D arko Pivaljevic, toch al 32, is een voetballer met twee gezichten. Aan de ene kant heb je zijn oogstrelende techniek, zijn onmiskenbare talent, en zijn sublieme acties. Aan de andere kant zijn grillig karakter - niet verrassend voor een Balkanboy - en zijn blessuregevoeligheid. Dat contrast vind je ook terug in zijn woelige net-niet carrière.
...

D arko Pivaljevic, toch al 32, is een voetballer met twee gezichten. Aan de ene kant heb je zijn oogstrelende techniek, zijn onmiskenbare talent, en zijn sublieme acties. Aan de andere kant zijn grillig karakter - niet verrassend voor een Balkanboy - en zijn blessuregevoeligheid. Dat contrast vind je ook terug in zijn woelige net-niet carrière. Pivaljevic is een tiener op het moment dat hij debuteert in de eerste ploeg van Rode Ster Belgrado. In zijn tweede seizoen bij de toenmalige Europese grootheid wordt hij uitgeleend aan tweedeklasser Cukaricki Belgrado, waar hij nog samen speelt met Djordje Svetlicic (verdediger van AA Gent). Gedreven door ambitie zet hij in 1997 de stap naar Royal Antwerp FC. Hij wil er schitteren en zich zo in de kijker spelen van een grote Spaanse of Italiaanse club. Maar zover komt het niet, want in zijn eerste seizoen bij de club degradeert The Great Old naar de tweede klasse. 'King Darko' speelt een paar uitstekende matchen maar blijkt een lastig, haast onuitstaanbaar heerschap dat niet gesmaakt wordt door de groep. Soms ligt hij met staaltjes van grote klasse aan de basis van de overwinning, maar net zo goed verknalt hij het voor z'n ploegmakkers met een domme rode kaart. Toch blijft de grillige Serviër de twee daaropvolgende seizoenen bij Antwerp in de tweede klasse. En hij verandert zowaar. Hij integreert zich beter in de groep en vormt een magisch duo met Antwerpmonument Patje Goots. Pivaljevic is de foerier, Goots de afwerker. Na de promotie naar de eerste klasse op een haartje gemist te hebben in 1999, is het in 2000 toch raak. Pivaljevic is blij de Belgische tweede klasse, "waar de verdedigers meer oog hebben voor de benen van de tegenstander dan voor de bal", achter zich te kunnen laten. Ondertussen staat de Servische spits hoog op het verlanglijstje van FC Keulen, dat in hetzelfde seizoen naar de Bundesliga promoveert. Aangezien Pivaljevic er niet van overtuigd is dat Antwerp het zal redden in de Belgische eerste klasse, verhuist hij voor ongeveer 1,5 miljoen euro naar de Duitse club. Op dat moment is hij de op een na duurste transfer ooit voor Keulen. Maar het klikt niet met trainer Ewald Lienen en hij kan de verwachtingen niet inlossen. In anderhalf seizoen speelt Darko slechts acht wedstrijden en scoort hij een enkele keer. Toch ziet hij zijn verblijf in Duitsland als een goede ervaring, omdat hij er professioneel met voetbal leert omgaan. In december 2001 verhuurt FC Keulen hem aan SC Charleroi, waar hij een sterke periode kent en negen goals maakt. In het daaropvolgende seizoen keert Pivaljevic terug naar Servië en gaat voor RAD Belgrado voetballen. Maar Antwerpcoach René Desaeyere haalt hem in 2003 opnieuw naar België. Zijn terugkeer doet de supporters van The Great Old weer dromen van het koningskoppel Goots-Pivaljevic, dat in de tweede klasse zo'n furore had gemaakt. Pivaljevic is echter slechts een schim van zichzelf en sukkelt van de ene blessure in de andere. Dat betert er niet op met de komst van Dojcin Perazic, die vindt dat als je pijn hebt, je moet trainen om beter te worden. Resultaat : meerdere spelers raken geblesseerd. Kortom, het wordt een rotseizoen. Ook de derde trainer Marc Grosjean kan het tij niet keren : Antwerp degradeert weer naar tweede. Opnieuw aan de bak gaan in de tweede klasse is geen spek naar de bek van Darko. Twee weken voor de start van de competitie tekent hij een contract bij Cercle Brugge. In zijn eerste seizoen speelt hij in de spits met Harold Meyssen als leverancier. Tijdens zijn tweede seizoen bij Cercle vormt trainer Harm van Veldhoven de spits om tot middenvelder. Vanuit die meer teruggetrokken positie scoort hij zes keer, een doelpunt meer dan als spits in het seizoen daarvoor. Nu is hij met al vier doelpunten aardig op weg om zijn prestaties van de vorige twee seizoenen minstens te evenaren. Dromen van een topclub doet Pivaljevic niet meer. Hij is tevreden bij Cercle, waar hij door zijn ervaring en zijn technische bagage een belangrijke schakel is. Youngsters als Stijn De Smet en Tom De Sutter ontwikkelen zich in zijn schaduw en plukken daar ongetwijfeld de vruchten van. Dromen doet Darko niet meer, geloven nog wel. Hij bidt regelmatig en bezoekt geregeld een orthodoxe kerk in Brussel of Düsseldorf, waar vrienden van hem wonen. Over enkele maanden verwerft Pivaljevic op basis van drie jaar ononderbroken verblijf de Belgische nationaliteit. De eenzaat van weleer heeft nu veel Belgische vrienden. Zijn dochtertje is hier opgevoed. Het ziet ernaar uit dat de wispelturige King Darko zijn land gevonden heeft ... S Door Steve Van Herpe