Ruim één jaar nadat Club Brugge een project voorlegde voor een nieuw stadion is er nog altijd geen duidelijkheid of deze nieuwe arena er komt. Het is typerend voor dit land waar dat soort dossiers verzandt in een politiek steekspel waarin uiteindelijk niemand enige verantwoordelijkheid wil of durft dragen.
...

Ruim één jaar nadat Club Brugge een project voorlegde voor een nieuw stadion is er nog altijd geen duidelijkheid of deze nieuwe arena er komt. Het is typerend voor dit land waar dat soort dossiers verzandt in een politiek steekspel waarin uiteindelijk niemand enige verantwoordelijkheid wil of durft dragen. In een opmerkelijke persconferentie verstuurde Michel D'Hooghe vorige week vrijdag een soort emotionele oproep en sprak van een symbooldossier voor het Belgische voetbal. Nog dezelfde namiddag kwam er vanuit het Brugse stadhuis een persbericht dat er op 26 februari een standpunt ingenomen zal worden over de locatie voor het nieuwe voetbalstadion. Donderdag doen ze dat in Oostkamp en Zedelgem. Het is België ten voeten uit: terwijl er de afgelopen jaren in Nederland tal van nieuwe voetbaltempels werden ge- bouwd en straks zelfs in landen als Polen of Oekraïne dat soort projecten snel wordt afgehandeld, blijft hier alles steken in oeverloos gekibbel. Dit land gaat gebukt onder het onvermogen om in belangrijke dossiers snel knopen door te hakken. Club Brugge is een sociaal fenomeen dat uit zijn voegen barst en waarvan het draagvlak veel verder reikt dan alleen Vlaanderen. De vereniging is commercieel interessanter dan ooit en wil terecht verder aan die expansie werken. Dat dit door officiële instanties - die niets hoeven te investeren - wordt vertraagd en eventueel zelfs verhinderd, is zorgwekkend. Het betekent dat je kiest voor afbouw in plaats van opbouw. Natuurlijk moet er rekening gehouden worden met een aantal bedenkingen maar ze zijn in dit dossier niet van die aard om het hele project op te blazen. Lokale beperkingen mogen clubs niet verhinderen aan schaalvergroting te denken en beter te woeden. Omdat de Vlaamse regering alles doorschuift, ligt het lot van Club Brugge de komende dagen voor een deel in handen van de gemeenteraadsleden van Brugge, Oostkamp en Zedelgem. Persoonlijke belangen en voorkeuren dreigen hierbij de bovenhand te nemen op rationele argumenten. Dat Cercle niet gebaat is bij de bouw van een nieuw stadion zal ongetwijfeld hier en daar in de besluitvorming meespelen. In de Brugse gemeenteraad blijken nogal wat groen-zwarte sympathisanten te zitten. Dat een voetbalclub die zijn grenzen wil verleggen met dat soort zaken rekening moet houden, is te gek voor woorden. Club mobiliseert alle krachten en riep tijdens de wedstrijd van afgelopen zondag tegen Standard de supporters op het stadionproject te steunen. Ook dat moet nog maar zelden zijn vertoond. Club wacht met een bang hart en een groot gevoel van onrust de komende dagen af. In afwachting daarvan liet het afgelopen zondag in de kraker tegen Standard de kans liggen om een riante voorsprong uit te bouwen. Sterker zelfs: de herfstkampioen werd nog maar eens op een schrijnende manier met zijn zwakheden geconfronteerd. Er is te weinig creativiteit en inventiviteit, te weinig snelheid en zelfs diepgang. Club greep uiteindelijk naar het wapen van de hoge bal, een teken van radeloosheid tegen een club die achteraan uitblinkt door gestalte. Het gebrek aan zuivere klasse is natuurlijk geen nieuwe constatering in deze competitie. Club won dit seizoen tien van zijn veertien wedstrijden met één goal verschil, slechts in drie van de 22 wedstrijden scoorde blauw-zwart meer dan twee keer. Club moet (te) veel energie verbruiken om de tegenstand van zich af te schudden. Niemand die dat beter beseft dan Jacky Mathijssen. Dat de trainer afgelopen zondag na de 1-2-nederlaag ongeloofwaardig klonk door te debiteren nu zeker te weten dat Club alle wapens heeft om kampioen te worden, moet dan ook behoorlijk genuanceerd worden. Het is voor Mathijssen een middel om de twijfels die zich nu van de spelers meester maken te bannen. De vraag is alleen of dat werkt. Blokvorming en zelfvertrouwen zal Club nodig hebben om de race tot een goed einde te brengen. Qua veldspel moet het zijn meerdere erkennen in tal van andere ploegen. In Standard en Anderlecht bijvoorbeeld, maar ook ook in Cercle en zelfs Germinal Beerschot. Het is daarom frappant dat blauw-zwart nog altijd op de eerste plaats staat. Qua productivteit gaan zeven ploegen Club voor. Zelfs ... Westerlo scoorde meer. S door Jacques Sys