In Italië is Juventus de herfstkampioen. Sinds de invoering van het driepuntensysteem verzekerde zich nooit eerder een ploeg al op twee speeldagen voor het einde van de heenronde van deze eretitel. De Bianconeri legden een ronduit indrukwekkend parcours af. Juventus verloor in zeventien wedstrijden slechts vijf punten, dat is zes minder dan vorig seizoen.
...

In Italië is Juventus de herfstkampioen. Sinds de invoering van het driepuntensysteem verzekerde zich nooit eerder een ploeg al op twee speeldagen voor het einde van de heenronde van deze eretitel. De Bianconeri legden een ronduit indrukwekkend parcours af. Juventus verloor in zeventien wedstrijden slechts vijf punten, dat is zes minder dan vorig seizoen. De toekomst ziet er dus rooskleurig uit, dat staven ook de statistieken. Sinds er met drie punten voor een zege wordt gewerkt, werd de Turijnse club vijf keer als herfstkampioen gekroond en in vier gevallen pakte ze naderhand ook de landstitel. Ook de statistieken van coach Fabio Capello zien er op dit vlak niet bepaald mottig uit. Acht keer mocht hij zich tot herfstkampioen uitroepen, zes keer veroverde hij nadien in de lente ook de scudetto. Als een pletwals stoomt la Juve door de competitie. Het won al zijn thuismatchen (negen), verloor slechts één keer (tegen Milan), beschikt over de op één na beste aanval (38 goals tegenover 39 voor Milan) en de beste defensie (9 tegendoelpunten). De ploeg staat al aan de leiding sinds de eerste speeldag van het vorige seizoen. "2005 is een veel te positief jaar geweest", filosofeert Capello. "Het is erg moeilijk om dit niveau te behouden. Niettemin willen we proberen nog beter te doen."De uitspraak tekent Capello. Al die cijfers leiden hem niet af van zijn hoofddoel. Diep in zijn binnenste mikt hij meer op een zege in de Champions League dan op een tweede opeenvolgende landstitel met Juventus, de 29ste voor de club. Zlatan Ibrahimovic bevindt zich op dezelfde golflengte. Hij is niet vergeten dat Capello hem per se wilde inlijven omdat hij in hem de opvolger van Marco van Basten ontwaarde. "Juventus is gewoon de Europese top. Ik zou me niet kunnen voorstellen waar ik elders zou kunnen spelen. Op een dag heeft de trainer me in zijn hotelkamer geroepen. Hij liet me een video met acties van Van Basten zien en hij zei me dat ik zoals de Nederlander zou kunnen worden. Dat heb ik goed in mijn oren geknoopt." Als auteur van enkele buitenaardse doelpunten is Ibrahimovic een van de weinige spelers van het calcio die het publiek in vervoering brengen. Hij springt dan ook kwistig met zijn goocheltrucs om. Nadat hij een reclamefilmpje aanschouwde waarop Ronaldinho de ene volley na de andere uitvoert, schamperde de Zweed : "Het is knettergek dat men dit met een computer kan doen, maar als ze mij voor dat filmpje hadden ingezet, hadden ze geen computer nodig gehad. Ik doe die beweging in het echt." In het echt zoals hij ook in het echt 'Mamma mia' schreeuwt telkens hij een mooi doelpunt maakt of een kunststukje te voorschijn tovert. Ibrahimovic : "Pas op, ik weet dat dit de titel van een song van mijn landgenoten Abba is, maar dat heeft niets met die kreet te maken. Ik heb hem overgenomen van Stephen Appiah. Die zegt dat voortdurend."Overigens vertegenwoordigt Juventus veel meer dan techniek en behendigheid. Ook de fysieke présence van het team is imposant. La Juve prijkt halfweg de competitie aan de leiding in de stand van het aantal begane fouten. Met 393 overtredingen gaat het Udinese met 24 eenheden vooraf. AC Milan, dat zich liet kennen als het correctste team van de heenronde, ligt 117 fouten achterop. Juventus lijkt nog sterker dan vorig jaar. Zelfs de blessures van Gigi Buffon en Jonathan Zebina remden de machine niet af. Het pleit voor Capello dat hij het perfecte evenwicht in zijn defensie vond door Gianluca Zambrotta naar rechts te schuiven en Giorgio hiellini naar links. De tegenstanders van Juventus staan voor een schier onmogelijke taak. Inter Milan kijkt tegen een achterstand van acht punten aan. De ploeg van Roberto Mancini sloot het jaar af met zes zeges op rij, maar vertoonde vooral in de beginfase van het seizoen tactische lacunes. De andere ploeg uit Milaan, AC, neemt de derde plaats in het klassement in, het hinkt negen punten achterop. Milan sukkelde vooral met z'n verdediging, het heette een tijdje dat de defensie te oud was. Later werd duidelijk dat het probleem veeleer in de kleedkamer lag, waar sommige spelers de keuzes van Carlo Ancelotti niet konden verteren. Volgens bepaalde waarnemers liet Kaká al verstaan dat de dagen van de coach geteld zijn. Een verklaring waarvan de Braziliaanse artiest zich achteraf met haast distantieerde. Maar grote baas Silvio Berlusconi bedaarde de storm niet, wel integendeel. De Italiaanse premier zit zelden om een schokkende uitspraak verlegen. Hij zei dat de komst van Marco van Basten dichter bij was dan men dacht. Maar ondertussen is alles bij AC Milan min of meer in de plooi gevallen. De ploeg blijft op alle fronten in strijd voor de prijzen en van de drie topclubs produceerde het de laatste weken het mooiste voetbal. Fiorentina, dat dankzij voorzitter Diego Della Valle zijn financiële gezondheid heeft teruggevonden, weet zich slechts door één schamel punt van AC Milan gescheiden, maar het heeft er alle schijn van dat de landstitel binnen de top drie van het huidige klassement blijft. Al kan er nog veel gebeuren in een kampioenschap dat in esthetisch opzicht minder een hoogvlieger is dan de Liga en de Premier League, maar dat toch een hard bevochten competitie blijft. Dit alles kan niet doen vergeten dat het calcio een ernstige financiële crisis beleeft. De Europese licentie heeft toegelaten om enkele scheve situaties recht te trekken, maar de kloof tussen de rijke clubs en de andere blijft vergroten. De rijke worden almaar rijker en investeren steeds meer, de arme clubs worden voortdurend armer. De faillissementen en de overnames, waarvan sommige onbegrijpelijk, zijn niet meer bij te houden. Daarbovenop komt het dalende aantal toeschouwers. De vlucht van het publiek wordt door veel factoren verklaard, maar de veiligheidsmaatregelen aan en in de stadions spelen zeker een belangrijke rol. In plaats van het geweld aan de wortels te bestrijden, koos de politiek voor een strengere controle van de toeschouwers. Tickets worden alleen nog op naam verkocht, om ze te verkrijgen moet men zich aandienen met een identiteitsbewijs. Wie vergezeld gaat van een kind van minder dan twaalf, moet het trouwboekje tonen, waar het kind staat ingeschreven. Er worden hoogstens tien plaatsen per persoon verkocht, maar dan moet die persoon wel alle namen van zijn gezellen opgeven. Die administratieve rompslomp verijdelt niet dat racistische groepen nog altijd in de stadions raken en daar hun kreten tegen gekleurde voetballers doen weergalmen of spandoeken met hun gedachtegoed ontrollen. Op het veld zelf geven niet alle spelers het goede voorbeeld. Paolo Di Canio herhaalde de fascistische groet waarvoor hij eerder al een sanctie opliep. De Italiaanse voetbalbond bedacht hem met een schorsing van één wedstrijd : het absolute minimum. Toch wel bitter weinig als men bedenkt dat fascisme in het collectieve geheugen berucht is om zijn toevlucht tot geweld, en dat geweld wel het allerlaatste is wat men in een voetbalstadion nodig heeft. l NICOLAS RIBAUDODE FAILLISSEMENTEN EN DE OVERNAMES, WAARVAN SOMMIGE ONBEGRIJPELIJK, ZIJN NIET MEER BIJ TE HOUDEN.