Tot 31 januari krijgen onze clubs nog de kans om de in hun ploeg ontbrekende puzzelstukken te vinden. RC Genk werd onderscheiden voor zijn jeugdwerking maar het trok de grens over om met Jaja Coelho een nieuwe spits binnen te halen. Standard legde de voorbije weken drie Brazilianen vast en bracht zijn contingent buitenlanders daarmee op zeventien. Anderlecht, dat Anthony Vanden Borre maar niet in het gareel krijgt, testte tijdens het oefenkamp in het Spaanse La Manga de Poolse international Marcin Wasilew-ski, die bij Lech Poznan voetbalt en daar nog niemand was opgevallen.
...

Tot 31 januari krijgen onze clubs nog de kans om de in hun ploeg ontbrekende puzzelstukken te vinden. RC Genk werd onderscheiden voor zijn jeugdwerking maar het trok de grens over om met Jaja Coelho een nieuwe spits binnen te halen. Standard legde de voorbije weken drie Brazilianen vast en bracht zijn contingent buitenlanders daarmee op zeventien. Anderlecht, dat Anthony Vanden Borre maar niet in het gareel krijgt, testte tijdens het oefenkamp in het Spaanse La Manga de Poolse international Marcin Wasilew-ski, die bij Lech Poznan voetbalt en daar nog niemand was opgevallen. Club Brugge kampt ook met problemen in de defensie en zou zijn oog hebben laten vallen op de Zweed Max Von Schleebrugge, die onder contract staat bij het niet bepaald flitsende Hammarby. In het begin van het seizoen trok blauw-zwart nog gauw de Deen Brian Priske aan toen bleek dat het niet over een degelijke rechtsachter beschikte. Vorig seizoen liet Club zonder problemen Hans Cornelis naar RC Genk vertrekken. Het koos toen voor Olivier De Cock, die een contract tot 2009 kreeg. Ondertussen verwees Club De Cock naar de B-kern, terwijl Cornelis volgens de cijfers die Sport/Voetbalmagazine in iedere wedstrijd geeft, de beste verdediger van de heenronde was. Intussen schittert een nog andere voormalige rechtsachter van Club Brugge : Davy De fauw geldt in Nederland als een van de sterkste vleugelverdedigers en werd bij Roda JC zelfs al tot aanvoerder gebombardeerd. Het is en blijft een oud verhaal : clubs blijven liever hun toevlucht zoeken tot de buitenlandse tweedehandsmarkt in plaats van aandacht te besteden aan het eigen patrimonium. Zulte Waregem gold vorig seizoen als lichtend voorbeeld. Het behaalde zijn successen met vooral Belgische voetballers maar verloochende zichzelf toen kort na de start van de competitie bleek dat er een acuut aanvallersprobleem was : de bekerwinnaar contracteerde snel de Peruaan Gonzales-Vigil en de Serviër Dragan Mrdja. Intussen mogen beiden alweer vertrekken. Eerder was de Nigeriaan Mohammed Datti, die het vorige week naar Bergen versaste, bij AA Gent losgeweekt. Datzelfde Bergen presenteerde in september de Kameroener Daniel Wansi als de nieuwe Zwarte Parel, inmiddels mag ook Wansi alweer andere oorden opzoeken en is er alweer een andere buitenlander gevonden : de Serviër Ilija Stolica, die in Sint-Truiden werd uitgerangeerd en in twaalf wedstrijden één keer scoorde. Het Belgische voetbal is ook in dat opzicht een feuilleton zonder einde, met veel paniekaan-kopen en weinig sportieve stabiliteit. Telkens weer nemen emotionele beslissingen de bovenhand op rationaliteit, telkens weer worden dezelfde fouten gemaakt. Op bestuursniveau ontbreekt het aan een sterk kader, aan professionals, aan voetbalverstand. Het is weinigen gegeven om voor de juiste posities de juiste voetballers te vinden. Natuurlijk zijn er nog altijd opportuniteiten in het buitenland. AA Gent dolf in de Emiraten de in dit land niet onbekende Togolees Adekanmi Olufade op, het ideale complement voor de kopbalsterke Dominic Foley. Bovendien kreeg Georges Leekens ook weer Alin Stoica, de koning van het zelfbeklag, aan het voetballen. Zo groeide AA Gent uit tot het op dit moment moeilijkst te ontwrichten geheel van het land. In tegenstelling tot sommige bestuurders, die zich in hun enthousiasme al eens vergalopperen, houdt de trainer de voeten stevig op de grond. Rust is ook het credo bij RC Genk, dat de batterijen oplaadde in de buurt van Valencia en daar nauwelijks over de titelkansen sprak. Toen de Limburgers in het begin van het seizoen Koen Daerden en Steven Defour lieten vertrekken en als vervangers Wim De Decker en Wouter Vrancken aantrokken, werd er ook door vele kenners hard gelachen. Maar juist hun aanwezigheid zorgt ervoor dat dit elftal een perfect geoliede ketting is. Kwaliteit, mentaliteit, verbaliteit, loopvermogen, goeie flanken en opportunisme, geen ploeg die zo goed in balans is met zichzelf als RC Genk. Het komt er nu alleen op aan om met de druk om te gaan. Zelfs dan als niemand het woord 'kampioen' in de mond durft nemen. DOOR JACQUES SYS