Vorig seizoen moest Anderlecht een half basiselftal vervangen. Niet voor elke positie vond het onmiddellijk een vervanger op niveau. Daardoor bleef het bijvoorbeeld tot na de winterstop wachten op een echte rechtsachter.
...

Vorig seizoen moest Anderlecht een half basiselftal vervangen. Niet voor elke positie vond het onmiddellijk een vervanger op niveau. Daardoor bleef het bijvoorbeeld tot na de winterstop wachten op een echte rechtsachter. Toch startte Anderlecht sterk. Het toonde zich vooral mentaal weerbaar, al bleef het door de manager en het publiek gevraagde champagnevoetbal lang uit. Toen na de winterstop de ontbrekende stukjes van de puzzel werden ingevuld en Ahmed Hassan na een moeilijke aanpassing helemaal openbloeide, kwam paars-wit echt op dreef. Stilaan kreeg, na veel rotatiewerk, een vast team vorm. Op het einde slikte paars-wit nog amper tegengoals en werd het terecht kampioen. Afgelopen zomer verlieten geen basisspelers het Astridpark ( Anthony Vanden Borre was al langer uit beeld). De nieuwkomers ( Triguinho en Cyril Théréau) konden zich nog niet opwerpen tot echte versterkingen. In principe gaat trainer Franky Vercauteren uit van een 4-3-3. In de doorsneecompetitiewedstrijden moet dat kunnen met één controlerende middenvelder, in topmatchen met twee. Daniel Zitka was afgelopen seizoen de beste keeper in de eerste klasse, hield tot na de winterstop zijn ploeg een aantal keer recht en pakte veel punten. In de slotfase kon hij bijna werkloos toekijken hoe de inmiddels goed ingespeelde verdediging makkelijk de nul hield. Door het sterke seizoen van Zitka moest Silvio Proto na zijn revalidatie vanaf de zijlijn toekijken. Dit seizoen wil Proto de druk op Zitka, die als titularis start, opvoeren. Rechts achteraan zoekt paars-wit nog een alternatief voor Marcin Wasilewski. Vorig jaar depanneerde Nicolas Pareja daar vaak, maar hij komt het best tot zijn recht centraal in de verdediging, naast Roland Juhász, Mark De Man of Max von Schlebrügge. Ook Olivier Deschacht kan centraal spelen, maar trad vooral aan als linksachter én bleek een van de meest regelmatige spelers van paars-wit. Jelle Van Damme, die zich tijdens de blessure van kapitein Bart Goor opwierp tot een stevige vervanger voor de kapitein, kan ook achterin zowel centraal als links functioneren. In principe gaat Vercauteren uit van drie middenvelders. In doorsneecompetitiematchen kan dat met één controlerende middenvelder, in toppers en Champions Leaguewedstrijden met twee controlerende en één aanvallende. Die laatste rol is voor Ahmed Hassan, de smaakmaker van de terugronde. Lucas Biglia is de controlerende middenvelder, met naast zich Bart Goor, Mark De Man of eventueel Walter Baseggio. Tijdens Goors blessure toonde Jelle Van Damme zich op die positie een uitstekende vervanger, maar als hij weer fit is, speelt Goor. Nieuwkomer Triguinho, gehaald als opvolger voor Goor, is nog niet klaar voor een basisplaats. Nicolás Frutos hoopt tegen de Champions League speelklaar te zijn, maar dat is een optimistische prognose. Als hij niet speelt, is Mémé Tchité de meest aangewezen man om als diepe spits uitgespeeld te worden. Op de flank komen dan Mbark Boussoufa (links, met Roland Lamah als alternatief) en Mbo Mpenza,Jonathan Legear of Cyril Théréau (rechts). Alleen zal het een tijd duren eer Théréau na een moeizame revalidatie mentaal en fysiek helemaal op punt staat. Zodra Frutos fit is, wordt hij centrumspits en schuift Tchité op naar rechts. In een systeem met twee spitsen krijgt het duo Frutos-Tchité de voorkeur. Met een zowat ongewijzigde kern en nieuwkomers die zich nog geen meerwaarde konden tonen, kan Anderlecht teruggrijpen naar de basisploeg van vorig seizoen en op zijn automatismen van toen teren. Van de drie spelers die paars-wit graag wilde, vond het enkel de spits, al heeft Théréau nog tijd nodig. De 'box-to-box-middenvelder' en een alternatief voor de rechtsachter zijn er nog niet. Omdat Anderlecht al zijn talenten kon behouden en die nog beter weten wat de trainer van hen verlangt, moet paars-wit in de Belgische competitie moeiteloos zijn rol als titelfavoriet kunnen waarmaken. Europees is het de vraag of de verdediging, die na Nieuwjaar als een puzzel in mekaar paste, beter de nul kan houden dan vorig jaar. S Door Geert Foutré