Spelverdeler van de San Antonio Spurs waarmee hij in 2003, 2005 en 2007 de NBA-titel veroverde, Finals MVP in 2007, All-Star in 2006, 2007 en 2009 ... Weinig Europese sporters die in de VS zo bekend zijn als Tony Parker. Op, maar ook náást het terrein, want Parker is de ex-man van Desperate Housewivesactrice Eva Longoria, met wie hij drie jaar getrouwd was tot het koppel in 2010 uiteenging. Hoewel hij mediaschuwer is en minder star quality heeft, wordt TeePee daarom vaak als de ' David Beckham van het basketbal' bestempeld. In zijn thuisland Frankrijk liggen paparazzi steevast op de loer wanneer de 29-jarige basketbalster met een nieuwe schone aan de arm verschijnt. Maar bovenal wordt hij er als een van de grootste Franse sporticonen beschouwd.

Dat had hij ook in België kunnen zijn, want op 17 mei 1982 kwam William Anthony Parker in Brugge ter wereld, als zoon van Tony Parker senior, de Amerikaanse vedette van de ondertussen ter ziele gegane basketbalclub Avanti Brugge. Achttien jaar later stond junior voor de keuze: de Belgische of Franse nationaliteit. Hij opteerde voor de laatste, aangezien hij slechts een deeltje van zijn leven in België doorgebracht had. Vader Parker verhuisde na een seizoen bij Avanti immers naar Frankrijk, al was hij later ook nog een jaar bij Merksem actief.

"Had mijn pa twee, drie seizoenen langer in België gespeeld, dan had ik net zo goed Belg kunnen zijn. Ik had daar niet mee ingezeten. Ik heb dan wel de Franse nationaliteit, maar mijn afkomst zal ik nooit verstoppen", vertelde de geboren Bruggeling in 2003 in aanloop naar een duel tussen Frankrijk en de Belgian Lions in Luik. In 2008 volgde een nieuwe interland in Charleroi en dinsdag speelt Tony Parker in Oostende voor het eerst in clubverband op Belgische bodem, op amper 25 kilometer van zijn geboortestad.

Omdat de NBA-competitie wegens een inkomstenconflict tussen spelers en eigenaars stilligt, is Little Tony immers aan de slag bij ASVEL Villeurbanne, het Franse team waar hij eigenaar van is. Zijn maandloon: een schamele 1500 euro, terwijl hij bij San Antonio zo'n 730.000 euro per maand opstrijkt ... In ruil mag Parker in de voorstad van Lyon stage lopen bij voorzitter Gilles Moreton. Die leert de NBA-ster hoe hij een club moet leiden, zodat hij klaar is wanneer hij binnen enkele jaren zijn schoenen aan de haak hangt en fulltimemanager van Villeurbanne wil worden.

Goedkope Amerikaan

Met zo'n 1500 dollar per maand moet ook vader Parker tevreden zijn wanneer hij in de zomer van 1981 een contract bij Avanti Brugge tekent. Coach Ronny Maurau had de 26-jarige Amerikaan opgemerkt bij ... Parker Leiden, een Nederlandse eersteklasser gesponsord door de bekende balpennenfabrikant.

Hij en zijn landgenoot Mike Schultz ontpoppen zich bij Avanti tot een bijzonder sterk complementair duo: de krachtige Schultz heerst onder de borden, terwijl Parker, een aalvlugge, polyvalente guard, de harten van de Avantifans steelt. "Scoren, passen, rebounden, het ging allemaal vanzelf", vertelt ex-ploegmaat Werner Rotsaert. "Alles voerde Tony uit met flair en een grote vista. Een echte teamplayer ook, al was hij niet de leider die in de kleedkamer en op het terrein zijn stem verhief. Tony domineerde eerder op een zachte manier."

NBA-niveau haalt Parker echter niet. "Daarvoor schoot hij als guard/forward met zijn 1m95 letterlijk een beetje tekort en een goed driepuntshot had hij niet", zegt Maurau. "Hoewel Tony bij ons gemiddeld 21 punten scoorde, legde hij ook iets te veel de nadruk op het showelement. Dat ging soms ten koste van zijn efficiëntie." Toch stuwt Parker in het seizoen 1981/82 Avanti naar 16 zeges op 26 matchen en een mooie zesde plaats, een grote ommekeer in vergelijking met het seizoen ervoor toen de kleine Brugse club nipt aan de degradatie ontsnapt was.

Vrouwenmagneet

Zo stijlvol hij zich op het terrein voortbeweegt, zo gracieus flaneert Parker ook door het dagelijks leven. "Een intelligente gentleman die als ex-student rechten over meer dan alleen basketbal kon spreken", vertelt Werner Rotsaert. "Geen boertige Amerikaan zoals er hier in die tijd wel meer belandden, maar een good looking glamourboy."

Dat bevestigt ook Filip Vannieuwenburg, zoon van de ondertussen overleden Roger Vannieuwenburg, begeleider van de buitenlanders bij Avanti. "Nooit droeg Tony jeans, altijd dure kostuums, vaak zelfs witte pakken zodat hij nog meer opviel. Zijn Mini Metro, een autootje dat hij van een sponsor cadeau gekregen had, wisselde Tony ook vlug in voor een Triumph Spitfire, een cabrio waarmee hij in zijn vrije tijd handjeswuivend door het Brugse centrum toerde. Vooral bij de vrouwen had hij veel succes. Niet toevallig zaten er tijdens de thuismatchen veel jonge dames in de tribune, al denk ik niet dat Tony veel buiten de lijntjes kleurde."

Parker heeft immers zijn handen vol met zijn op dat moment zwangere echtgenote Pamela Firestone: een blond, hoog opgeschoten Nederlands fotomodel met wie de Amerikaan hét glamourkoppel van Brugge vormt. "Een speciaal geval, Pamela", zegt Maurau. "Knap, opzichtig gekleed en typisch Hollands: heel luidruchtig en soms half hysterisch, zeker tijdens matchen waarin ze meer dan eens de ref uitschold."

Kostelijke levensstijl

Ondanks hun uiterlijke vertoon is het Amerikaanse-Nederlandse koppel graag gezien in Brugge. Vooral ploegmaat Guy De Cleer smeedt een hechte band met Parker. "In het begin van het seizoen liet Tony op zijn cassetterecorder On the Beat van B.B. & Q. Band spelen. Als liefhebber van soul- en funkmuziek herkende ik het meteen en zo raakten we aan de praat. Dikwijls trokken we daarna naar Number One, een dancing in Knokke waar ze dergelijke muziek draaiden. Tony gaf mij ook de bijnaam Fatback, naar een funkgroep die hij graag hoorde. Met de radio vollen bak maakten we zo vaak een toertje in zijn chique cabrio.

"Leuk, maar die excentrieke levensstijl kostte Tony wel handenvol geld. Zijn maandsalaris ging grotendeels op aan kledij, zijn auto en aan zijn lievelingsdrank: champagne. Voor het dagelijks onderhoud deden hij en zijn vrouw een beroep op de goodwill van de mensen van Avanti."

"Tientallen keren is Pamela bij ons binnengesprongen", bevestigt Margot Huyghe, de 82-jarige weduwe van Roger Vannieuwenburg. "Eieren, melk, suiker, altijd had ze wel iets nodig, al heeft ze nooit om geld gevraagd. Twee, drie keer per week schoven zij en Tony ook bij ons aan tafel, want een keukenprinses was Pamela niet. We konden hen niets weigeren, want ze waren altijd heel vriendelijk."

"Na het seizoen stond een hoogzwangere Pamela plots voor de deur", herinnert ook coach Maurau zich. "Of ze een aantal dagen bij ons mocht logeren, aangezien Tony in de VS zijn ouders - met wie zij als blanke geen goede band had - bezocht. Ik heb het geweten: uren aan een stuk belde ze met Tony, vaak zelfs 's nachts. Goed voor een astronomische telefoonrekening van 36.000 Belgische frank ( 900 euro, nvdr)! Bijna twee weken is ze gebleven. Ik was opgelucht toen ze vertrok." ( lacht)

De geboorte

Twee maanden na het einde van de competitie bevalt Pamela in het AZ Sint-Lucasziekenhuis van haar zoon Tony junior. "Ze wilde onmiddellijk naar huis", vertelt Margot. "Heel ongewoon, maar later bleek dat ze niet het geld hadden om nog een paar nachten in de kraamafdeling te blijven. Alle dollars waren op ... Pamela wist nochtans amper hoe ze een baby moest verzorgen. De dag erna vroeg ze al meteen om raad. Ik heb Tony dan zijn eerste badje gegeven, en - als moeder van vijf kinderen - Pamela uitgelegd hoe ze haar baby in de armen moest houden, hoe ze een katoenen luier moest omdoen, hoe ze borstvoeding moest geven ... En haar ook aangemaand om haar appartement schoon te maken, want proper lag het daar niet.

"De weken erna sprong Pamela nog vaker binnen dan ze voor de geboorte al deed. Als ze boodschappen moest doen, of als zij en Tony 's avonds uitgingen, stond ze aan de deur: 'Mag ik hem even hier laten?' Ik werd zelfs Tony's tweede moeder, want alleen ik mocht op hem passen. Met veel plezier trouwens, want het was een schat van een baby. Een schoon mulatje, hé. Om op te eten." ( lacht)

Langer dan een aantal maanden duurt dat babysitten echter niet, want aangezien de Belgische basketbalbond bepaalt dat een club nog slechts een Amerikaan in de rangen mag hebben, moet Tony Parker vertrekken bij Avanti. Hij tekent een contract bij Denain, een ambitieuze tweedeklasser uit Noord-Frankrijk, maar gezien de geringe afstand keert Parker vaak terug naar Brugge, waar hij onder meer ex-ploegmaats Guy De Cleer en Werner Rotsaert opzoekt.

In de daaropvolgende zomers geeft de Amerikaan ook les tijdens de basketbalkampen van sportdomein Ter Groene Poorte, de thuishaven van Avanti. Ondertussen spelend naast het terrein: TeePee junior. "Hij was amper twee, drie jaar oud, maar kon met zijn basketballetje al even rap dribbelen als lopen", vertelt René Mol, coördinator van de sportkampen. "Tony's balbehandeling en manier van lopen was bijzonder vloeiend, je kon toen al zien dat basketbal in zijn genen zat. Na een tijdje werd Little Tony zelfs de mascotte van Ter Groene Poorte."

Beleefde puber

Na een nieuwe Belgische passage in het seizoen 1987/88 bij Merksem, vervagen de banden tussen Parker en België langzaam. De Amerikaan verhuist na zijn carrière met zijn gezin definitief naar Rouen in Normandië. Alleen Guy De Cleer heeft nog geregeld contact. "Ieder jaar organiseerde Tony voor zijn ex-ploegmaats een reünie, waarop ik als enige Belg uitgenodigd werd. Zo zag ik ook zoon Tony opgroeien van kleuter tot puber. Toen hij veertien jaar was, stonden we in een oefenpartijtje zelfs eens tegenover elkaar. Het talent droop van hem af. Een jaar later, in 1997, nam Tony met Frankrijk deel aan het EK voor cadetten in Kortrijk en heeft hij een aantal keren bij ons thuis in Ieper gegeten."

Het ultieme doel van Tony Parker junior ligt dan al vast: hoewel hij ook voetbal speelt, raakt hij na een ontmoeting met NBA-ster Michael Jordan in Chicago in de ban van het basketbal. Een foto met de handtekening van de Bullslegende hangt jarenlang boven zijn bed tot de 19-jarige Parker in 2001 debuteert in de NBA. Amper twee jaar later wint hij met de San Antonio Spurs zijn eerste titel. Helaas voor basketminnend België als Fransman ...

DOOR JONAS CRETEUR

"Ik heb de Franse nationaliteit, maar mijn afkomst zal ik nooit verstoppen."

Tony Parker

"Zijn maandsalaris ging grotendeels op aan kledij, zijn auto en champagne."

Guy De Cleer

Spelverdeler van de San Antonio Spurs waarmee hij in 2003, 2005 en 2007 de NBA-titel veroverde, Finals MVP in 2007, All-Star in 2006, 2007 en 2009 ... Weinig Europese sporters die in de VS zo bekend zijn als Tony Parker. Op, maar ook náást het terrein, want Parker is de ex-man van Desperate Housewivesactrice Eva Longoria, met wie hij drie jaar getrouwd was tot het koppel in 2010 uiteenging. Hoewel hij mediaschuwer is en minder star quality heeft, wordt TeePee daarom vaak als de ' David Beckham van het basketbal' bestempeld. In zijn thuisland Frankrijk liggen paparazzi steevast op de loer wanneer de 29-jarige basketbalster met een nieuwe schone aan de arm verschijnt. Maar bovenal wordt hij er als een van de grootste Franse sporticonen beschouwd. Dat had hij ook in België kunnen zijn, want op 17 mei 1982 kwam William Anthony Parker in Brugge ter wereld, als zoon van Tony Parker senior, de Amerikaanse vedette van de ondertussen ter ziele gegane basketbalclub Avanti Brugge. Achttien jaar later stond junior voor de keuze: de Belgische of Franse nationaliteit. Hij opteerde voor de laatste, aangezien hij slechts een deeltje van zijn leven in België doorgebracht had. Vader Parker verhuisde na een seizoen bij Avanti immers naar Frankrijk, al was hij later ook nog een jaar bij Merksem actief. "Had mijn pa twee, drie seizoenen langer in België gespeeld, dan had ik net zo goed Belg kunnen zijn. Ik had daar niet mee ingezeten. Ik heb dan wel de Franse nationaliteit, maar mijn afkomst zal ik nooit verstoppen", vertelde de geboren Bruggeling in 2003 in aanloop naar een duel tussen Frankrijk en de Belgian Lions in Luik. In 2008 volgde een nieuwe interland in Charleroi en dinsdag speelt Tony Parker in Oostende voor het eerst in clubverband op Belgische bodem, op amper 25 kilometer van zijn geboortestad. Omdat de NBA-competitie wegens een inkomstenconflict tussen spelers en eigenaars stilligt, is Little Tony immers aan de slag bij ASVEL Villeurbanne, het Franse team waar hij eigenaar van is. Zijn maandloon: een schamele 1500 euro, terwijl hij bij San Antonio zo'n 730.000 euro per maand opstrijkt ... In ruil mag Parker in de voorstad van Lyon stage lopen bij voorzitter Gilles Moreton. Die leert de NBA-ster hoe hij een club moet leiden, zodat hij klaar is wanneer hij binnen enkele jaren zijn schoenen aan de haak hangt en fulltimemanager van Villeurbanne wil worden. Met zo'n 1500 dollar per maand moet ook vader Parker tevreden zijn wanneer hij in de zomer van 1981 een contract bij Avanti Brugge tekent. Coach Ronny Maurau had de 26-jarige Amerikaan opgemerkt bij ... Parker Leiden, een Nederlandse eersteklasser gesponsord door de bekende balpennenfabrikant. Hij en zijn landgenoot Mike Schultz ontpoppen zich bij Avanti tot een bijzonder sterk complementair duo: de krachtige Schultz heerst onder de borden, terwijl Parker, een aalvlugge, polyvalente guard, de harten van de Avantifans steelt. "Scoren, passen, rebounden, het ging allemaal vanzelf", vertelt ex-ploegmaat Werner Rotsaert. "Alles voerde Tony uit met flair en een grote vista. Een echte teamplayer ook, al was hij niet de leider die in de kleedkamer en op het terrein zijn stem verhief. Tony domineerde eerder op een zachte manier." NBA-niveau haalt Parker echter niet. "Daarvoor schoot hij als guard/forward met zijn 1m95 letterlijk een beetje tekort en een goed driepuntshot had hij niet", zegt Maurau. "Hoewel Tony bij ons gemiddeld 21 punten scoorde, legde hij ook iets te veel de nadruk op het showelement. Dat ging soms ten koste van zijn efficiëntie." Toch stuwt Parker in het seizoen 1981/82 Avanti naar 16 zeges op 26 matchen en een mooie zesde plaats, een grote ommekeer in vergelijking met het seizoen ervoor toen de kleine Brugse club nipt aan de degradatie ontsnapt was. Zo stijlvol hij zich op het terrein voortbeweegt, zo gracieus flaneert Parker ook door het dagelijks leven. "Een intelligente gentleman die als ex-student rechten over meer dan alleen basketbal kon spreken", vertelt Werner Rotsaert. "Geen boertige Amerikaan zoals er hier in die tijd wel meer belandden, maar een good looking glamourboy." Dat bevestigt ook Filip Vannieuwenburg, zoon van de ondertussen overleden Roger Vannieuwenburg, begeleider van de buitenlanders bij Avanti. "Nooit droeg Tony jeans, altijd dure kostuums, vaak zelfs witte pakken zodat hij nog meer opviel. Zijn Mini Metro, een autootje dat hij van een sponsor cadeau gekregen had, wisselde Tony ook vlug in voor een Triumph Spitfire, een cabrio waarmee hij in zijn vrije tijd handjeswuivend door het Brugse centrum toerde. Vooral bij de vrouwen had hij veel succes. Niet toevallig zaten er tijdens de thuismatchen veel jonge dames in de tribune, al denk ik niet dat Tony veel buiten de lijntjes kleurde." Parker heeft immers zijn handen vol met zijn op dat moment zwangere echtgenote Pamela Firestone: een blond, hoog opgeschoten Nederlands fotomodel met wie de Amerikaan hét glamourkoppel van Brugge vormt. "Een speciaal geval, Pamela", zegt Maurau. "Knap, opzichtig gekleed en typisch Hollands: heel luidruchtig en soms half hysterisch, zeker tijdens matchen waarin ze meer dan eens de ref uitschold." Ondanks hun uiterlijke vertoon is het Amerikaanse-Nederlandse koppel graag gezien in Brugge. Vooral ploegmaat Guy De Cleer smeedt een hechte band met Parker. "In het begin van het seizoen liet Tony op zijn cassetterecorder On the Beat van B.B. & Q. Band spelen. Als liefhebber van soul- en funkmuziek herkende ik het meteen en zo raakten we aan de praat. Dikwijls trokken we daarna naar Number One, een dancing in Knokke waar ze dergelijke muziek draaiden. Tony gaf mij ook de bijnaam Fatback, naar een funkgroep die hij graag hoorde. Met de radio vollen bak maakten we zo vaak een toertje in zijn chique cabrio. "Leuk, maar die excentrieke levensstijl kostte Tony wel handenvol geld. Zijn maandsalaris ging grotendeels op aan kledij, zijn auto en aan zijn lievelingsdrank: champagne. Voor het dagelijks onderhoud deden hij en zijn vrouw een beroep op de goodwill van de mensen van Avanti." "Tientallen keren is Pamela bij ons binnengesprongen", bevestigt Margot Huyghe, de 82-jarige weduwe van Roger Vannieuwenburg. "Eieren, melk, suiker, altijd had ze wel iets nodig, al heeft ze nooit om geld gevraagd. Twee, drie keer per week schoven zij en Tony ook bij ons aan tafel, want een keukenprinses was Pamela niet. We konden hen niets weigeren, want ze waren altijd heel vriendelijk." "Na het seizoen stond een hoogzwangere Pamela plots voor de deur", herinnert ook coach Maurau zich. "Of ze een aantal dagen bij ons mocht logeren, aangezien Tony in de VS zijn ouders - met wie zij als blanke geen goede band had - bezocht. Ik heb het geweten: uren aan een stuk belde ze met Tony, vaak zelfs 's nachts. Goed voor een astronomische telefoonrekening van 36.000 Belgische frank ( 900 euro, nvdr)! Bijna twee weken is ze gebleven. Ik was opgelucht toen ze vertrok." ( lacht) Twee maanden na het einde van de competitie bevalt Pamela in het AZ Sint-Lucasziekenhuis van haar zoon Tony junior. "Ze wilde onmiddellijk naar huis", vertelt Margot. "Heel ongewoon, maar later bleek dat ze niet het geld hadden om nog een paar nachten in de kraamafdeling te blijven. Alle dollars waren op ... Pamela wist nochtans amper hoe ze een baby moest verzorgen. De dag erna vroeg ze al meteen om raad. Ik heb Tony dan zijn eerste badje gegeven, en - als moeder van vijf kinderen - Pamela uitgelegd hoe ze haar baby in de armen moest houden, hoe ze een katoenen luier moest omdoen, hoe ze borstvoeding moest geven ... En haar ook aangemaand om haar appartement schoon te maken, want proper lag het daar niet. "De weken erna sprong Pamela nog vaker binnen dan ze voor de geboorte al deed. Als ze boodschappen moest doen, of als zij en Tony 's avonds uitgingen, stond ze aan de deur: 'Mag ik hem even hier laten?' Ik werd zelfs Tony's tweede moeder, want alleen ik mocht op hem passen. Met veel plezier trouwens, want het was een schat van een baby. Een schoon mulatje, hé. Om op te eten." ( lacht) Langer dan een aantal maanden duurt dat babysitten echter niet, want aangezien de Belgische basketbalbond bepaalt dat een club nog slechts een Amerikaan in de rangen mag hebben, moet Tony Parker vertrekken bij Avanti. Hij tekent een contract bij Denain, een ambitieuze tweedeklasser uit Noord-Frankrijk, maar gezien de geringe afstand keert Parker vaak terug naar Brugge, waar hij onder meer ex-ploegmaats Guy De Cleer en Werner Rotsaert opzoekt. In de daaropvolgende zomers geeft de Amerikaan ook les tijdens de basketbalkampen van sportdomein Ter Groene Poorte, de thuishaven van Avanti. Ondertussen spelend naast het terrein: TeePee junior. "Hij was amper twee, drie jaar oud, maar kon met zijn basketballetje al even rap dribbelen als lopen", vertelt René Mol, coördinator van de sportkampen. "Tony's balbehandeling en manier van lopen was bijzonder vloeiend, je kon toen al zien dat basketbal in zijn genen zat. Na een tijdje werd Little Tony zelfs de mascotte van Ter Groene Poorte." Na een nieuwe Belgische passage in het seizoen 1987/88 bij Merksem, vervagen de banden tussen Parker en België langzaam. De Amerikaan verhuist na zijn carrière met zijn gezin definitief naar Rouen in Normandië. Alleen Guy De Cleer heeft nog geregeld contact. "Ieder jaar organiseerde Tony voor zijn ex-ploegmaats een reünie, waarop ik als enige Belg uitgenodigd werd. Zo zag ik ook zoon Tony opgroeien van kleuter tot puber. Toen hij veertien jaar was, stonden we in een oefenpartijtje zelfs eens tegenover elkaar. Het talent droop van hem af. Een jaar later, in 1997, nam Tony met Frankrijk deel aan het EK voor cadetten in Kortrijk en heeft hij een aantal keren bij ons thuis in Ieper gegeten." Het ultieme doel van Tony Parker junior ligt dan al vast: hoewel hij ook voetbal speelt, raakt hij na een ontmoeting met NBA-ster Michael Jordan in Chicago in de ban van het basketbal. Een foto met de handtekening van de Bullslegende hangt jarenlang boven zijn bed tot de 19-jarige Parker in 2001 debuteert in de NBA. Amper twee jaar later wint hij met de San Antonio Spurs zijn eerste titel. Helaas voor basketminnend België als Fransman ... DOOR JONAS CRETEUR"Ik heb de Franse nationaliteit, maar mijn afkomst zal ik nooit verstoppen." Tony Parker "Zijn maandsalaris ging grotendeels op aan kledij, zijn auto en champagne." Guy De Cleer