A xel Colonna-Cesari groeide op als fan van Club Brugge, maar heeft zich op latere leeftijd nog bekeerd tot het kakkerschap. "Als West-Vlaams jongetje is het logisch dat je voor een ploeg uit de streek kiest. In mijn geval was dat Club, vooral ook door de figuur van Jan Ceulemans. Nadien is dat een beetje verwaterd omdat ik elders ging werken.

"In Mechelen had ik algauw veel vrienden die hevig supporterden voor KV Mechelen. Ze hebben mij weten te overtuigen om ook eens te gaan kijken. Mijn vuurdoop was meteen de beladen derby tussen KV en Racing, toen beide clubs in derde klasse zaten. Ik was toen nog geen supporter, maar probeer maar eens neutraal te blijven als je ziet hoe mensen erin opgaan. Ik was enorm verrast door de geweldige sfeer Achter De Kazerne. Het is geen al te groot stadion, waardoor je niet te ver uit elkaar zit en er een warme, hartelijke ambiance hangt. De supporters leven zo hard mee dat ze een wedstrijd kunnen doen kantelen. Hoeveel ploegen kunnen dat zeggen in België?

"Coach Marc Brys is ondertussen een keertje komen eten in mijn restaurant. Een heel innemende man, je voelt dat hij mensen kan meekrijgen in zijn verhaal. Hij lijkt me iemand die meeleeft, die kan motiveren, die mensen op hun juiste plaats kan zetten ... Je zag ook dat hij vrij rustig bleef toen Mechelen eerder dit seizoen 0 op 15 haalde. Ik kijk daar altijd met veel belangstelling naar, omdat precies dat coachen in ons beroep steeds belangrijker wordt. Al zijn wij gelukkig niet afhankelijk van het weer, de scheidsrechter, blessures ... ( lacht) Ik heb het vak nog geleerd toen er een absolute kadaverdiscipline heerste in de keuken. De chef kon zich alles permitteren en gaf zijn instructies roepend en tierend. Nu werkt dat niet meer. Je bereikt veel meer met een schouderklopje op zijn tijd en door je mensen te steunen in moeilijke momenten. Ik probeer tussen mijn personeel te staan, niet erboven.

" Michel Preud'homme vond ik ook ongelooflijk inspirerend op dat vlak. Ik heb hem leren kennen toen hij trainer was van AA Gent. Hij logeerde in Hotel Auberge Du Pêcheur in Sint-Martens-Latem, waar ik op dat moment chef was, en kwam er bijna dagelijks eten. Preud'homme is altijd enorm populair bij de supporters en dat is geen toeval. Als hij bij ons binnenkwam, nam hij de moeite om iedereen te groeten en een praatje te slaan. Bij zijn vertrek is hij nog in de keuken gekomen om afscheid te nemen. Ik vind het prachtig dat iemand die zo veel bewezen heeft, nog zo veel respect toont. Zo dwingt hij zelf ook weer respect af. Een plezier om voor te werken."

Als bezieler van 'Sterren op de grasmat' is Colonna-Cesari er eerder al in geslaagd zijn interesse in coachen en voetbal te verenigen. "Het idee voor 'Sterren op de grasmat' heb ik opgepikt in Montpellier, waar de beste Franse keukens zich al twintig jaar met elkaar meten op een voetbaltoernooi. Ik heb het hier twee jaar georganiseerd, met prominenten als Frank De Bleeckere en Paul Van Himst als peters. Dan namen de brigades van De Karmeliet, Oud Sluis en Hof van Cleve het in korte broek tegen elkaar op.

"Voor mij was dat de ideale vorm van teambuilding. Je moet weten dat topchefs elkaar wel geregeld ontmoeten, maar het personeel niet. Met het toernooi en het etentje nadien kregen zij ook eens de gelegenheid om te verbroederen. Maar het belangrijkste is dat we twee keer een cheque van 10.000 euro konden overhandigen aan een goed doel. Het eerste jaar was dat Wijkresto & Co, dat kansarmen in het Gentse een betaalbare maaltijd wil aanbieden. In 2010 ging de opbrengst naar Make-A-Wish, dat kinderen met een levensbedreigende ziekte helpt om hun diepste wens in vervulling te laten gaan. Door omstandigheden was het dit jaar niet mogelijk om het toernooi te organiseren, maar als er mensen mee aan de kar willen trekken, hoop ik dat we er in de toekomst weer mee verder kunnen gaan."

DOOR JENS D'HONDT

A xel Colonna-Cesari groeide op als fan van Club Brugge, maar heeft zich op latere leeftijd nog bekeerd tot het kakkerschap. "Als West-Vlaams jongetje is het logisch dat je voor een ploeg uit de streek kiest. In mijn geval was dat Club, vooral ook door de figuur van Jan Ceulemans. Nadien is dat een beetje verwaterd omdat ik elders ging werken. "In Mechelen had ik algauw veel vrienden die hevig supporterden voor KV Mechelen. Ze hebben mij weten te overtuigen om ook eens te gaan kijken. Mijn vuurdoop was meteen de beladen derby tussen KV en Racing, toen beide clubs in derde klasse zaten. Ik was toen nog geen supporter, maar probeer maar eens neutraal te blijven als je ziet hoe mensen erin opgaan. Ik was enorm verrast door de geweldige sfeer Achter De Kazerne. Het is geen al te groot stadion, waardoor je niet te ver uit elkaar zit en er een warme, hartelijke ambiance hangt. De supporters leven zo hard mee dat ze een wedstrijd kunnen doen kantelen. Hoeveel ploegen kunnen dat zeggen in België? "Coach Marc Brys is ondertussen een keertje komen eten in mijn restaurant. Een heel innemende man, je voelt dat hij mensen kan meekrijgen in zijn verhaal. Hij lijkt me iemand die meeleeft, die kan motiveren, die mensen op hun juiste plaats kan zetten ... Je zag ook dat hij vrij rustig bleef toen Mechelen eerder dit seizoen 0 op 15 haalde. Ik kijk daar altijd met veel belangstelling naar, omdat precies dat coachen in ons beroep steeds belangrijker wordt. Al zijn wij gelukkig niet afhankelijk van het weer, de scheidsrechter, blessures ... ( lacht) Ik heb het vak nog geleerd toen er een absolute kadaverdiscipline heerste in de keuken. De chef kon zich alles permitteren en gaf zijn instructies roepend en tierend. Nu werkt dat niet meer. Je bereikt veel meer met een schouderklopje op zijn tijd en door je mensen te steunen in moeilijke momenten. Ik probeer tussen mijn personeel te staan, niet erboven. " Michel Preud'homme vond ik ook ongelooflijk inspirerend op dat vlak. Ik heb hem leren kennen toen hij trainer was van AA Gent. Hij logeerde in Hotel Auberge Du Pêcheur in Sint-Martens-Latem, waar ik op dat moment chef was, en kwam er bijna dagelijks eten. Preud'homme is altijd enorm populair bij de supporters en dat is geen toeval. Als hij bij ons binnenkwam, nam hij de moeite om iedereen te groeten en een praatje te slaan. Bij zijn vertrek is hij nog in de keuken gekomen om afscheid te nemen. Ik vind het prachtig dat iemand die zo veel bewezen heeft, nog zo veel respect toont. Zo dwingt hij zelf ook weer respect af. Een plezier om voor te werken." Als bezieler van 'Sterren op de grasmat' is Colonna-Cesari er eerder al in geslaagd zijn interesse in coachen en voetbal te verenigen. "Het idee voor 'Sterren op de grasmat' heb ik opgepikt in Montpellier, waar de beste Franse keukens zich al twintig jaar met elkaar meten op een voetbaltoernooi. Ik heb het hier twee jaar georganiseerd, met prominenten als Frank De Bleeckere en Paul Van Himst als peters. Dan namen de brigades van De Karmeliet, Oud Sluis en Hof van Cleve het in korte broek tegen elkaar op. "Voor mij was dat de ideale vorm van teambuilding. Je moet weten dat topchefs elkaar wel geregeld ontmoeten, maar het personeel niet. Met het toernooi en het etentje nadien kregen zij ook eens de gelegenheid om te verbroederen. Maar het belangrijkste is dat we twee keer een cheque van 10.000 euro konden overhandigen aan een goed doel. Het eerste jaar was dat Wijkresto & Co, dat kansarmen in het Gentse een betaalbare maaltijd wil aanbieden. In 2010 ging de opbrengst naar Make-A-Wish, dat kinderen met een levensbedreigende ziekte helpt om hun diepste wens in vervulling te laten gaan. Door omstandigheden was het dit jaar niet mogelijk om het toernooi te organiseren, maar als er mensen mee aan de kar willen trekken, hoop ik dat we er in de toekomst weer mee verder kunnen gaan."DOOR JENS D'HONDT