Zaterdag naar Gent-Roeselare geweest, een duel tussen de slechtste twee verdedigingen van het land. Spektakel gegarandeerd ? Vergeet het. Ware het niet dat de stadionomroeper vijf minuten voor het einde van de eerste helft plots (toevallig ?) even dancemuziek door de luidsprekers joeg en daarmee iedereen plots uit zijn winterslaap haalde, het ook al apathische publiek had wellicht niet eens gemerkt dat het rust was.
...

Zaterdag naar Gent-Roeselare geweest, een duel tussen de slechtste twee verdedigingen van het land. Spektakel gegarandeerd ? Vergeet het. Ware het niet dat de stadionomroeper vijf minuten voor het einde van de eerste helft plots (toevallig ?) even dancemuziek door de luidsprekers joeg en daarmee iedereen plots uit zijn winterslaap haalde, het ook al apathische publiek had wellicht niet eens gemerkt dat het rust was. Een sterker contrast met twee dagen eerder kan er niet zijn. Toen zorgde Zulte Waregem in datzelfde Ottenstadion en met nauwelijks meer volk wél voor sfeer. Toegegeven, een Europese wedstrijd blijft iets speciaals, maar het feestje dat die van Waregem kunnen bouwen, daar kijken ze in Gent toch van op. Enigszins jaloers zelfs. In een periode van kommer en kwel voor de Belgische sport, waar blessures en nederlagen, aanvallen op scheidsrechters of verhalen over doping en omkoping de sportpagina's domineren, ademt het fris. Wat Zulte Waregem donderdagavond liet zien, was entertainment. Scoren aan honderd procent, er was wat meeval mee gemoeid op cruciale momenten en toegegeven, toen we aan de rust in het perszaaltje een kwartier meepikten van Tottenham-Brugge, leek het daar dubbel zo snel te gaan en stond er net als een dag eerder in Milaan bij de tegenstander een pak meer kwaliteit, maar laat dat vooral de pret niet drukken. Essevee Europees, dat is genieten en veel goals zien. Ze vangen de tegenstander gegroepeerd op en breken dan razendsnel uit, zoals de Duivels van weleer, met voetbal over de grond, vaak in één tijd. In onderschatting bij de tegenstander durven we amper te geloven, in minder warenkennis wel, die Waregemse counter halen ze er hier in de competitie veel vaker uit. Is dit een Europese stunt ? Neen, dit is strategie. Scherp de eigen kwaliteiten en gebreken analyseren en daarnaar handelen. Leleu en Dindeleux zijn niet de snelsten aller achterspelers, maar als ervaren rotten weten ze wel hoe ze duels moeten uitvechten. Dus doen ze dat, ongeveer op de backlijn, met het betere trek- en sleurwerk waar die van Anderlecht nog wel eens een lesje in mogen nemen. Verschuere heeft de vista om een pass te geven en loopt zich Europees in balbezit vaak heel goed vrij. Zijn wedstrijd tegen Sparta was om in te lijsten. Sergeant heeft zes longen en gebruikt ze en met Van Nieuwenhuyze hebben ze centraal iemand die bijwijlen wat doet denken aan Timmy Simons. Discreet, een breker, misschien wat te eenzijdig rechtsvoetig, maar net als destijds bij Vanderhaeghe valt het te betreuren dat hij zo laat (27) in de eerste klasse kwam. En D'Haemers of Meert, dat is klasse gekoppeld aan werkkracht, de manier waarop zij goal nummer twee in elkaar staken, deed veel handen op mekaar gaan. Neen, een stunt is het dus niet, wel de vrucht van geduld, denkwerk, talent, arbeidsvreugde en wat geluk. Dat zoiets ook nog eens kan met acht - soms elders afgeschreven - Belgen en drie Fransen in de basis, betekent dat je niet noodzakelijk exotisch moet shoppen om wat te betekenen in het voetbal. De andere Europese ploegen gingen met de billen bloot en werden zonder pardon tegen sterkere tegenstanders gewezen op hun tekortkomingen. Met de billen bloot gaan ook hun respectieve leiders, die achter de schermen voluit de kandidatuur van Alain Courtois steunen als nieuwe secretaris-generaal. Courtois voert dezer dagen volop campagne, onlangs nog in Genk. Officieel voor het WK in 2018, maar eigenlijk voor zichzelf. Dat hij in een vorig leven als secretaris-generaal onder meer een marketingdossier verkeerd inschatte (wat de bond op een compensatievergoeding van ongeveer 600.000 euro te staan kwam), de tv-rechten van België-Duitsland dubbel verkocht (ook schadevergoeding) of Sabam negeerde (alweer schadevergoeding) en sponsors à la carte en tot veler ongenoegen bediende, is van geen tel meer. Misschien waait ook hier beter eens een flinke nieuwe wind. DOOR PETER T'KINT