Wat voor ons het EK voetbal is, is voor de Zuid-Amerikanen de Copa América. Anders dan op het EK nemen alle tien de leden van de Confederación Sudamericana de Fútbol (CONMEBOL) deel aan het toernooi. Daarbovenop inviteert men nog eens twee landen van een andere federatie. Vaste klant is Mexico, dat al twee keer de finale verloor. De andere gast is dit jaar Costa Rica. Voor beide landen betekent dat een drukke zomer, want ze namen in juni ook al deel aan de tweejaarlijkse Gold Cup, het landenkampioenschap van de Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football (CONCACAF). ...

Wat voor ons het EK voetbal is, is voor de Zuid-Amerikanen de Copa América. Anders dan op het EK nemen alle tien de leden van de Confederación Sudamericana de Fútbol (CONMEBOL) deel aan het toernooi. Daarbovenop inviteert men nog eens twee landen van een andere federatie. Vaste klant is Mexico, dat al twee keer de finale verloor. De andere gast is dit jaar Costa Rica. Voor beide landen betekent dat een drukke zomer, want ze namen in juni ook al deel aan de tweejaarlijkse Gold Cup, het landenkampioenschap van de Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football (CONCACAF). Om de eigen Gold Cup te beschermen, staat de CONCACAF slechts toe dat de twee landen de beide toernooien combineren op voorwaarde dat ze naar de Copa América een verzwakte ploeg sturen. Zowel Mexico als Costa Rica treden er aan met hun olympisch elftal (spelers onder 23), aangevuld met maximaal vijf spelers die ouder zijn. Bryan Ruiz (ex-Gent) is er dus niet bij, evenmin als Júnior Díaz (Club Brugge), beiden wel op de Gold Cup. Bij Mexico ontbreken de voetballers uit Europa, met als blikvanger Manchester Unitedvedette Javier Hernández. Carlos Vela was wel voor de Copa América geselecteerd, maar Arsenal weigerde hem vrij te geven. Costa Rica, voor de vierde keer van de partij, springt in, omdat Japan in laatste instantie afzegde. CONMEBOL inviteerde vervolgens Spanje, maar daar vonden ze dat hun kalender al druk genoeg was. Costa Rica aanvaardde wel. De Copa América werd een eerste keer georganiseerd in 1916, in Argentinië. Daarna zat er weinig regelmaat in het toernooi, dat in de beginperiode vaak om het jaar, maar soms ook slechts elke vier jaar werd georganiseerd en geen vaste competitieformule kende. Het werd ook niet altijd naar waarde geschat, zo stuurde Brazilië in 1959 de staatsploeg van Pernambuco naar Argentinië. De naam Copa América werd officieel ingevoerd in 1975. Na drie toernooien zonder vast organisatieland (omdat iedereen tegen iedereen moest spelen tijdens de woelige dictatoriale jaren 70 en 80) werd in 1986 de Copa nieuw leven ingeblazen. Er werd een beurtrol voor de organisatie opgesteld. Ieder van de tien landen mocht, vanaf 1987, om de beurt het toernooi organiseren. Tot 2001 werd er om de twee jaar gevoetbald, daarna even om de drie jaar en nu is het elke vier jaar. De vorige editie vond plaats in Venezuela. Brazilië won. Van de voorbije vijf edities wonnen de Brazilianen er overigens vier, alleen in 2001 wist Colombia zich er (voor eigen volk) tussen te wurmen. Voor de Argentijnen dateert de laatste winst al van 1993, Uruguay won het laatst in 1995. Voor een andere winnaar (Paraguay) moeten we al terug naar 1979. Opvallend: Chili won nog geen enkele editie. Het verloor wel al vier keer de finale. De volgende Copa América wordt georganiseerd door Brazilië, dat daarmee vier jaar op rij gastheer is van een groot sportevenement. In 2013 organiseert het de Confederations Cup, in 2014 het WK, in 2015 de Copa América en in 2016 de Olympische Spelen in Rio de Janeiro.