M ark Hudson wrijft zich in de ogen. Langzaam wordt hij wakker, de pijn in zijn stramme rug herinnert hem eraan dat hij nog leeft. Het is dan ook niet erg comfortabel slapen op een matje in een tent. Hij kijkt om zich heen maar ziet niks, het is nog stikdonker. In een instinctieve reflex tast hij naar zijn smartphone, maar dan weet hij het weer: die hebben hij en alle andere spelers van Huddersfield Town moeten afgeven. Hij vloekt binnensmonds. Vierendertig jaar is hij en in heel zijn carrière heeft hij dit nog nooit meegemaakt. Dat de coach 'een klein beetje gek' was, wist hij al, zo had die zichzelf ook omschreven toen hij in november 2015 de teugels overnam van Chris Powell. Maar de hele ploeg voor vier dagen op een klein onbewoond eiland aan de Zweedse kust droppen zonder smartphones, elektriciteit, toiletten en degelijke bedden, dat was ongezien.
...

M ark Hudson wrijft zich in de ogen. Langzaam wordt hij wakker, de pijn in zijn stramme rug herinnert hem eraan dat hij nog leeft. Het is dan ook niet erg comfortabel slapen op een matje in een tent. Hij kijkt om zich heen maar ziet niks, het is nog stikdonker. In een instinctieve reflex tast hij naar zijn smartphone, maar dan weet hij het weer: die hebben hij en alle andere spelers van Huddersfield Town moeten afgeven. Hij vloekt binnensmonds. Vierendertig jaar is hij en in heel zijn carrière heeft hij dit nog nooit meegemaakt. Dat de coach 'een klein beetje gek' was, wist hij al, zo had die zichzelf ook omschreven toen hij in november 2015 de teugels overnam van Chris Powell. Maar de hele ploeg voor vier dagen op een klein onbewoond eiland aan de Zweedse kust droppen zonder smartphones, elektriciteit, toiletten en degelijke bedden, dat was ongezien. Later, in een interview met The Sun, moest Hudson toegeven: 'Die trip was een eyeopener. Vier dagen lang hebben we geroeid, gekampeerd, gekookt en we hebben elkaar beter leren kennen. Het was keihard, maar als ik er nu op terugkijk, heeft het ons misschien vijf of zes procent scherper gemaakt. Het was een gelegenheid om de sterke en zwakke punten van de groep te leren kennen en om een band met elkaar te ontwikkelen.'De naam van de trainer die dit allemaal bekokstoofde, is David Wagner. Wagner is een Duitser van 46 jaar die bij Huddersfield Town nog maar aan zijn eerste opdracht als T1 van een eerste elftal toe is. Voor hij een goeie twee jaar geleden zijn handtekening zette onder een contract bij de club uit West Yorkshire, speelde zijn leven als trainer zich ver van de spotlights af. Hij coachte al een aantal jaar het tweede team van Borussia Dortmund, toen hij een telefoontje kreeg van Stuart Webber. De toenmalige technisch directeur van Huddersfield Town wilde met de club, toen nog in The Championship, een volslagen nieuwe weg inslaan. Een ander soort voetbal en, als het even kan, alsjeblieft geen Engelse trainer meer. Wagner: 'Webber was opgewonden over wat we deden bij Dortmund en over het voetbal dat we speelden. Hij vroeg me: is het ook mogelijk om dat in Engeland te doen? Ik zei: waarom niet? Je moet alleen spelers hebben die openminded zijn en een club die dat ook is.' Na dat telefoontje volgden nog een aantal gesprekken en raakte Webber overtuigd: Wagner is onze man. De Duitser moest dan nog één struikelblok overwinnen: 'Het eerste wat mijn vrouw vroeg, was: 'Waar ligt Huddersfield?' Maar toen ze het vuur in mijn ogen zag, was het voor haar duidelijk dat we dit gingen doen.' Huddersfield ligt in hartje Engeland, in het graafschap West Yorkshire. Het is een universiteitsstad van zo'n 150.000 inwoners. De lokale voetbalclub heeft als bijnaam The Terriers. Ideaal, vond Wagner. 'Het voetbal dat we willen spelen, is namelijk zoals een terriër. Hij is niet de grootste hond, eerder klein, maar wel agressief. Hij is niet bang en durft het tegen grotere honden op te nemen. Hij is snel, beweeglijk, heeft een grote uithouding en hij geeft nooit op. Ja, zo'n kleine hond heeft heel wat fighting spirit!' Vechtersmentaliteit, passie en snelheid zijn drie sleutelwoorden in het voetbal van Wagner. Het is ook die speelstijl, later Gegenpressing genoemd, die Jürgen Klopp introduceerde bij Borussia Dortmund en waarmee de club tal van successen behaalde. Op het moment dat Wagner Huddersfield Town overnam, in november 2015, stond het op een achttiende plaats in The Championship. De supporters begonnen al te vrezen voor een terugkeer naar de League One, zeker toen ook de eerste twee wedstrijden onder de nieuwe Duitse coach verloren gingen en Huddersfield Town wegzakte naar een 22e plaats. Maar Wagner behoedde The Terriers voor de degradatie. In de voorbereiding op het seizoen 2016/17 was er dan de befaamde trip naar het Zweedse eiland. 'We gingen daar naartoe voor vier dagen en drie nachten en we namen geen bal mee. Als je altijd samen bent, in een tweepersoonstent of acht uur per dag in een tweepersoonskano - en we zorgden ervoor dat er altijd andere duo's samen gezet werden - dan moet je wel met elkaar praten. Ik ben ervan overtuigd: hoe beter je je ploegmaat kent naast het veld, hoe beter je voor hem zal werken in oncomfortabele situaties op het veld', legde Wagner de unieke trip later uit. Door hen uit hun comfortzone te halen en hen met elkaar te confronteren ontstond er een verbondenheid tussen de spelers die ervoor zorgde dat ze tijdens het seizoen als team boven zichzelf uitstegen. 'In die vier dagen verlegden ze hun grenzen. Ik kan nu met honderd procent zekerheid zeggen dat die trip een succes was.' De Zweedse excursie was niet het enige idee van Wagner. Om de haverklap stond hij in het bureau van voorzitter Dean Hoyle met nieuwe voorstellen: er moest een voedingsspecialist komen, er moest vaker getraind worden, het team moest de dag voor een match op hotel overnachten. In de contracten van de spelers liet Wagner opnemen dat ze in een straal van vijftien mijl binnen de club moesten wonen. De reden? Lang onderweg zijn is niet goed voor de recuperatie. Hij begon ook aan een campagne onder de naam #NoLimits. 'Ik zet geen doelen, want soms zijn doelen limieten en daar houd ik niet van', verklaarde Wagner zich nader. Hij voegde er voor de duidelijkheid aan toe: 'Maar ik ben geen dromer, wel een werker.' Zijn aanpak sloeg aan. Huddersfield Town kwam aan het einde van het seizoen 2016/17 als beste uit de bus in de promotieplay-offs. Die worden gespeeld tussen de nummers drie tot zes in het eindklassement van The Championship. In de finale klopten de Terriers het ervaren Reading, de favoriet gecoacht door Jaap Stam, na strafschoppen. Op 29 mei 2017, vijfenveertig jaar nadat het weggezakt was uit de eerste afdeling, mocht Huddersfield Town zich opmaken voor een onverwachte terugkeer. Wagner na de promotie: 'We weten nu waar onze limieten liggen: in de Premier League.' Terwijl in de stad Huddersfield het feestgedruis losbarstte, begon in het zuiden van Frankrijk iemand onbedaarlijk te huilen in zijn vakantiechalet. Het was Jürgen Klopp. Wagner had hem uitgenodigd om live naar de promotiematch te komen kijken, maar dat had de Liverpooltrainer geweigerd: 'Ik wilde de camera's niet naar mij gericht zien tijdens die wedstrijd.' Maar uiteraard had hij alles op tv gevolgd. Hij was zo blij voor zijn vriend Wagner dat de tranen over zijn wangen rolden. 'Ik ken Jürgen Klopp al langer dan mijn eigen vrouw', is de titel boven een interview met Wagner in The Guardian. De twee hebben dan ook een lang gezamenlijk verleden. Toen Wagner op zijn negentiende tekende voor Mainz 05, voetbalde ook Klopp daar. 'Het was liefde op het eerste gezicht', grapt Wagner erover. 'We werden meteen vrienden, hoewel we concurrenten waren. Hij was een aanvaller en ik was dat ook. Maar de trainer besloot dan om van Jürgen een verdediger te maken en dat was een goede beslissing. Nochtans was Jürgen een echte spits, een doelpuntenmaker, sterk in de lucht én snel. Over zijn nieuwe rol als verdediger klaagde hij nooit. Hij paste zich aan en had dan nog een mooie carrière.' De twee vrienden voetbalden vier seizoenen samen bij Mainz, waarna Wagner naar Schalke 04 verhuisde in 1995. Met de club uit Gelsenkirchen won hij in 1997 de UEFA Cup, ook al zat hij er voornamelijk op de bank. In de spits liep immers niemand minder dan Marc Wilmots en was er ook nog concurrentie van Martin Max. In die periode speelde hij ook acht keer voor de nationale ploeg van de Verenigde Staten. Wagner is immers de zoon van een Amerikaanse militair. En Thomas Dooley, destijds zijn ploegmaat bij Schalke, deed een goed woordje voor hem bij bondscoach Steve Sampson. De Amerikaanse Duitser miste maar op een haar na een selectie voor het WK 1998. 'Het niveau van mijn Engels was wel een probleem bij de nationale ploeg', zegt Wagner er nu over. 'En als je me vraagt of ik me een Amerikaan of een Duitser voel, dan is het antwoord duidelijk: Duitser.' Na de UEFA Cupwinst met Schalke stapte hij over naar tweedeklasser FC Gütersloh. Toen zijn ploeg tegen Mainz 05 speelde, kwam hij oog in oog te staan met Jürgen Klopp. 'We waren zelfs rechtstreekse tegenstanders, want hij was rechtsachter en ik linksbuiten', herinnert Wagner zich in het Engelse voetbalblad FourFourTwo. 'Misschien was dat wel mijn beste dag als voetballer, niet de UEFA Cup met Schalke', grijnst hij. 'Ik was die dag in topvorm en Jürgen duidelijk niet. Ik maakte tegen hem de enige hattrick uit mijn hele carrière.' 'Hij herinnerde mij daaraan voor de wedstrijd', zei Jürgen Klopp op 28 oktober vorig jaar voor de camera's, nadat Liverpool met 3-0 gewonnen had van Huddersfield Town. 'Nu heb ik mijn revanche, haha.' Om er meteen daarna aan toe te voegen: 'Maar Huddersfield heeft een goed team: ik ben fan.' De twee spreken nog geregeld met elkaar af en drinken dan samen een biertje. Dat moeten er voor Wagner niet te veel zijn. 'Ik was getuige op het huwelijk van Jürgen in 2005, maar ik heb geen idee meer wat voor speech ik daar gegeven heb. Ik had te veel gedronken. Ik ben niet de beste drinker, twee pintjes volstaan voor mij. Jürgen is daar veel beter in!' Toch had het niet veel gescheeld of David Wagner was nu geen trainer in de Premier League. Na zijn carrière als voetballer had hij het er eventjes mee gehad. 'Ik voelde geen voetbalhonger meer en ik dacht: er moet toch iets anders zijn in het leven. Nadat ik gestopt was, vond ik het leuk dat er geen regels meer waren, geen mensen ook die je vertellen wat je moet doen. Toen ik begon te studeren, voelde ik me voor de eerste keer in mijn leven vrij.' Wagner schreef zich in aan de universiteit van Darmstadt en vatte studies in de biologie en de sportwetenschappen aan. Na vijf jaar had hij zijn diploma, maar dat ging niet zonder slag of stoot. 'Daarvoor moest ik uit mijn comfortzone komen. Eerlijk gezegd: had ik van tevoren geweten hoe moeilijk het zou zijn en hoe lang het zou duren eer ik dat diploma had, ik was er nooit aan begonnen. Maar ik heb het gehaald. Er wordt me weleens gevraagd of ik trots ben op mijn prestaties met Huddersfield. Neen. Ik ben wel blij voor de mensen, maar waar ik écht trots op ben, is dat ik mijn universiteitsdiploma gehaald heb. Het heeft me sindsdien ook geholpen in mijn job, aangezien ik nu exact weet wat er in de lichamen omgaat van de spelers met wie ik werk.' Toen Wagner in 2011 een telefoontje kreeg van Jürgen Klopp om bij hem te komen werken in Dortmund, was hij net een opleiding aan het volgen om leraar te worden. Maar de lokroep van het voetbal was te groot. Wagner: 'Als je dat voetbalvirus in je hebt, dan komt het op een gegeven moment toch terug.' En sindsdien is het niet meer verdwenen...