar het had zelden resultaat. Lukaku werd aangespeeld, controleerde de bal, draaide rond zijn as en dan loste hij zijn schot. 'Ik weet dat hij kritiek kreeg omdat hij bij de nationale ploegen kansen miste. Maar veel Belgische voetbalfans hadden ook grote twijfels over zijn prestaties in de Premier League. Hij was zogezegd niet in staat om bij een topclub te spelen, hij zou niet passen bij een team dat dominant voetbalt en hij kon niet scoren tegen de ploegen die voor de titel spelen. En zo ging dat maar door. Tot vorig seizoen. Hij heeft toen definitief zijn criticasters het zwijgen opgelegd. Zijn balans met Manchester is fenomenaal. Hij heeft altijd en overal gescoord: tegen de kleintjes, de middenmoters en de topploegen. 'Tijdens het WK heeft hij zijn goede vorm bevestigd. Hij heeft getoond dat hij een van de beste aanvallers is van het moment. Vooraf werd er gespeculeerd over zijn tweestrijd met Harry Kane. Ze hebben elk hun troeven. Kane neemt meer deel aan het spel, hij komt de bal laag opvragen en verdeelt het spel. Lukaku is een ander type. Hij is een ankerpunt. Er zit wat afval in zijn spel en hij is niet de meest explosieve speler op de eerste meters, maar als hij eenmaal gelanceerd is, haalt niemand hem terug. Op dat spelonderdeel is hij de primus in de voetbalwereld. Soms slaagt hij erin om alles registers open te trekken. Zoals het doelpunt dat hij op een presenteerblad gaf aan Kevin De Bruyne tegen Brazilië. In die actie zat alles waar Lukaku voor staat: kracht, snelheid en spelintelligentie. Hij wil de beste zijn en hij werkt hard om dat doel te bereiken. Er is een term die hem perfect omschrijft: killer. Maar hij heeft twee gezichten. Naast het veld is hij een crème van een jongen. Hij is zeker niet de speler die je op het veld tegenkomt. Hij is heel sociaal, geeft raad en grijpt elke gelegenheid aan om lol te trappen. Daarom beschouw ik hem als een maat...'