KRISTOF DE RYCK
...

KRISTOF DE RYCKKeek je vroeger naar de Troetelbeertjes? "Ja! Dat waren die met een tekeningetje op hun buik. Maar ik had het eigenlijk nog meer voor zaken waar wat actie bij te pas kwam. Ik herinner mij dat ik als kind op woensdagnamiddag altijd naar een Franse zender keek, want op de Vlaamse had je toen nog niet echt kinderprogramma's. Op TF1 was er Club Dorothée, een beetje in de trant van Ketnet nu. Daar kon je naar Rambo kijken, Les chevaliers du Zodiaque, de Power Rangers, dat soort dingen." "Drie punten voor Dender." "Ik heb een zus die dertien en een broer die tien jaar ouder is. Eigenlijk ben ik een nakomertje. Kakkernestje, bedorven strontje, allemaal dingen die ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg." "Mogelijk, ik heb het eigenlijk nooit gevraagd. Het gebeurde naar het schijnt wel na een trouwfeest ( lacht). Misschien dus halvelings een ongelukje, ja. "Maar om op je eerste vraag te antwoorden: de zaken die mijn broer droeg, wa- ren niks voor mij. Hij was fan van Bob Marley en ik zag dat niet echt zitten. Veel geel, rood en groen. En hij had ook zwarte, punkachtige kleren, met allemaal ritsen ... Nee, bedankt. "Een eigen stijl had ik nog niet. Ik trok aan wat mijn moeder kocht. Dat werden dan broeken met knielappen, zoals de Fixkes zongen." " Natalie Imbruglia. Mocht die mij dat vragen, dan zou ik niet alleen haar boezem tekenen ( lacht). Dat is het type waar ik honderd procent voor val. En voor mijn vriendin ook natuurlijk. Ze heeft er wat van weg. Vooral het haar spreekt mij aan. En de ogen, de kleur, de fonkeling daarin. Er mag wat deugnieterij inzitten, zoals wij dat zeggen. Bij mij zie je dat ook af en toe. "Ik heb ooit wel al eens de buik van Geena Lisa gesigneerd. Die kwam optreden op een personeelsfeestje bij mijn toenmalige werkgever en toen ben ik gaan vragen of dat mocht. Zij vond het geen probleem. Kid Coco stond toen al op het podium ..." "Zo op het einde van de dag krult de neus van mijn vriendin af en toe. Zij klaagt bij momenten, maar zelf vind ik dat het best meevalt. Trouwens, dat mag toch zeker? Een goeie bok móét stinken ( lacht)." "Ik kan niet stilstaan als ik telefoneer." "( stelt de vraag aan zijn vriendin naast zich en begint een conversatie met haar) Thuis?! Neen. Heb jij me al buitengestoken? Ah, alleen maar bijna ... ( denkt na) Ik weet het! In Gent, de Overpoort. In een café had ik drie pintjes gevraagd zonder 'alstublieft' te zeggen. Die ober drukte op een knopje, de buitenwipper kwam, greep me bij mijn kraag en zei dat ik op straat mocht gaan uitrusten. Dat was een café voor het chiquere volk en die zagen dat ik maar een studentje was. Schandalig." "Ik ben nog van die generatie, ja. Dat was een beetje een familiegebeurtenis. Toen kon je dat ook nog een echte zangwedstrijd noemen. Nu lijkt het meer op theater, als je kijkt naar Lordi ... Dat is niet slecht, maar al die kostuums ( blaast), die show ... Ik volg het de laatste jaren niet echt meer. "Indertijd heb ik Sandra Kim nog zien winnen. In haar wit pakje, met het roze strikje. Mooi. En ik herinner me ook nog iets, hoe ging dat weer? ( begint half te zingen) 'Hoepla hoele hoele'... Maar dat heeft niet gewonnen." Verbaast me niks. S KRISTOF DE RYCK