En plots stond de koning van Antwerp in een paar zetten schaakmat door toedoen van Paul Gheysens en Luciano D'Onofrio. Zij heersen en verdelen op de Bosuil en zij vonden dat er geen plaats meer was voor Lior Refaelov in de play-offs. Zijn enige misdaad? Dat hij het gesprek was aangegaan met Anderlecht in een periode waarin Antwerp weigerde om de onderhandelingen op te starten over een contractverlenging. Tijdrekken was het voornaamste uitgangspunt. Maar uiteindelijk was dit een schoolvoorbeeld van zichzelf in de voet schieten, overgoten met een Antwerps sausje. De cijfers en de momenten waarin Refaelov een sleutelrol speelden, illustreren nog meer de ongerijmdheid van deze beslissing. Gaat u er even voor zitten?
...

En plots stond de koning van Antwerp in een paar zetten schaakmat door toedoen van Paul Gheysens en Luciano D'Onofrio. Zij heersen en verdelen op de Bosuil en zij vonden dat er geen plaats meer was voor Lior Refaelov in de play-offs. Zijn enige misdaad? Dat hij het gesprek was aangegaan met Anderlecht in een periode waarin Antwerp weigerde om de onderhandelingen op te starten over een contractverlenging. Tijdrekken was het voornaamste uitgangspunt. Maar uiteindelijk was dit een schoolvoorbeeld van zichzelf in de voet schieten, overgoten met een Antwerps sausje. De cijfers en de momenten waarin Refaelov een sleutelrol speelden, illustreren nog meer de ongerijmdheid van deze beslissing. Gaat u er even voor zitten? De Israëliër maakte het enige doelpunt in de bekerfinale tegen Club Brugge in augustus 2020 en hij was daarmee dé man tijdens de eerste wedstrijd met inzet van het seizoen. De winning goal in het prestigeduel met Tottenham in de Europa League eind oktober? Die kwam ook van zijn voet. In dat tornooi nam zijn balans onwaarschijnlijke proporties aan: vijf doelpunten en vier assists in acht duels. In januari nam hij de Gouden Schoen mee naar de Bosuil, een prijs die ze bij de Great Old niet meer gezien hadden sinds de overwinning van Wilfried Van Moer in 1966. Antwerp kreeg er de extra reclame gratis bij. In maart maakte hij een van de twee doelpunten die aan de basis lagen van de overwinning tegen Club Brugge. Refaelov is niet alleen de topschutter van Antwerp voor Dieumerci Mbokani, hij is binnen de groep ook de speler die de meeste speelminuten verzamelde in de reguliere competitie. En niet vergeten dat hij de klus klaarde voor Antwerp in aanloop naar de play-offs door enkele assists uit te delen in de laatste twee wedstrijden van de reguliere competitie tegen Mouscron en Genk terwijl hij toen al in gesprek was met Vincent Kompany en het management van Anderlecht. Daarmee bewees hij zijn loyauteit en toonde hij aan dat hij sowieso niet op de rem had gestaan tijdens de Champions play-offs.In termen van doelpunten en assists was Refaelov bezig aan zijn op één na beste seizoen sinds hij in 2011 in België aankwam. Alleen tijdens het seizoen 2014/15 bij Club Brugge kon hij betere cijfers voorleggen. Sinds zijn verhuis naar Antwerp in 2018 slaagde hij erin om elk seizoen zijn statistieken op te krikken. En in deze campagne was de 35-jarige spelverdeler rechtstreeks betrokken bij 26 van de 57 Antwerpse doelpunten. Het was wellicht een kwestie van tijd voor Refaelov op de radar zou komen van Anderlecht. Dit seizoen is namelijk gebleken dat Kompany nood heeft aan spelers die met een beslissende actie een wedstrijd kunnen openbreken. Lukas Nmecha is de uitzondering die de regel bevestigt. Yari Verschaeren, de op één na beste doelschutter van de Brusselaars, zit aan vijf goals. Anouar Ait El Hadj, nog zo'n speler die volgend seizoen tegen Refaelov zal moeten opboksen, scoorde amper drie keer. Anderlecht maakte vier doelpunten na een stilstaande fases en dat is er een meer dan het aantal rechtstreekse vrije trappen die Refaelov binnen trapte. Tel daar de assists bij die voortkwamen uit een stilliggende bal en het is duidelijk waarom de interesse in Refaelov meer was dan een willekeurige like. Anderlecht heeft met Elias Cobbaut, Matt Miazga en Nmecha genoeg spelers die het luchtverkeer kunnen regelen, maar er is niemand die hen perfect kan bedienen. Indien Adrien Trebel er volgend seizoen nog is, zal Refaelov de tweede dertiger zijn in de kleedkamer. Het zware contract van de Fransman blijft een heet hangijzer: de directie is bij een goed bod bereid om mee te werken aan een vertrek en de speler zelf heeft recent aangegeven dat een transfer tot de mogelijkheden behoort als de financiële situatie erom vraagt. Bij Anderlecht hebben ze intussen begrepen waarom het zo belangrijk is om een minimum aan ervaring tussen de lijnen te hebben. Met een paar routiniers op het veld zou de Belgische recordkampioen niet zo veel punten verloren hebben in money time. Een frappant voorbeeld is de thuiswedstrijd tegen RE Mouscron: Kompany verving een goed draaiende Trebel in de 83e minuut en plots viel de ploeg helemaal uit elkaar. Mouscron maakte in de laatste seconden van de reguliere speeltijd gelijk en zover was het wellicht niet gekomen met een patron als Trebel in de ploeg. Hij zou de boel gekalmeerd hebben en zich schor geschreeuwd hebben indien nodig. In tal van andere wedstrijden haalde Anderlecht al strompelend het eindsignaal door een gebrek aan ervaring in de basisploeg. Kortom: de transfer van Refaelov is een logisch gevolg van wat er zich dit seizoen heeft afgespeeld. Peter Verbeke zocht en vond in de Israëliër een speler die ervaring koppelt aan efficiëntie. De twee leerden elkaar kennen bij Club Brugge en de vriendschapsband tussen hen was dermate groot dat ze de voorbije jaren on speaking terms bleven. In die zin hoeft het niet te verbazen dat Verbeke een paar basisprincipes van zijn rekruteringsmodel overboord gooide om Refaelov te halen. Gezien zijn leeftijd heeft Refaelov namelijk geen doorverkoopwaarde meer en hij is ook geen speler die beantwoordt aan de geavanceerde data-eisen van Verbeke. Maar dat weegt niet op tegen al de rest: met Refaelov heeft RSCA iemand in de kern zitten die weet hoe je prijzen moet pakken. Naast zijn twee titels en twee bekers in België, won Refaelov ook drie kampioenschappen en een beker in Israël. Als we het zilverwerk optellen dat de huidige spelersgroep van Anderlecht bij elkaar heeft gesprokkeld, komen ze bijlange niet aan het palmares van hun toekomstige ploegmaat. Toen Daniel Van Buyten in 2014 een voorstel kreeg van Anderlecht werden er vragen gesteld over hoe de 36-jarige verdediger zou functioneren binnen de ploeg. Op fysiek vlak was er geen enkel probleem, maar zou hij zich op mentaal vlak nog kunnen opladen? Om die reden besloot hij uiteindelijk het contract van Anderlecht naast zich neer te leggen en met voetbalpensioen te gaan. Na zijn opwindende jaren in de Bundesliga was hij niet meer gemotiveerd om te acteren in zieltogende en half gevulde stadionnetjes. En na lang beraad was de enige juiste conclusie dat hij moest stoppen voor hij zichzelf of iemand anders schade zou berokkenen. De situatie van Refaelov is totaal anders. Het is bijna onmogelijk om de fysieke paraatheid van een 35-jarige te voorspellen, maar het is wel zo dat de middenvelder nooit maanden out is geweest door blessures. Hij verzorgt zich goed en leidt een gezapig familieleven. En voor Refaelov is er wel degelijk sprake van een sportieve uitdaging. Voor Big Dan was de stap van Bayern naar Anderlecht een brug te ver. Refaelov van zijn kant verlaat Antwerp voor de meest gelauwerde Belgische club die dankzij een geloofwaardig project weer naar boven mag kijken. Ondanks een akkoord tussen de aandeelhouders over een kapitaalsinjectie moet Anderlecht nog naar adem happen, maar ze kunnen tenminste terugvallen op een duidelijke filosofie met een spelopvatting die steek houdt. Aan zijn entourage heeft hij al laten weten dat hij er al naar uitkijkt om te evolueren in een ploeg die te allen tijde probeert te voetballen. Na László Bölöni en Frankie Vercauteren had Refaelov sowieso nood aan iets anders en dat zal zeker meegespeeld hebben in zijn beslissing. Niet het minst omdat Antwerp al weken in het slop zit. De interne strubbelingen werden onlangs breed uitgesmeerd in de pers, waarna de teammanager moest opstappen. Niemand weet of Vercauteren volgend seizoen op post zal blijven en er is de onzekerheid over de toekomst van Luciano D'Onofrio. Een vertrek van de trainer en de sportieve baas zou de hele structuur ontregelen. Zestig kilometer ten zuiden van de Antwerpse metropool beleefde Anderlecht zijn beste weken in jaren. Voor de lancering van de Champions play-offs, waar enkel nog de tweede plaats op het spel staat, scoorde Anderlecht goede punten. De Brusselaars hadden er de laatste jaren een gewoonte van gemaakt om in de lente niet op het appel te zijn: geen Europese kwalificatie, geen play-off 1 en noem maar op. Dit seizoen loopt alles op wieltjes. Anderlecht haalde de Champions play-offs dankzij een sterke eindspurt, met de hulp van bekerwinnaar Genk is het verzekerd van Europees voetbal, er was de officiële aankondiging van de kapitaalsverhoging en het rondde de transfer van Refaelov af. De overgang van de Israëlische spelverdeler kostte Anderlecht geen cent, maar dat kan niet gezegd worden van zijn salaris. Al zal hij naar verluidt niet de bestbetaalde speler zijn van de kern. Het wantrouwen van D'Onofrio lag aan de basis van Refaelovs aftocht. 'In januari, vrij snel na de uitreiking van de Gouden Schoen, had ik verwacht dat Antwerp ons een aanbieding zou doen. Zoals in het verleden andere grote clubs deden bij Gouden Schoenwinnaars', vertelde makelaar Dudu Dahan in Het Laatste Nieuws. 'Maar Antwerp deed niets. Niet de dag erna, niet de week erna, niet een, twee of drie maanden erna. Niks. Geen telefoontje, geen gesprek, geen voorstel. We waren meer dan correct met hen. We hebben héél lang gewacht, tot eind april.' Refaelov, een man die planmatig te werk gaat, werd ongeduld en geraakte zelfs lichtjes in paniek door het uitblijven van een contractverlenging. Hij vroeg zich af waar hij volgend seizoen zou doorbrengen, waar en in welk taal zijn kinderen straks naar school zouden kunnen gaan. Dahan is naar oplossingen beginnen te zoeken zodat Refaelov zijn nachtrust kon terugvinden. Er werden gesprekken aangeknoopt met Anderlecht, er volgde een akkoord, en toen gaven Refaelov en Dahan hun jawoord. In de tussentijd begon Antwerp zich te roeren en kwamen ze op de proppen met een beter contract dan dat van Anderlecht. Maar het Israëlische duo had zijn besluit al genomen: terugkomen op hun mondelinge overeenkomst was geen optie meer.