Dat hij goed kan voetballen, wisten we. Danijel Milicevic was tot voor kort vooral een leuke speler. Af en toe trok hij de aandacht met een fluwelen vrije trap. Maar wat hij onlangs tegen Club Brugge presteerde, was ongezien: hoe hij twee keer de diepte in spurt, in de rug van de verdediging; hoe hij de eerste keer ook nog een man afhoudt; en hoe hij dan twee keer de beste keeper van de competitie verrast met een flukse diagonale plaatsbal, een keer met rechts en een keer met links! Mili is in play-off 1 dé man van leider AA Gent. Waarom nu pas die doorbraak aan de top? Want hij speelt intussen al zeven jaar in België: drie jaar bij Eupen, waarvan twee in de tweede klasse; twee en een half jaar bij Charleroi, waarvan één in de tweede klasse; en anderhalf jaar bij Gent.
...

Dat hij goed kan voetballen, wisten we. Danijel Milicevic was tot voor kort vooral een leuke speler. Af en toe trok hij de aandacht met een fluwelen vrije trap. Maar wat hij onlangs tegen Club Brugge presteerde, was ongezien: hoe hij twee keer de diepte in spurt, in de rug van de verdediging; hoe hij de eerste keer ook nog een man afhoudt; en hoe hij dan twee keer de beste keeper van de competitie verrast met een flukse diagonale plaatsbal, een keer met rechts en een keer met links! Mili is in play-off 1 dé man van leider AA Gent. Waarom nu pas die doorbraak aan de top? Want hij speelt intussen al zeven jaar in België: drie jaar bij Eupen, waarvan twee in de tweede klasse; twee en een half jaar bij Charleroi, waarvan één in de tweede klasse; en anderhalf jaar bij Gent.Dany Ost was coach van KAS Eupen toen Danijel Milicevic daar in 2008 aankwam. Het was de tijd dat de Italiaanse makelaar Antonio Imborgia baas was in het Kehrwegstadion. "Ik moet zeggen: Danijel was toen ook al een hele goeie speler, hoor", vertelt Ost. "Iemand met veel kwaliteiten. Op stilstaande fasen, ja, maar niet alleen dat. Hij was bijvoorbeeld ook heel snel op de eerste twee à drie meter. Hij reageert als de bliksem, in een fractie van een seconde. Ook daar kon hij het verschil mee maken. Hij was links- en rechtsvoetig en kon op veel plaatsen spelen. Bij mij stond hij toen rechts of centraal. Een grote kwaliteit van hem is ook dat hij in een groep een schitterende gast is. Een heel sociale jongen die vier of vijf talen spreekt: Duits, Frans, Engels, Italiaans,... Het probleem toen was een beetje dat hij heel fragiel was en af en toe sukkelde met blessures. Danijel is een laatbloeier en zit nu bij een goeie club met een hele goeie trainer, een trainer die slim en tactisch sterk is. Want Danijel is zelf ook slim. Terwijl je iets zegt, is hij het al aan het doen. Hij pikt heel snel op en voelt op het veld heel goed aan wat er zal gebeuren. Hij is meer ervaren nu natuurlijk, en ik zie dat hij nu met meer vertrouwen speelt dan toen hij hier aankwam. Dat is belangrijk voor hem, want hij is een gevoelspersoon met wie je veel moet spreken. Hij is nu in volle evolutie." Hij kwam uit Zwitserland. Zijn ouders zijn Serviërs die ex-Joegoslavië ontvluchtten en in Bellinzona een tankstation met garage runnen. Danijel voetbalde in Bellinzona, in Lugano en in Yverdon-les-Bains alvorens hij naar België kwam. Hij arriveerde in Eupen gelijktijdig met Mijat Maric, Zwitser met Kroatische roots die zelf ook opgroeide in het Italiaanse deel van Zwitserland. "Bij FC Lugano speelde ik bij de U18 en hij bij de U15", vertelt Maric. "We kenden elkaar maar de basis van onze vriendschap werd vooral gelegd in Eupen, waar we een appartement deelden. Danijel was in Zwitserland een bijzonder talent. Hij werd weleens verweten fysiek niet sterk genoeg te zijn, maar dat compenseerde hij met zijn intelligentie. Je moet weten: hij woog toen nog tien kilo minder dan nu. Hij was klein en licht, maar toch maakte hij met Lugano in tweede geweldige goals vanop afstand. Met Yverdon draaide hij een goed seizoen in eerste, hij was toen net als Ivan Rakitic Zwitsers belofte-international, maar de club degradeerde. Er kwamen aanbiedingen, maar de voorzitter wou geld van hem maken en uiteindelijk kwam het erop neer dat Danijel een jaar niet speelde. Op hetzelfde moment kende ik problemen bij Bari en omdat we dezelfde manager hadden, Alessandro Beltrami, kwamen we allebei bij Eupen terecht. Daar begonnen we weer vanaf nul en dwongen we mee de promotie naar eerste af. Na mijn transfer naar Lokeren volgde Danijel mij daar op als aanvoerder, maar na de degradatie kende hij een moeilijke zomer. Hij vond geen club. Tot Jos Daerden hem meenam naar Charleroi, dat ook was gedegradeerd. Hoe Danijel zich mentaal uit zulke situaties wist te redden en hoe hij nu als sleutelspeler met Gent voor de titel strijdt: chapeau!" Hij is, vindt zijn vriend Maric, dezelfde speler als in Eupen en Charleroi. "Misschien is hij nu fysiek iets sterker, omdat deze coach hem veel harder doet werken. Misschien is het ook de verdienste van de coach dat hij de positie en de manier van spelen vond waarin hij het best rendeert, en dat hij hem vertrouwen geeft en belangrijk maakt. In elk geval ben ik blij dat Danijel er eindelijk in slaagt zijn volledige potentieel te tonen. Zijn timing is ongelooflijk goed, hij leest het spel en voelt aan waar de ruimte zal vallen. Met een beetje vrijheid kan hij de tegenstander veel pijn doen. Zijn kwaliteiten zijn er altijd geweest, het was de opportuniteit om ze op dit niveau te tonen die ontbrak." Een van zijn maatjes bij Charleroi was Onur Kaya. Die benadrukt dat Milicevic ook daar al wel liet zien dat hij een type is dat ook zonder bal voor diepgang kan zorgen. "Meestal werd hij in de voet aangespeeld, maar op het juiste moment vertrekken zonder bal kon hij ook. Bij Charleroi speelde hij vooral vanaf de rechterkant, nu zie je dat hij echt achter de spits speelt. Een type als Depoitre maakt het voor hem ook makkelijker, omdat die alles pakt met het hoofd en ballen devieert én omdat Danijel slim loopt. Vorig seizoen is hij na zijn transfer in januari naar Gent niet zo goed begonnen. Hij deed niet altijd mee, misschien had hij wat tijd nodig om echt voluit te kunnen gaan. Maar er is natuurlijk ook een wereld van verschil tussen hoe Gent nu speelt en hoe het vorig seizoen speelde. Ik ken hem, het verbaast mij niet dat hij nu op zo'n hoog niveau presteert. Wat mij verrast, is dat hij zo veel doelpunten maakt. Hij is efficiënter geworden, gaat vaker in de diepte en scoort dan meer. Ik vind hem een heel geschikt type voor dit Gent, dat met snelle spelers snel naar voren voetbalt. Zijn prestaties doen mij plezier, want hij is iemand die ik mag op en naast het veld. Danijel is een eenvoudige, aardige, aangename jongen, geliefd door iedereen, denk ik. We gingen ook vaak samen op stap in Brussel. Hij is een genieter, ja, maar hij is ook heel serieus. Als ik zeg 'op stap gaan', dan is dat niet tien pintjes drinken he. Neen, gewoon gezellig, twee of drie drankjes, en dan was het over." Een miljoen euro betaalde AA Gent naar verluidt voor Milicevic. Voetballen in de Ghelamco Arena, het is helemaal iets anders dan in het Kehrwegstadion. Vorig seizoen scoorde hij in tien competitiewedstrijden niet één keer voor de Buffalo's. Maar de laatste weken haalt hij dus een heel hoog niveau. "Daar speelt de coach een grote rol in", zegt Peter Balette, die vorig seizoen assistent-trainer was van Mircea Rednic en die dat nu is van Hein Vanhaezebrouck. "Die specifieke loopacties in de rug van de verdediging zoals tegen Standard en Club Brugge zijn er door de coach ingepompt. En Mili is een heel slimme speler, iemand die het tactische plannetje van de coach heel goed kan vertalen op het veld." Dat is anders dan hij onder de vorige coach moest spelen. "Onder Mircea was hij meer de man die het spel verdeelde en heel veel naar de bal toe speelde. Hein vraagt andere dingen. Nu krijgt Mili in de aanvallende posities veel ruimte voor positiewissels en loopacties en dat doet hij uitstekend. Hij is iemand die altijd alert is als er door de coaches tactische zaken worden meegegeven. Mili is de strateeg van de stilstaande fasen en ook de man die voor de wedstrijd en tijdens de rust altijd in communicatie is om kleine dingen bij te sturen, om iedereen wakker en scherp te houden. Het is een slimme en correcte jongen. Je voelt in de groep het respect voor hem. Hij is zich ook wel echt aan het profileren en is door zijn manier van spelen stilaan aan het uitgroeien tot een leider. Niet door zijn verbale kracht, maar door de kwaliteit die hij brengt. Hij voetbalt een beetje zoals hij in het leven is. Alles moet piekfijn in orde zijn. Altijd netjes gekleed, mooi uitgedost, afgeborsteld. Leuke wagen, Maserati." Maar hij moet meer lopen dan ooit. "Ja, het regime van Hein is verschrikkelijk zwaar en daar moet hij in mee. Zijn fysieke conditie zal nu sowieso wel beter zijn, daardoor zal hij minder geblesseerd zijn en in een wedstrijd veel meer aanwezig zijn. Mili is allesbehalve een freak van lange duurlopen, maar de coach maakte er hem onlangs op attent dat hij in de wedstrijd toch dertien à veertien kilometer gelopen had. Hij profiteert van het loopwerk dat hij op training moet doen. Dat verklaart de verrassende wending die er is gekomen. Mili is een beetje de exponent van een club die in zijn geheel stappen zette en van een ploeg die nu kan meedingen met de grote ploegen." Het laatste woord is voor Ljubomir Radanovic, ex-Joegoslavisch international die nog voor Standard speelde en zijn carrière beëindigde in Bellinzona. Dat is de plaats waar Milicevic opgroeide. "Ik ken hem al van toen hij klein was, mijn zoon speelde in Zwitserland nog met hem samen", zegt Radanovic, die nu makelaar is en in het Luikse woont. "In Eupen ben ik hem weer tegengekomen en sindsdien ben ik zijn vertrouwenspersoon. Ik deed zijn transfer naar Charleroi en ook die naar Gent. Toen hij voor Gent tekende, zei ik: in anderhalf jaar zal hij tussen de acht en de twaalf goals maken en tussen de tien en de vijftien assists geven én zal hij aanvoerder geworden zijn. Ze lachten daar een beetje mee, maar ik wist heel goed waarover ik sprak. Gunther Schepens was overtuigd, maar dat gold niet voor iedereen. Dankzij een inspanning van de voorzitter en meneer Louwagie werd er toch een akkoord gevonden met Charleroi. Danijel is een kleine Platini. Niet een nummer 10 die het spel organiseert, maar iemand voor de stilstaande fases, die de laatste pass kan geven, die veel beweegt, heel makkelijk in de ruimtes en voor doel komt en veel scoort. Het Belgisch voetbal bezorgde hem wat hij nodig had: wat meer sereniteit, tactische en vooral fysieke groei en competitiviteit. In België is hij een compétiteur geworden. En: hij is een voorbeeldige, intelligente en beleefde jongen, geen ruziemaker; hij moet het vertrouwen krijgen. Ik bedoel: als je hem zegt dat hij rechts- of linksback moet spelen, dan zal hij dat doen. In het verleden moest hij vaak op de flank staan, maar het best is hij centraal achter twee spitsen. Kijk maar naar zijn statistieken bij Charleroi: hij rendeerde het meest in het centrum. Dat begrijpt zijn trainer bij Gent heel goed. Danijel voelt respect en krijgt er in het spel iets meer vrijheid. Voor iemand zoals hij is dat heel belangrijk." Maric, net als Milicevic gewezen Zwitsers belofte-international, gaf de bondscoach van Zwitserland op Facebook al de raad om wat meer naar de Belgische competitie te komen kijken. "Ik ken de internationals van Zwitserland, Danijel moet voor hen niet onderdoen", zegt hij. "Mocht hij voor Bern, Zürich of Bazel spelen, dan zat hij al in de nationale ploeg." DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE"Mocht hij voor Bern, Zürich of Bazel spelen, dan zat hij al in de nationale ploeg." Mijat Maric