Stel je voor: een journalist van dit blad wacht op de luchthaven Pep Guardiola op, die samen met Philippe Clement van het vliegtuig stapt. Die is Manchester City gaan scouten, waarna Guardiola zijn toekomstige Belgische tegenstander komt bekijken. De journalist heeft met Guardiola de afspraak om hem naar de wedstrijd te brengen en daarna weer terug te voeren naar de luchthaven.
...

Stel je voor: een journalist van dit blad wacht op de luchthaven Pep Guardiola op, die samen met Philippe Clement van het vliegtuig stapt. Die is Manchester City gaan scouten, waarna Guardiola zijn toekomstige Belgische tegenstander komt bekijken. De journalist heeft met Guardiola de afspraak om hem naar de wedstrijd te brengen en daarna weer terug te voeren naar de luchthaven. Dat was de deal die dit blad in mei 1983 had met Alex Ferguson, toen nog een beginnende trainer, die als coach van het Schotse Aberdeen in België zijn komende tegenstander in de halve finales van de Europacup kwam scouten. Die tegenstander heette Waterschei, en zou die zondag op Club Brugge spelen. Uit hetzelfde vliegtuig stapte Waterscheitrainer Ernst Künnecke, die net Aberdeen in Schotland was gaan bekijken. Na de wedstrijd in Brugge stapt Ferguson met zijn assistent in de auto van de journalist van dit blad, waarop een bestuurslid van Club tegen de ruit tikt en Fergusons assistent, die aan het raampje zit, complimenteert met de Europese prestaties. Waarop Ferguson himself lichtjes geïrriteerd opmerkt: ' Hey, I am the manager!' De journalist praat onderweg met Ferguson over Aberdeen en Waterschei, tot de trainer vraagt of hij even een dutje mag doen. 'Zelden iemand zo hard horen snurken als Ferguson toen', schreef onze verslaggever. Ferguson, die net met zijn Aberdeen Bayern München had uitgeschakeld, kwam behoorlijk onder de indruk van Waterschei, dat hij zelfs de betere vond van Club Brugge. Er was lof voor de IJslander Lárus Gudmundsson, voor middenvelder Pier Janssen en voor libero Lei Clijsters. Een paar weken eerder had Waterschei voor een heuse stunt gezorgd door PSG uit te schakelen, al begon de reis amateuristisch toen vastgesteld werd dat er maar vijftien truitjes mee waren voor zestien spelers. Gelukkig waren er sportwinkels in Parijs en kun je met tape een mooi nummer zestien vormen. Hoe dan ook: Waterschei verloor de heenmatch in het Parc des Princes voor bijna 50.000 toeschouwers met 2-0, nadat de Parijse krant Le Figaro in zijn voorbeschouwing schreef dat dit voor PSG ' le dernier brouillon' werd, het laatste kladje voor het serieuze werk. De ploeg van Künnecke kwam met die 2-0 goed weg, maar ... in de Genkse modder klopten de geel-zwarten de ploeg van Dominique Rocheteau, Luis Fernández en Kees Kist verrassend na verlengingen met 3-0. De winstpremie voor de spelers van Waterschei (88.000 Belgische frank, ongeveer 2200 euro) zou verhoogd worden als er meer dan 15.000 man in het stadion zat. Een aantal spelers schatte dat er 20.000 waren en fronste de wenkbrauwen toen shirtsponsor AlbertHermans in de kleedkamer meldde dat het er welgeteld 16.400 waren. De reis naar Aberdeen verliep geïmproviseerd. De selectie daagde een uur later dan afgesproken op de luchthaven op, het vliegtuig vertrok ook een uur later en keerde ook een uur later terug naar België, nadat de Limburgers in Schotland kansloos met 5-1 verloren. Waterschei redde thuis de eer met een 1-0-zege en Aberdeen zou in de finale Real Madrid kloppen, waarna Ferguson een indrukwekkende trainerscarrière bij Manchester United uitbouwde. Het was de twaalfde en meteen laatste Europabekerwedstrijd van Waterschei. Een jaar later kregen de geel-zwarten, die tijdens hun laatste gloriejaren (bekerwinst in 1980 en 1982) al in de schulden staken, met het omkoopschandaal een stevige knauw. Het ging snel omlaag, met een degradatie naar tweede klasse in 1986. Amper vijf jaar na de Europese triomfen speelde Thor op zondag 1 mei 1988 zijn allerlaatste thuiswedstrijd, tegen Berchem Sport. Het werd 1-1 en omdat de ploeg ook een week later gelijkspeelde, uit bij FC Assent, eindigde ze voorlaatste, waardoor ze normaal zou zakken naar derde afdeling. Alleen was toen al geweten dat Waterschei zou fuseren met FC Winterslag, dat zich voorbereidde op een start in tweede klasse, maar door een zege op de laatste speeldag tegen Charleroi toch in eerste bleef. Zo kon fusieclub KRC Genk toch op het hoogste niveau debuteren.