Als je het nummer twee en het nummer vier van de wereld bent, moet je er geen doekjes om winden : dan behoor je tot het kransje uitverkorenen. Als je op de Australian Open de latere winnares op twee tellen van de knock-out manoeuvreert, dan ben je een kanshebster voor de winst op Roland Garros. Als je het nummer één van de wereld in haar eigen achtertuin met sprekend gemak op de knieën krijgt, dan tel je mee als favoriete. Als je elk jaar opnieuw progressie blijft maken, dan moet je gewoon die finale viseren aan de Porte d'Auteuil. Onze twee wereldsterren voldoen aan al deze voorwaarden, aan hen om de droom waar te maken.
...

Als je het nummer twee en het nummer vier van de wereld bent, moet je er geen doekjes om winden : dan behoor je tot het kransje uitverkorenen. Als je op de Australian Open de latere winnares op twee tellen van de knock-out manoeuvreert, dan ben je een kanshebster voor de winst op Roland Garros. Als je het nummer één van de wereld in haar eigen achtertuin met sprekend gemak op de knieën krijgt, dan tel je mee als favoriete. Als je elk jaar opnieuw progressie blijft maken, dan moet je gewoon die finale viseren aan de Porte d'Auteuil. Onze twee wereldsterren voldoen aan al deze voorwaarden, aan hen om de droom waar te maken. Natuurlijk moeten Kim Clijsters en Justine Henin zelf het kopje erbij houden en het wedstrijd per wedstrijd aanpakken. Vanzelfsprekend kunnen er tegenstandsters opduiken die een dag van genade kennen. Uiteraard is een blessure of ziekte niet te voorzien. Maar als de logica gerespecteerd blijft en ze allebei hun beste tennis boven kunnen halen, dan staat niets of niemand een Belgische suprematie in de weg. Serena Williams zal allicht proberen daar een stokje voor te steken. De meest robuuste van de twee zusjes heeft een groot eergevoel en zal zich niet zomaar neerleggen bij een Belgische overrompeling. Haar shock and awe-tennis zorgt nog steeds voor ravages. Onder druk van onze meisjes komt ze tegenwoordig vermoedelijk ook een tikkeltje gedrevener de trainingsbaan op om haar spel wat verscheidener te maken. Met haar eigen ogen heeft ze gezien dat onze landgenotes zo voortreffelijk bewegen dat ze in staat zijn aan de precisiebombardementen te weerstaan en gemakkelijker tot counteren komen. Beschikte Kim al over een wonderlijk onderstel, ook Justine heeft deze winter door haar spiervolume gevoelig op te krikken een enorme stap voorwaarts gezet. De mobiliteit van beide speelsters staat in het vrouwencircuit op eenzaam hoog niveau en luidt qua fysieke paraatheid een nieuw tijdperk in voor het professionele vrouwentennis. Serena is dus naarstig op zoek naar wat finesse en raffinement om haar tennis, zeker op het trage gravel, iets meer diepgang te verlenen. Gezien de vooruitgang die ze de laatste twee jaar al boekte, zal ze ook dat aspect van haar tennisbagage nog wel kunnen bijstellen. Maar haar reputatie van onoverwinnelijkheid heeft toch alvast een deukje gekregen door toedoen van ons Belgische duo. Zelf ziet ze daar geen graten in, want tennis staat maar op de derde plaats op haar lijstje van levensprioriteiten. Film is haar voornaamste bezigheid en modellenwerk, haar opzienbarende fotoshoot voor Sports Illustrated indachtig, staat met stip op twee. Toch wel een merkwaardige opsomming voor het nummer één van de wereld, of het zou moeten zijn dat ze hier al een staaltje van haar acteertalent te berde heeft gebracht. Zusje Venus is al een tijdje uit de schijnwerpers verdwenen. Na een vlotte seizoensstart noopte een blessure haar ertoe de hele voorbereiding op Roland Garros opzij te schuiven en zich nog meer bezig te houden met haar bureau voor binnenhuisinrichting. Eigenlijk is ze al een tijdje geleden mentaal uitgecheckt, omdat de overdracht van de werelddominantie aan haar jongere zusje een pijnlijker ervaring was dan ze verwacht had. Ook de duidelijker progressie van Serena moet een zure appel geweest zijn om door te bijten. Dat neemt niet weg dat Venus nog steeds een aardig potje kan tennissen en dat ze zeker geen vijf voorbereidingstoernooien nodig heeft om weer met de besten mee te gaan. De eerste week in Parijs dient daarom vermoedelijk om al shoppend op zoek te gaan naar kostbare stoffen voor haar bedrijfje en om te roderen na een lange inactiviteit. Venus Ebony Star Williams blijft een attractie, maar het zal van haar mentale ingesteldheid afhangen hoever ze kan meedraaien in de Franse hoofdstad. Nog zo iemand die vooral boogt op psychische kracht is Jennifer Capriati. Volledig gerecupereerd van haar oogoperatie, reden van haar vroegtijdige uitschakeling in Australië, ziet ze naar eigen zeggen de ballen nu veel beter op zich afkomen. Geen reden tot euforie echter, want de Amerikaanse met de Italiaanse roots heeft die verbeterde waarneembaarheid nog niet kunnen omzetten in resultaten. Ze heeft omzeggens geen service en is te afhankelijk van haar karaktersterkte. Die hardnekkigheid is toch lichtjes afgebot sinds haar wonderjaar 2001 en ook haar tennis is de laatste jaren, in tegenstelling tot dat van haar concurrenten, gestagneerd. Het gebrek aan reële vuurkracht - Capriati loert vooral op de uitputting bij de tegenstandsters - breekt haar in de huidige jaargang zuur op. Speelsters als onze twee Belgen of Amélie Mauresmo kunnen die fysieke slijtageslag beter aan en hebben ook nog wat extra troeven achter de hand. Ook voor de Franse hoop Mauresmo zal veel afhangen van haar geestelijke frisheid. Is de Française mans genoeg om de druk van heel de tennisminnende republiek op haar brede schouders te dragen ? De vorige twee jaar maakte ze in vergelijkbare omstandigheden twee uitschuivers en dreef ze haar entourage tot wanhoop. Ondertussen is stoere Mauresmo heel wat ervaringen rijker. Zo miste ze een groot deel van het voorseizoen door een weerbarstig knieletsel. Deze tegenslag verwerkte ze op een volwassen manier en ook haar tennis is tot volle bloei gekomen. De waaierende basisslagen combineert ze met een interessante service en impressionante fysieke mogelijkheden. Haar forehand durft het echter nog wel eens te laten afweten op de belangrijke momenten. Jelena Dokic dan, de wispelturige jongedame die nu weer onder de vlag van Servië & Montenegro vaart, zou gebaat zijn met een moment van bezinning. Sinds ze tijdens de winter de laatste banden met haar dominante vader verbrak en zich in de vaardige armen van Formule-1-rijder Enrique Bernoldi smeet, gaat het van kwaad naar erger. Om de leemte op te vullen die haar vader/coach had achtergelaten, huurde ze de gerenommeerde Heinz Gunthardt in. Toch viel de aanpassing aan een aanvallender ingesteld tennis zwaar tegen. Jelena schakelde de onverwachte nederlagen op en verloor nog meer van haar al broze vertrouwen. Het nummer tien van de wereld liet zelfs even verstaan haar vader te missen, in de hoedanigheid van trainer dan wel te verstaan, en te twijfelen aan haar verdere tennistoekomst. Gekke Damir besloot op zijn beurt om de onzekerheid weg te nemen en hun relatie als onherroepelijk beschadigd te catalogiseren. Dokic lijkt dan ook een vogel voor de kat in Parijs. Lindsay Davenport hoort vermoedelijk tot dezelfde diersoort. Ze is sowieso al geen gravelbeest pur sang, want tussen haar achtendertig toernooizeges zitten maar twee stuks op de rode ondergrond. De Amerikaanse spartelt door een wisselvallige seizoensopening en voelt nog steeds de naweeën van haar zes maanden absentie van de tenniscourts. Ze slaagde er niet in om enkele fel betwiste partijen naar zich toe te trekken, erg belangrijk voor het kopje bij een comeback, noch wist ze een volwaardige opvolger voor haar haast legendarische begeleider Robert Van 't Hof te vinden. Schoonbroer en ex-topdubbelspeler Rick Leach zong het maar enkele maanden uit. De op Hawaï in beperkte kring gehuwde Lindsay komt ook met nul uren gravelwedstrijden afgezakt naar de lichtstad en zal dus uit een exceptioneel vaatje moeten tappen om bij de laatste vier te raken. Wat een metamorfose heeft Justine Henin ondergaan. Van de kleine, broze Juju blijft niet veel meer over. Haar werk aan de andere kant van de Atlantische Oceaan met Pat Etcheberry heeft niet enkel fysieke vruchten afgeworpen, maar ook mentaal heeft de Waalse twee stappen vooruitgezet. Haar heroïsche partij tegen Davenport op de Australian Open was een voorbode van de vernieuwde aanpak. Geen faalangst meer, minder zenuwachtige blikken richting Carlos Rodriguez, het beste tennis op de moeilijkste momenten. De schat aan ervaringen die zowel zij als Kim de laatste jaren hebben opgepikt, wordt positief aangewend. Zo liet ze het toernooi van Rome, waar ze nochtans een finaleplaats verdedigde, voor wat het was om op haar gemak een lichte blessure te laten helen. De les van de vorige editie van Roland Garros indachtig neemt ze geen risico's met sluimerende blessures of ontluikende ziektekiemen. Henin is professioneel maar zeker niet meer obsessioneel met haar vak bezig. Zelfs het juk van de Belgische concurrentiestrijd heeft ze blijkbaar van zich af weten te werpen. Al had ze in de finale van Berlijn wel een tikkeltje geluk nodig om dat te bewijzen. Toch kan men er niet om heen dat Henin door het huwelijk met haar nieuwbakken manager niet alleen in het dagelijkse leven meer volwassen is geworden, maar ook op de baan veel aan maturiteit heeft gewonnen. Een atlete die beter in haar vel zit, toont dat al sneller tijdens wedstrijden. Kim Clijsters heeft in haar carrière nog maar één mindere periode moeten doorspartelen - net een jaar geleden verloor ze in de derde ronde van Parijs -, maar heeft ook daar haar lessen uit getrokken. Serener als ooit tevoren blijft ze de knalprestaties neerzetten, onderwijl tennisfans over heel de wereld plezierend met haar krachtdadige tennis. Net zoals dat van Henin evolueert haar spel richting tactisch interessant mannentennis. Kim besteedt zorg aan de opbouw van de punten, het uitkiezen van de hoeken, het temporiseren op de gepaste momenten en het genadeloos blootleggen van de zwakke punten van haar tegenstandster. Combineer dat met een onovertroffen benenspel en een wereldmentaliteit, en u hebt een potentiële nummer één van de wereld. Natuurlijk kan er nog aan de service gesleuteld worden en zou ze af en toe nog wat sneller het net mogen opzoeken, maar ook Marc Dehous zal dat niet ontgaan zijn. Veraf kan die ultieme aanval op de koppositie niet zijn. Zoals de situatie er nu voorstaat, is er geen houden aan. Henin is professioneel maar zeker niet meer obsessioneel met haar vak bezig. Veraf kan de ultieme aanval van Kim Clijsters op de koppositie niet zijn.