Snel is hij altijd al geweest, de rechterflank van Lierse. Op zijn achttiende liep hij de honderd meter in 11.4 seconden. Ter vergelijking : het Belgisch record van Kim Gevaert is geen drie tienden sneller. En snel was Laurent Delorge ook om op 19-jarige leeftijd als grote belofte van het Belgische voetbal naar Coventry te trekken, toen nog een club uit het boomende Premiership. Voor de kwieke aanvaller werd het een ontgoocheling. "Na enkele weken blesseerde ik me en daarna holde ik fysiek eigenlijk altijd achter de feiten aan. Pas in Lierse ben ik lichamelijk weer op mijn top gekomen, de medische begeleiding was in Engeland niet echt je dat. En toch vind ik nog altijd dat ik er toen goed aan deed om die unieke kans te grijpen. Ik verdiende niet slecht mijn boterham en wat als ik er was geslaagd ?"
...

Snel is hij altijd al geweest, de rechterflank van Lierse. Op zijn achttiende liep hij de honderd meter in 11.4 seconden. Ter vergelijking : het Belgisch record van Kim Gevaert is geen drie tienden sneller. En snel was Laurent Delorge ook om op 19-jarige leeftijd als grote belofte van het Belgische voetbal naar Coventry te trekken, toen nog een club uit het boomende Premiership. Voor de kwieke aanvaller werd het een ontgoocheling. "Na enkele weken blesseerde ik me en daarna holde ik fysiek eigenlijk altijd achter de feiten aan. Pas in Lierse ben ik lichamelijk weer op mijn top gekomen, de medische begeleiding was in Engeland niet echt je dat. En toch vind ik nog altijd dat ik er toen goed aan deed om die unieke kans te grijpen. Ik verdiende niet slecht mijn boterham en wat als ik er was geslaagd ?" Maar echt slagen deed Delorge niet, dus verkaste de aalvlugge speler in de winter van 2002 naar Lierse, waar hij na een aarzelend begin stilaan een van de sterkhouders van de ploeg mag worden genoemd. Zijn snelheid blijft een gesel voor de tegenstand. "Ik weet dat als er een beetje ruimte is achter de man, ik er bijna altijd voorbij ben. Iedere speler werkt met de kwaliteiten die hem gegeven zijn - het zou dom zijn mij niet altijd op mijn snelheid uit te spelen." Met zo'n indrukwekkende basissnelheid lijkt het logisch om Delorge in de spits te posteren, de positie waarvoor hij overigens opgeleid is. Bij Lierse kleeft hij echter plichtsgetrouw aan de zijlijn. Steekt dat niet ? "Ach nee, ik denk altijd eerst aan de ploeg..." En als hij zijn hart volgt en even niet aan het ploegbelang moet denken ? "( Aarzelend.) Dan sta ik nog altijd liever in de spits. Maar dan komt die druk van twintig doelpunten per seizoen er natuurlijk ook weer bij en daar zit ik echt niet op te wachten." Met Paul Put kreeg Delorge dit seizoen een nieuwe trainer die offensiever en creatiever denkt dan zijn voorganger Ferrera. Dat lijkt op het eerste zicht beter voor een speler als Delorge, al wil hij over Emilio Ferrera geen kwaad woord gezegd hebben. "Ik ken Ferrera al van bij Racing Jet Waver ( waar Delorge tot zijn achttiende speelde, nvdr.) en zijn aanwezigheid was een grote stimulans om in 2002 voor Lierse te kiezen. Volgens mij zijn er qua tactiek in België weinig trainers beter dan hij. Hij ziet dingen die zelfs de absolute kenners missen en het is een van de weinige trainers die een speler individueel een stuk beter kan maken. Als je openstaat voor zijn methoden en van hem wil leren tenminste." Delorge vindt het dan ook jammer dat Ferrera vorig seizoen Lierse door de achterpoort moest verlaten. "Dat leek me inderdaad niet helemaal correct, want hij leverde de voorbije seizoenen toch uitstekend werk. Maar zo gaat het blijkbaar nu eenmaal in het voetbal." Het is in ieder geval onder Put dat Lierse zich weer vlotjes in de brede buik van de Belgische eerste klasse kon parkeren. En dat Laurent Delorge, volgens sommigen de dubbelganger van Antwerp-legende Hans-Peter Lehnhoff, zich weer volop in de kijker speelt. Denkt Delorge soms niet aan de nationale ploeg, nu Aimé Anthuenis haast wekelijks klaagt dat hij niet breed zit met goede flankmiddenvelders ? Tot de min-19-jarigen was Delorge altijd een vaste waarde als international. "Eerlijk waar : daar ben ik totaal niet mee bezig", reageert Laurent Delorge. "Mijn persoonlijke doelen voor dit seizoen zijn een constant niveau halen en met Lierse punten pakken. De rest zien we later wel. Als speler van een kleine ploeg als Lierse is een nationale selectie ook niet evident. Daar moet je al een heel seizoen top voor zijn, zoals Grégory Dufer vorig jaar bijvoorbeeld." Een heel seizoen goed presteren op Belgische bodem zit er voor Delorge misschien niet meer in. FC Twente volgt zijn prestaties immers met meer dan gewone interesse en wil hem naar verluidt al tijdens de winterstop aantrekken. Lierse lijkt best bereid de blonde sneltrein te laten gaan, hoewel zijn contract nog tot 2006 loopt. Uiteraard op voorwaarde dat er voldoende geld op tafel komt en dat hoeft wellicht niet zoveel te zijn als de twee miljoen euro waarvoor Delorge destijds naar Coventry trok. "Twente wilde me deze zomer al, maar toen hield een blessure de overstap tegen", weet Laurent Delorge. "Ik had toen een aangenaam verkennend gesprek, ben in de voorbereiding ook al eens naar een wedstrijd gaan kijken. Op dit moment sta ik in ieder geval niet te springen om een transfer. Tijdens het seizoen vertrekken is niet simpel. En Lierse draait goed, de sfeer is uitstekend. Waarom zou ik nu weg willen ? Op het einde van het seizoen kan het ook nog. En Twente heeft dan goed de tijd gehad om mij te bekijken. Maar misschien is Lierse binnenkort wel blij dat ze me voor een mooie cent kunnen verkopen. Dan hebben ze aan mij een goede zaak gedaan, want ik was vrij en kostte de club niets. Het is ook geen geheim dat ik tegen een mooi aanbod uit het buitenland geen nee zal zeggen."Misschien weer naar Engeland, waar hij het net niet maakte ? "Ooit wil ik daar weer heen, ja. Want ik weet dat ik toen gewoon pech had en dat ik het niveau wel degelijk aan kan. Er leven nog revanchegevoelens in mij om dat te tonen. Voor een profvoetballer is het schitterend om te ervaren hoe het voetbal daar beleefd wordt. Zelfs in de First Division speel je vaak voor veertigduizend man. En dan heb ik het over veertigduizend voetbalgekke supporters die heel de match achter hun ploeg staan. Dat stoort me soms in België, dat je de twaalfde man hier vaak niet meer hoort als het even wat minder gaat. Jammer, want supporters kunnen op zo'n moment net heel veel betekenen voor een ploeg."Hoe staat het trouwens met zijn modellencarrière ? Samen met mede-Pallieters Bjorn De Wilde, Cliff Mardulier en Jonas De Roeck pronkte Delorge al enkele keren op chique catwalks. "Ik wacht vol spanning tot mijnheer Bikkembergs me weer belt", grapt Laurent Delorge. "Nee serieus, het was echt plezant om te doen en als ze het me vragen, doe ik het meteen weer." Je weet nochtans dat als het slecht gaat daar onvermijdelijk commentaar op komt, iemand als Gilles De Bilde kreeg dat constant naar zijn kop. "Ik snap niet waar dat voor nodig is, niemand heeft zaken met wat ik in mijn vrije tijd doe. Voor de modeshows van vorig seizoen had ik trouwens de toestemming van de trainer. Dan zie ik het probleem niet. De mindere prestaties van De Bilde hadden niets met dat modellenwerk te maken. Gilles is Gilles, een schitterende speler, maar misschien was het profbestaan wat te veel voor hem geworden. Ik ontken trouwens dat hij zo slecht in de groep lag als ik in de pers wel eens las." Delorge besluit met een vrolijke noot. "Zorg dat deze keer de foto van de juiste Liersespeler naast het artikel staat ! Laatst stond mijn foto in jullie blad bij Marius Mitu en daarna verscheen Nicolas Timmermans waar ik had moeten staan. Ik heb het moeten horen in de kleedkamer." Delorge geeft de fotoredactie meteen een makkelijk ezelsbruggetje. "Pak gewoon de lelijkste kop eruit, dat zal ik dan wel zijn ( lacht)." door Jef Van Baelen'Ooit wil ik weer in Engeland voetballen.''Als er een beetje ruimte is achter de man, ben ik er bijna altijd voorbij.'