Dit is een verhaal van een Deen die een Italiaans systeem installeert. In de Laars werd de 4-3-1-2 lange tijd bejubeld omdat ze toeliet met een nummer tien aan te treden, die door zijn vermogen om het spel te maken en kansen te creëren in een zetel mocht spelen.
...

Dit is een verhaal van een Deen die een Italiaans systeem installeert. In de Laars werd de 4-3-1-2 lange tijd bejubeld omdat ze toeliet met een nummer tien aan te treden, die door zijn vermogen om het spel te maken en kansen te creëren in een zetel mocht spelen. Ondersteund door drie werkmieren in zijn rug en twee spitsen die hij mocht bedienen, moest de trequartista scoren, laten scoren en vooral doen dromen. Verpulverd in de molen van het fysieke voetbal van vandaag is de ouderwetse nummer tien haast uit het voetbal verdwenen. Bovenaan in een ruit op het middenveld mogen aantreden is een zeldzaam privilege geworden. Jess Thorup tekende het profiel uit op maat van een tiener die geboren is in het jaar 2000, en Jonathan David vult dat perfect in. Met negen doelpunten en vier assists in dertien wedstrijden staat de Canadees hoog in de statistieken. Niet dat hij meteen het type is dat creatieve acties maakt, het soort speler dat doorgaans achter het aanvallersduo geposteerd wordt. David blinkt eerder uit door zijn infiltraties, met of zonder bal. Profiterend van de ruimte die hij krijgt door de rushes op de flanken van Roman Jaremtsjoek en Laurent Depoitre kiest de Canadese teenager perfect zijn momenten om in de zestien meter te komen, waar hij net opduikt wanneer de Gentse flankspelers hun voorzetten droppen. Jonathan David is in onze eerste klasse de meester in de zestien. Alleen Emmanuel Dennis, de explosieve Brugse spits, raakt dit seizoen vaker de bal in het strafschopgebied dan de Canadees. Maar in tegenstelling tot de Nigeriaan aarzelt de jonge aanvaller van Gent nooit wanneer hij de kans krijgt om toe te slaan in de buurt van de goal. Zijn statistieken getuigen van een ijzingwekkende koelbloedigheid voor doel. Liefst 60,7 procent van zijn doelpogingen dit seizoen belanden binnen het kader. Volgens de statistieken zouden zijn schoten op doel goed moeten zijn voor 4,34 goals, maar de Gentse babykiller zit al aan negen stuks. De aanvallende efficiëntie van de troepen van Thorup is nog meer rendabel omdat ze gepaard gaat met een solide verdediging. Gent, dat vooral schoten van buiten de eigen zestien meter toestaat (van op 20,27 meter gemiddeld), was voor de verplaatsing naar Zulte Waregem de ploeg die de minste kansen tegen had gekregen. Dat vormt een belangrijk argument in discussies met wie beweert dat zo'n ruit wel mooi is om aanvallend voetbal te brengen, maar te veel risico's inhoudt om goed te kunnen verdedigen.