Kampeerde jij als kind soms in een tent in de tuin?

"Ja, met mijn oudere broer en zus, bij de kinderen van de buren. Zij hadden een redelijk grote tent en een weide. Nu is kamperen niet echt meer iets voor mij. Als ik na het seizoen een weekje vakantie heb, ga ik liever naar een hotel, waar ik een goed bed heb en 's morgens lekker kan ontbijten.
...

"Ja, met mijn oudere broer en zus, bij de kinderen van de buren. Zij hadden een redelijk grote tent en een weide. Nu is kamperen niet echt meer iets voor mij. Als ik na het seizoen een weekje vakantie heb, ga ik liever naar een hotel, waar ik een goed bed heb en 's morgens lekker kan ontbijten. "Deze zomer ging ik naar Ibiza met vrienden. Dat zijn gasten met wie ik hier in Hoogstraten in de klas zat en die nu nog mijn beste maten zijn. We gingen in Ibiza onder andere naar de Pacha; dat is daar de meest bangelijke discotheek. Elke dag van de week staat er een bekende dj. Toen wij daar waren, kwamen David Guetta, Steve Aoki en Dimitri Vegas & Like Mike langs. Maar we amuseerden ons op Ibiza ook overdag, bijvoorbeeld door eens te gaan jetskiën. Het was dus niet alleen uitgaan, want dat is daar heel duur. Voor twee cola's betaal je er achttien euro. En alcohol kost nog meer. Dus doe je vanzelf niet te zot." "Nee. Ik heb wel eens nachtmerries gehad over Jurassic Park. Toen mijn oudere broer daar mocht naar kijken en ik nog niet, gluurde ik stiekem toch naar het scherm, van achter de zetel. Het gevolg was dat ik 's nachts in paniek naar mijn moeder en vader liep." "Toen we op mijn zestiende eens met het hele gezin op vakantie waren in Kreta, kreeg ik daar van mijn ouders een horloge. Mijn moeder wilde die eerst niet kopen; ze zei dat ik ze toch zou verliezen. Mijn vader overtuigde haar om het toch te doen. Twee weken later trok ik met vrienden naar de cinema, maar gingen we eerst even poolen. Daar deed ik die horloge uit en liet ik ze liggen. Het duurde twee dagen eer ik in de gaten had dat ik ze kwijt was. Toen lag ze er natuurlijk niet meer. Mijn ma en pa beginnen daar nu nog altijd over als ik weer eens iets vergeet. Het zou dus wel tof zijn om nu ineens te kunnen zeggen dat ik die horloge toch nog heb. "Ik ben nogal vergeetachtig. Ik herinner me ook een examen godsdienst waarbij we onze bijbel moesten meebrengen. Ik had de mijne niet bij me. Daardoor moest ik na de examenperiode in de refter alle tafels en stoelen terug op hun plaats zetten, terwijl mijn vrienden op café iets gingen drinken." (lacht) "Ik word er niet opgewonden van. Ik volg het tennis wel, zeker Roland Garros en Wimbledon. Als kind tenniste ik zelf ook; tot mijn dertiende combineerde ik dat met het voetbal. Elke vrijdag kregen mijn zus en ik les in een club in Wortel, anderhalf uur. Mijn forehand was mijn sterke punt; mijn backhand liep wat stroever. Ik deed dat heel graag. Intussen is het wel lang geleden dat ik nog eens een racket in mijn handen hield." "Een stylozakje. Het was er een in allerlei kleuren en mijn naam was erin verwerkt. Op school moesten we dat maken. Maar het was het eerste én het laatste wat ik ooit gebreid zal hebben. Het was voor mij een verplicht nummer." "Die waarin mijn oude schoolspullen liggen; dat is de meest rommelige die ik heb. De orde in mijn kleerkast valt beter mee. Dat is de verdienste van mijn moeder, maar ook die van mij. Zij legt de gestreken kleren er netjes in, maar ik ben ook voorzichtig als ik er iets uitneem. De rest van mijn kamer is ook redelijk ordelijk. Er staat ook niet zo zot veel; ik heb geen verzameling van allerlei prullaria. Als op donderdag de kuisvrouw komt, moet ik gewoon mijn bed eens opmaken en ben ik klaar." DOOR KRISTOF DE RYCK