Er werd voor aanvang van dit seizoen wel wat verwacht van Excelsior Moeskroen. Niet alleen omdat de ploeg grotendeels ongewijzigd bleef, maar ook en vooral omdat de financiële problemen eindelijk opgelost zijn. Anderhalf jaar geleden dreigde nog het faillissement en degradatie naar de derde klasse. Pas in beroep verwierf de Henegouwse club zijn licentie voor de eerste klasse. Het was in die periode dat Ariël Jacobs feestelijk bedankte om coach te worden van les Hurlus, juist vanwege de onduidelijke toekomstperspectieven.
...

Er werd voor aanvang van dit seizoen wel wat verwacht van Excelsior Moeskroen. Niet alleen omdat de ploeg grotendeels ongewijzigd bleef, maar ook en vooral omdat de financiële problemen eindelijk opgelost zijn. Anderhalf jaar geleden dreigde nog het faillissement en degradatie naar de derde klasse. Pas in beroep verwierf de Henegouwse club zijn licentie voor de eerste klasse. Het was in die periode dat Ariël Jacobs feestelijk bedankte om coach te worden van les Hurlus, juist vanwege de onduidelijke toekomstperspectieven. Sinds de komst van Philippe Dufermont als voorzitter in maart van dit jaar waait er een nieuwe wind op Moeskroen. Dufermont, een kapitaalkrachtige Waalse ondernemer (meubelzaken, kaarsenvervaardiging, zonnepanelenproductie) met filialen in China en Spanje, was al enkele jaren aan de club verbonden als sponsor met zijn bedrijf 02XA (hydromassage-installaties). Hij pompte de voorbije twee jaar zo'n vier miljoen euro uit eigen zak in de club en bracht met Frinver een grote sponsor aan, goed voor een kapitaalinjectie van anderhalf miljoen euro per jaar. Spelerscontracten werden verlengd, salarissen verzekerd en het budget werd van 6,5 miljoen euro weer opgetrokken tot 8 miljoen euro. Sportief directeur Gil Vandenbrouck noemt de financiële zekerheid alvast de voornaamste reden voor het huidige sportieve succes. Vandenbrouck : "Met Frinver haalde de club eindelijk de grote sponsor binnen die hij al lang zocht. De spelers zijn nu gerustgesteld, want vorig seizoen voetbalde een groot deel hier zonder te weten hoe hun toekomst eruit zou zien. Door de kapitaalinjectie konden we ons ook in de breedte versterken. De steunpilaren werden behouden en op elke positie verhoogden we de concurrentie. Door onze brede kern is iedereen verplicht scherp te blijven. Ik mag ook de verdienste van de coach, Marc Brys, niet vergeten te vermelden." Nochtans was de Antwerpenaar niet de eerste keus om het zinkende schip van Moeskroen weer op subtopkoers te laten varen. "Dat was inderdaad Georges Leekens", bevestigt Vandenbrouck. "Omdat je met Georges zeker weet dat hij op korte termijn succes boekt. We waren zo goed als rond met hem, maar toen tekende hij bij Lokeren. Als we zien welk werk Brys hier nu aflevert, zijn we heel tevreden met de keuze voor hem. Hij slaagt erin om die brede kern op elkaar af te stemmen en hij haalt het beste uit iedere speler." Voor Brys was het even zoeken : de eerste maal dat hij buiten Antwerpen coachte, in een Franstalige omgeving, met een groep die hij amper kende. In eerste instantie wilde Brys zijn geliefde 3-5-2, de opstelling die hij bij Germinal Beerschot het vaakst hanteerde, ook in Moeskroen installeren. Met een rijk gestoffeerd middenveld en met Demba Ba en Adnan Custovic als dodelijk efficiënt duo voorin. Op de eerste speeldag kreeg Moeskroen op eigen veld echter een rammeling van AA Gent : 1-4. Nadien wijzigde Brys zijn veldbezetting en schakelde over naar een 4-3-3, een opstelling die Moeskroen het seizoen voordien ook al een vliegende start bezorgde tot Demba Ba uitviel met een beenbreuk. Op het middenveld koos Brys voor de ervaring van Steve Dugardein, het loopvermogen van Matthieu Assou-Ekotto en het technische vernuft van hetzij Mustapha Oussalah, hetzij Paco Sanchez. Achterin kan Moeskroen rekenen op een stevig ingespeelde verdedigingslinie : Geoffray Toyes als leider, naast hem de jonge en stevige Jérémy Sapina (met wie Toyes vroeger al samenspeelde bij Nancy), op links een secure David Grondin en op rechts Jean-Philippe Charlet, een jongen uit eigen kweek, al vaak verguisd maar telkens terugknokkend. Dé troef van dit Moeskroen ligt in het offensieve compartiment. Dat besefte ook Brys meteen en zo verklaarde hij bij de start van de competitie : "Als trainer moet je de tactiek aanpassen aan het materiaal dat je ter beschikking hebt. Met Mic- kaël Niçoise, Alioune Kébé, Bertin Tomou, Adnan Custovic, Alexis Allart en Demba Ba heeft Moeskroen misschien wel de sterkste aanval van heel België." Los daarvan vond Brys de ruime kern misschien net iets te veel van het goede. Toen de Duitse tweedeklasser Hoffenheim tegen het einde van de transferperiode een bod van 3,5 miljoen euro uitbracht op Demba Ba, verkozen trainer en bestuur de Franse spits te laten gaan, ook al waren de inkomsten uit die verkoop niet noodzakelijk om het financiële plaatje voor dit seizoen rond te krijgen. Gil Vandenbrouck : "De verkoop van onze betere spelers is iets waarop Moeskroen al zijn hele bestaan in de eerste klasse geteerd heeft. De laatste jaren was dat minder en dat hebben we ook gevoeld. Als we dan Ba voor zo'n bedrag kunnen verkopen (na de 3,75 miljoen euro die Anderlecht destijds betaalde voor Nenad Jestrovic de tweede hoogste verkoopsom in de clubgeschiedenis van Moeskroen, nvdr), mag je daar niet over twijfelen." Ten andere bewees het vertrek van Ba geen nefaste gevolgen te hebben voor het ploegspel. In de 4-3-3 van Brys klikt het voorin wonderwel in elkaar. De bonkige Bertin Tomou leeft als targetman diep in de spits weer helemaal op. Vorig seizoen kreeg hij kritiek omwille van zijn gebrek aan efficiëntie in het tweespitsensysteem aan de zijde van Custovic, maar Tomou is nooit een afwerker geweest, eerder een type à la Salou Ibrahim, die mensen rond zich nodig heeft én beter laat spelen. Voor de vertrokken Ba, die met zijn snelheid op de flank de verdediging van de tegenstander pijn kon doen, heeft Brys ook voldoende alternatieven. Kébé en Niçoise zijn van hetzelfde, vinnige type. Op rechts is de Bosnische international Adnan Custovic (die zijn contract verlengde tot 2011) incontournable. Custovic kan met zijn verschroeiende rechter vanuit elke hoek en op elk moment scoren. Vorig seizoen was hij goed voor 18 doelpunten en dit seizoen stond hij alweer vijf keer aan het kanon. Het was dan ook even het hart vasthouden toen de Bosniër twee speeldagen geleden in de wedstrijd tegen Club Brugge een rib brak en vier weken rust moest inlassen. De week daarop, tegen Charleroi, bewees Moeskroen niet al te afhankelijk te zijn van zijn topschutter. Moeskroen won op Mambourg met 1-3, terwijl drie titularissen - Sapina, Custovic en Toyes - ontbraken. Moeskroen deed het op de manier die typisch is voor dit seizoen : efficiënt voetballend en snel naar voren. Zo nestelde Moeskroen zich knap in de top vijf, daar waar het in de periodes onder Leekens en Hugo Broos haast altijd stond. Vanaf 2002 raakte Moeskroen, een uitschieter in 2006 als finalist in de beker van België niet te na gesproken, in een neerwaartse spiraal, met vooral veel degradatievoetbal tot gevolg. Een mens zou haast vergeten dat l'Excel in de eerste vijf jaar na zijn promo- tie naar de eerste klasse in 1996, zowat elk jaar voor Europees voetbal meespeelde. Het moet Brys enorm geruststellen dat hij ook zonder sterkhouders Toyes en Custovic resultaten kan halen, maar daar schuilt net het gevaar. Sportief directeur Gil Vandenbrouck, die het huis door en door kent, waarschuwt : "Hét probleem van Moeskroen de laatste jaren was de gemoedelijkheid die in de ploeg sloop telkens er een goede prestatie werd geleverd. Het zal er voor Brys op aankomen om de groep scherp te houden." Hoe verdiend de vijfde stek in het klassement ook is, het eerste succes van Moeskroen tot dusver mag zeker niet overschat worden. De grensploeg behaalde al enkele kostbare punten dankzij een gelukkige wissel van Brys, die met de Spaanse jeugdinternational Carles Coto een supersub in huis bleek te hebben. Bovendien pakte Moeskroen zijn punten tegen ploegen waarvan het in principe moest kunnen winnen. In de toppers tot nog toe, tegen Anderlecht en Club Brugge, verloren de jongens van Brys. Komend weekend wacht Genk. Ook naast het veld, op het bestuurlijke vlak, dient waakzaamheid het ordewoord te zijn. Geen schulden meer en een verhoogd werkbudget : allemaal mooi, maar is Moeskroen niet té afhankelijk van één man, met name Philippe Dufermont ? Een voorzitter die bovendien zelden op de club vertoeft en enkel in de weekends vanuit Spanje overgevlogen komt om de wedstrijden te volgen. "Dat kan," reageert Vandenbrouck eerlijk, "maar sinds zijn komst is alles veranderd binnen deze club. Er staat een structuur en we hebben met Frinver een overeenkomst voor vier jaar." De toekomst zal het leren. S Door Matthias Stockmans